Λίμνη Βεγορίτιδα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°45′43″N 21°47′50″E / 40.76194°N 21.79722°E / 40.76194; 21.79722

Λίμνη Βεγορίτιδα

Ostrovskoto ezero.JPG
Η λίμνη Βεγορίτιδα

Λίμνη Βεγορίτιδα στον χάρτη: Ελλάδα
Λίμνη Βεγορίτιδα
Έκταση 54,31 χλμ2
Μέγιστο μήκος 14,8 χλμ
Μέγιστο πλάτος 6,9 χλμ
Υψόμετρο 540 μ
Γεωγραφικά στοιχεία
Χώρες Flag of Greece.svg Ελλάδα
Γεωγραφικό Διαμέρισμα Μακεδονία
Νομός Φλώρινας
Πέλλας

Η λίμνη Βεγορίτιδα ή Οστρόβου έχει έναν υπερτοπικό χαρακτήρα, καθώς διοικητικά ανήκει στους νομούς Πέλλας και Φλώρινας και στους Δήμους Αμυνταίου, Φιλώτα και Βεγορίτιδας. Περιβάλλεται από τα όρη Βέρνο, Βόρας και Βέρμιο και αποτελεί το χαμηλότερο σημείο του συμπλέγματος των λιμνών Ζάζαρης, Χειμαδίτισας και Πετρών, των οποίων δέχεται τα νερά μέσα από σύστημα διωρύγων και σήραγγας. Κοντά της βρίσκονται το χωριό Άρνισσα και η πόλη Αμύνταιο.

Μεγέθη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η λίμνη έχει έκταση 54,31 km2, μέγιστο μήκος 14,8 km, μέγιστο πλάτος 6,9 km, μέγιστο βάθος 70 m και βρίσκεται σε υψόμετρο 540 m.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μαζί με τις άλλες λίμνες της περιοχής αποτέλεσε σημαντικό παραγωγικό πυρήνα, γύρω από τον οποίο αναπτύχθηκαν οικισμοί από την πρώιμη αρχαιότητα. Αυτό τεκμηριώνεται από τυχαία, επιφανειακά ευρήματα αν και μέχρι στιγμής δεν έχει προωθηθεί συστηματική αρχαιολογική έρευνα. Πέρα από τη στενά παραγωγική της σημασία αποτελούσε και εξακολουθεί να αποτελεί ένα τόπο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους που προσήλκυε έναν σημαντικό αριθμό επισκεπτών, αποκτώντας με τον τρόπο αυτό μια νέα παραγωγική σημασία σε ένα δεύτερο επίπεδο.

Πανίδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι απόκρημνες όχθες της αποτελούν ιδανικό καταφύγιο για πλήθος άγριων πουλιών, όπως οι ασπροπάπηδες, οι αετογερακίνες, καθώς και για το παγκοσμίως απειλούμενο κιρκινέζι και έχει χαρακτηρισθεί ως Περιοχή Κοινοτικού Ενδιαφέροντος στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Natura 2000. Η λίμνη αποτελεί ιδανικό ψαρότοπο με συνηθέστερα είδη το γριβάδι, τον κορήγονο, τις τούρνες, τις πλατίκες, τους γουλιανούς και τα τσιρόνια.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]