Κλούμπε Νάουτικο Καπιμπαρίμπε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νάουτικο
Πλήρες όνομα Clube Náutico Capibaribe
Ίδρυση 07 Απριλίου 1901
Γήπεδο Αρένα Περναμπούκο,
(χωρητικότητα: 46,154 θέσεις)
Πρόεδρος Flag of Brazil.svg Γλαυβερ ςασχονχελοσ
Προπονητής Flag of Brazil.svg Λισκα
Πρωτάθλημα Σέριε Α
2013-14 20η
Ιστοσελίδα nautico-pe.com.br
Πρώτη εμφάνιση
Τρίτη εμφάνιση
Στάδιο Ντος Αφλίτος στο Ρεσίφε της Βραζιλίας (πρώην στάδιο Νάουτικο)
Έμβλημα ομάδας από το 1995 μέχρι το 2008

Κλαμπ Νάουτικο Καπιμπαρίμπε (Πορτογαλικά:Clube Náutico Capibaribe), επίσης γνωστή ως Νάουτικο, είναι Βαρζιλιάνικος αθλητικός σύλλογος, ο οποίος προέρχεται από την πόλη του Ρεσίφε. Ο σύλλογος από το 2013 συμμετέχει στην Σέριε Α του Βραζιλιάνικου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου.

Η Νάουτικο είναι ο μόνος ποδοσφαιρικός σύλλογος από την πόλη του Περναμπούκο που έχει κερδίσει το κρατικό πρωτάθλημα 6 φορές στην σειρά (από το 1963 μέχρι το 1968). Ο σύλλογος έχει ιστορικό αντίπαλο τον έτερο σύλλογο από τη Ρεσίφε την ομάδα της Σπορτ κλαμπ ντο Ρεσίφε. Οι αγώνες μεταξύ των δύο ομάδων ονομάζονται Clássico dos Clássicos.[1]

Η Νάουτικο έχει ένα σημαντικό χώρο κολύμβησης , συμπεριλαμβανομένων μια ολυμπιακών διαστάσεων πισίνα που πληροί όλες τις παγκόσμιες προδιαγραφές. Έχει επίσης δραστηριότητες σε άλλα αθλήματα, όπως Χόκεϊ, Μπάσκετ, Βόλεϊ, Χάντμπολ, γυναικείο ποδόσφαιρο, Ποδόσφαιρο σάλας, Τένις, Βραζιλιάνικο Ζίου Ζίτσου, Επιτραπέζια αντισφαίριση, Τζούντο, Καράτε και το ιδρυτικό άθλημα του συλλόγου, την Κωπηλασία. Η επίσημη μασκότ του συλλόγου είναι είναι η Opossum, γνωστή στους ντόπιους και ως "Timbu".

Στάδιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το γήπεδο της Νάουτικο γνωστό ως στάδιο Ντος Αφλίτος, εγκαινιάστηκε στις 25 Ιουνίου του 1939. Ήταν το πρώτο στάδιο στο Περναμπούκο, με μέγιστη χωρητικότητα τις 19,800 άτομα.[2][3] Το στάδιο πήρε το όνομα του μετά τον Ελάδιο Ντε Μπάρρος Καρβάλιο, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Νάουτικο για δεκατέσσερα χρόνια. Αφλίτος ήταν το παρατσούκλι του γιατί διέμενε στην γειτονία Νόσα Σενιόρα ντος Αφλίτος.

