Λυκάονες
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Οι Λυκάονες ήταν αρχαίος λαός της Μικράς Ασίας .
Λαός ποιμενικός, νομαδικός και εξ ανάγκης ληστρικός. Ζούσαν στην περιοχή της σημερινής Καππαδοκίας και ονόμαζαν την χώρα τους Λυκαονία. Ήταν συγγενικό φύλο με του Ισαύρους και τους Πισιδούς[1].
Στον Τρωικό πόλεμο ήταν σύμμαχοι των Τρώων με ηγεμόνα τους τον Λυκάονα πατέρα του τοξότη Πινδάρου (Ιλ. Β' 826).
Πιθανώς ομιλούσαν μια Ελληνική διάλεκτο, καθώς στις Πράξεις των Αποστόλων (κεφ. 14, 11) αναφέρεται ότι μετά από ένα θαύμα που έκαναν στην Λυκαονία οι Απ. Παύλος και Βαρνάβας, οι κάτοικοι τους απεκάλεσαν "Λυκαονιστί" τον μεν Παύλο "Δία" τον δε Βαρνάβα "Ερμή". Επίσης στην Λυκαονία έχουν βρεθεί Ελληνικές επιγραφές[2]
[Επεξεργασία] Αναφορές
 Αυτό το λήμμα σχετικά με ένα ιστορικό θέμα χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το! |