  • Πρώτος Αγώνας (25/06/1939): Νάουτικο 5-2 Σπορτ κλαμπ ντο Ρεσίφε[4][5]
  • Πρώτο γκολ (25/06/1939): Γουίλσον (Νάουτικο)[4][5]
  • Περισσότεροι θεατές (21/07/1968): Νάουτικο 1-0 Σπορτ κλαμπ ντο Ρεσίφε (31,061 Θεατές)[5]
  • Μεγαλύτερο σκορ (01/07/1945): Νάουτικο 21-3 Σπορτ κλαμπ Φλαμέγκο[5]
  • Χωρητικότητα: 19,800 θεατές[2][3]

Μετά τον Ιούλιο του 2013, η Νάουτικο παίζει τους εντός έδρας αγώνες της στην Αρένα Σιδάδε ντα κόπα (Αρένα Περναμπούκο).[6] Η αρένα Περναμπούκο είναι το νέο υπό κατασκευή στάδιο είναι ένα νέο γήπεδο υπό κατασκευή στα δυτικά προάστια της Ρεσίφε και αρχικά κατασκευάζονταν για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2014. Έχοντας ξεπεράσει τις τρέχουσες δυνατότητες στο στάδιο Ντος Αφλίτος χωρίς την δυνατότητα για περαιτέρω επέκταση του γήπεδο, η Νάουτικο ήρθε σε συμφωνία για την αγορά του νέου γηπέδου Περναμπούκο. πέντε αγώνες του Παγκόσμιου Κύπελλο του 2014 θα διεξαχθούν στο νέο γήπεδο μαζί με τους εντός έδρας αγώνες Νάουτικο.[7]

Προϊστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και η επίσημη ημερομηνία ίδρυσης του συλλόγου είναι η 7η Απριλίου του 1901, εντούτοις υπήρχε δημιουργηθεί η λέσχη Νάουτικο Καπιμπαρίμπε από τον προηγούμενο αιώνα, όταν δύο αντίπαλες ομάδες κωπηλατών από την Ρεσίφε ενώθηκαν.

Από το 1897 όταν η κωπηλασία κέρδισε αναγνώριση στην Ρεσίφε, με διάφορους διαγωνισμούς κατά μήκος του ποταμού Καπιμπαρίμπε, υπήρξε μια κίνηση για να δημιουργήσει μια λέσχη με σκάφη. Η Νάουτικο άλλαξε το όνομά της σε Ρεκρέιρο Φλουβιάλ, αυτή η αλλαγή δεν άρεσε στον κόσμο και είχε ως αποτέλεσμα την επαναφορά του ονόματος σε λέσχη Νάουτικο Καπιμπαρίμπε.

Στην αρχή, το 1897, μια ομάδα ενθουσιωδών κωπηλατών, με επικεφαλής τον Χουάν Βίκτορ Κρούς Αλαφάρρα, ενοικίαζε σκάφη απο την Κάσα ντε Μπάχος της Πίνα και έκανε κοντινές εκδρομές στα δημόσια λουτρά της Πίνα. Αυτά τα ταξίδια έφταναν μέχρι την γειτονιά του Απικούλος.

Όταν, μετά την ολοκλήρωση της Εξέγερσης Ντός Κανούντος, οι άνθρωποι από την Ρεσίφε ήταν διευθετημένοι για γενική επιστράτευση της πόλης από στρατιώτες όπως είχε προτείνει η διοίκηση του Περναμπούκο με επικεφαλής τον κύριο Άρθουρ Κώστα, ένα τεράστιο πρόγραμμα σχεδιάστηκε για την υποδοχή των στρατιωτών. ο Χουάν Αλφάρρακαι μερικοί από τους συνεργάτες του από την Καπιμπαρίμπε, χρεώθηκαν την προετοιμασία του ναυτικού μέρος της υποδοχής, ένας μεγάλος αγώνας κωπηλασίας είχε προγραμματιστεί για τις 21 Νοεμβρίου 1897.

Αυτός ο αγώνας προκάλεσε το ενδιαφέρον ολόκληρης της Ρεσίφε, όπου αισθάνθηκε την ανάγκη να κάνει άλλες προσφορές σε είδος. Άρχισε η κωπηλασία για να κερδίσει νέους οπαδούς και κατά το επόμενο έτος, οι εργαζόμενοι στα καταστήματα της οδού Ντουκέ ντε Κάξιας και της οδού Ρανγκέλ ίδρυσαν μια ένωση, την οποία ονόμασαν κλαμπ Πιμπόες. Με τα μέλη της άλλης ομάδας, η οποία είχε λάμψει στον αγώνα υποδοχείς των στρατευμάτων υπήρχε μια σειρά συγκρούσεων, το 1898 στην Κάσα ντε Μπάνιος.

Στο τέλος του 1898 συμφωνήθηκε η ίδρυση μιας άλλης εταιρίας που θα έφερνε πιο κοντά τις δύο αυτές ομάδες, ήταν μια πρόταση του Χουάν Αλφάρα για τη δημιουργία ενός συλλόγου με ονομασία Κλούμπε Νάουτικο Καπιμπαρίμπε.

Το ποδόσφαιρο έχει εμφανιστεί στο σύλλογο μετά το 1909. Οι δραστηριότητές της, ωστόσο, ήταν περιορισμένες τις έως και Κυριακές, στον τομέα της Σάντα και την πεδιάδα του Ντέρπυ. Πριν, δεν υπήρχε ενδιαφέρον για το παιχνίδι από το προσωπικό της Νάουτικο.

Το 1914, δημιουργήθηκε στη Ρεσίφε η Φούντμπολ Λιγκ, αλλά Náutico δεν ήταν μέλος της. Οι Παίκτες της προσπάθησαν να βρουν άλλους συλλόγους, οι οποίοι είχαν μπει στην Φούντμπολ Λιγκ. η Χουάν Ντε Μπάρρος, η σημερινή Αμέρικα, ήταν ο σύλλογος όπου εκμεταλλεύτηκε τους περισσότερους παίχτες της Νάουτικο. Το 1915, όμως, υπήρχε η ανάγκη να δημιουργηθεί μια νέα οντότητα για να καθοδηγήσει στην πόλη το ποδόσφαιρο. Ιδρύθηκε με τον τρόπο αυτό η Σπορτ Λιγκ του Περναμπούκο όπου η Νάουτικο ήταν ιδρυτικό μέλος. Με την ένταξη της ομάδας στο πρωτάθλημα, οι παίκτες της επέστρεψαν. Αλλά κατάφεραν να κερδίσουν το πρωταθλητής μετά από πολύ καιρό, και συγκεκριμένα το 1934, ήδη από το στάδιο του επαγγελματισμού.[8]

Τμήμα ποδοσφαίρου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

H ομάδα ποδοσφαίρου εμφανιστεί το 1905. Μόνο την επόμενη χρονιά, αποτελείτο από μία ομάδα Εγγλέζων, που σχημάτιζε την πρώτη ομάδα. Οι δραστηριότητές τους, ωστόσο, ήταν περιορισμένες έως και την Κυριακή, στον τομέα της Σάντα και την πεδιάδα του Ντέρπυ.

Εκείνη την εποχή, το Νάουτικο έγινε γνωστή ως "Λευκός σύλλογος", μη επιτρέποντας στους μαύρους και τους μιγάδες να φορούν τις εμφανίσεις τους, το γεγονός αυτό όπως και σε άλλους Βραζιλιάνικους συλλόγους με αριστοκρατική καταγωγή, καταργήθηκε κάποια χρόνια αργότερα.

Μια μικρή Εφημερίδα στις 12 Μαΐου 1909 είναι η πρώτη που κάνει αναφορά για το ποδόσφαιρο τμήμα της Νάουτικο:[9]

Consta-nos que os rapazes do Náutico tratam de formar um eleven para bater-se com os do Sport Club

(el: Μας φαίνεται ότι τα αγόρια αντιμετωπίζουν την Νάουτικο, προσπαθούν να παρατάξουν μια εντεκάδα για να χτυπήσουν την Σπόρτ Κλάμπ)

Στίς 21 Ιουνίου του 1909, η ίδια εφημερίδα δημοσίευσε το ακόλουθο κείμενο:

Houve ontem no magnífico ground do Derby o primeiro match-training dos estimados rapazes do Club Náutico. Às 5 horas da manhã lá estavam já todos os moços que deviam tomar parte no jogo, alegres e prontos para entrar em combate. Foram logo designados os lugares dos jogadores que tomaram lugar no match-training e dado início ao jogo. Pertencem a este team os arrojados foot-ballers: R. Maunsell, Hermann Ledebour, João Drayer e Artur Ludgren. Os ensaios terminaram pouco depois das 8 horas da manhã, deixando a melhor impressão ao sr. R. Maunsell instructor dos moços. Serviu referee o senhor Hermann Ledebour. Damos parabéns aos rapazes do Náutico pelo bonito começo no foot-ball.

(el:Χθες υπήρχε μαγευτικό έδαφος στο Ντέρπι πρώτο αγώνα-προπόνηση των αγοριών μας εναντίων του συλλόγου της Νάουτικο . Στις 5 το πρωί έφθασαν ήδη όλοι οι νέοι άνδρες που επρόκειτο να λάβουν μέρος στο παιχνίδι, χαρούμενοι και έτοιμοι να ριχτούν στην μάχη. Σύντομα πήραν της θέσεις τους οι παίχτες που θα λάμβαναν μέρος στο ματς και ξεκίνησε το παιχνίδι. Σε αυτή την ομάδα ανήκουν τολμηροί ποδοσφαιριστές όπως τους: 'Ρ. Μάουσελ ', Χέρμαν Λεντεμπούρ ', Τζόν Ντράιερ και 'Άρθουρ Λούντγκριν ». ο Αγώνας έληξε λίγο μετά τις 8 το πρωί, αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις στον κ. Ρ. Μάουσελ τον προπονητή της ομάδας. διαιτητής του αγώνα ήταν ο κ. Χέρμαν Λέντιμπορ. Συγχαίρουμε τα αγόρια της Νάουτικο για το όμορφο ξεκίνημα στο ποδόσφαιρο).

Στον αγώνα αυτό η Νάουτικο αγωνίστηκε με τους Κινγκ κάτω από τα δοκάρια, στην άμυνα αγωνίστηκε με τους, Αβίλα στην θέση του δεξιού αμυντικού τους Σμίθ και Ίβατ ως κεντρικούς αμυντικούς και τον Κουκ στη θέση του αριστερού αμυντικού, στη μεσαία γραμμή χρησιμοποίησε τον Ραμαζε ως ελεύθερο μέσο, τον Γκραντ ως δεξιό μέσο και τον Τόμας ως αριστερό μέσο, για την επίθεση χρησιμοποίησε τους Αμέρσιο Σίλβα στα δεξιά, τον Ζοάο Μάγια στα αριστερά και τον Μάουνσελ στην κορυφή της επίθεσης.

Το 1914, δημιουργήθηκε το τοπικό πρωτάθλημα της Ρεσίφε, στο οποίο η ομάδα της Νάουτικο δεν έλαβε μέρος. Οι παίκτες της ομάδας προσπάθησαν να βρουν συλλόγους για να αγωνιστούν στο πρωτάθλημα, με τους περισσότερους να αγωνίζονται στην Ζοάο ντε Μπάρος, την σημερινή Αμέρικα.

Το 1915, όμως, υπήρχε η ανάγκη να δημιουργηθεί μια νέα οντότητα για να καθοδηγήσει στην πόλη το ποδόσφαιρο. Ιδρύθηκε με τον τρόπο αυτό η Σπορτ Λιγκ του Περναμπούκο όπου η Νάουτικο ήταν ιδρυτικό μέλος. Σε αυτή την σεζόν ο Φερνάντο Καρβαλχέιρα έλαμψε, αναδείχτηκε ο δεύτερο υψηλότερο σκόρερ στην ιστορία της ομάδας μέχρι σήμερα, με 185 γκολ, εκτός του ότι είναι ο πρώτος σκόρερ στα ντέρμπι εναντίον της Σπορ είναι και ο τρίτος μεγαλύτερος σκόρερ στα ντέρμπι εναντίον της Σάντα Κρουζ.[10]

Έναρξη μιας χρυσής εποχής (1940-1960)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1945, η Νάουτικο έφτασε στη μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία της, με τη νίκη επί της Φλαμένγκο ντε Ρεσίφε με 21-3,[5] φτάνοντας συνάμα και στην κατάκτηση του τίτλου σε αυτή τη σεζόν.[11] Κατά το πρώτο μισό της δεκαετίας του 1940 αγωνίστηκε στην Νάουτικο, ο Ορλάντο Πίγκο, χρυσό είδωλο των οπαδών της ομάδας και μετέπειτα ποδοσφαιριστής της Φλουμινένσε.

To τελευταίο έτος της δεκαετίας του 1940 σηματοδοτούσε την αναγνώριση της Νάουτικο ως ενός από τους μεγαλύτερους πρωταγωνιστές του ποδοσφαίρου του Περναμπούκο, όταν στέφθηκε Tricampeão (3 τίτλοι στην σειρά) μεταξύ του 1950 και 1952 κερδίζοντας άλλους δύο τίτλους το 1954 και το 1960, κερδίζοντας πέντε τίτλους σε έντεκα συμμετοχές.

Εθνική Αναγνώριση (1960-1969)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο χρόνος και η ιστορία θα αναλαμβάνουν την υποχρέωση να αποδείξει ότι η απόφαση να αφιερώσει περισσότερο ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο ήταν μια σοφή απόφαση: Nautico, ένας βραβευμένος σύλλογος σε αγώνες από την αρχαιότητα, θα ήταν, κατά τη διάρκεια των ετών, νικήτρια στο ποδόσφαιρο - πρωτοπόρος στην πόλη του Περναμπούκο σε παιχνίδια εκτός των πρώτων 4-5 χρόνων, καθώς επίσης και η πρώτη και μοναδική ομάδα που κατάφερε να κάνει το Hexacampeão Pernambuco (πέντε τίτλοι στη σειρά) μεταξύ του 1963 και 1968. Κατέλαβε την δεύτερη θέση το πρωτάθλημα Βραζιλίας του 1967, κερδίζοντας συμμετοχή στο Κόπα Λιμπερταδόρες.[12]

Στην ιστορία του κυπέλλου της Βραζιλίας, η Νάουτικο κατέλαβε μια από τις τέσσερις πρώτες θέσεις πέντε φορές, έχει επίσης καταλάβει μία φορά την δεύτερη θέση στην Σέριε Α την σεζόν 1967 και δύο φορές της δεύτερη θέση στην Σέριε Β το 1988 και το 2011.[11]

Λαμβάνοντας υπόψη την τρίτη θέση που κατέλαβε στο Κύπελλο Βραζιλίας του 1990 και της έξι φορές που Νάουτικο κατατάχτηκε ανάμεσα στις τέσσερις πρώτες θέσεις σε τουρνουά που παίζονται σε εθνικό σχήμα, είναι η καλύτερη απόδοση για ένα σύλλογο από τα βορειοανατολικά, λαμβάνοντας υπόψη αυτή την παράμετρο.[13]

Η Νάουτικο είχε αποκλειστεί από της κυρίως διοργανώσεις της Νότιας Αμερικής από ένα λάθος της CONMEBOL, η Αμερικανική ομοσπονδία δεν επέτρεπε δύο αλλαγές στην διοργάνωση του Κόπα Λιμπερταδόρες όπως προβλέπονταν από τη ΦΙΦΑ, αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο προπονητής της Νάουτικο, να αντικαταστήσει έναν επιπλέον ποδοσφαιριστή, όταν η ομάδα είχε μια εγγυημένη νίκη εναντίον Ντεπορτίβο Πορτουγάλ της Βενεζουέλας, αυτό είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια της νίκης από την ομάδα της Νάουτικο και την πρόκριση της ομάδας της Βενεζουέλας στα χαρτιά.[14]

Η δεκαετία του 1960, ήταν καλύτερη στην ιστορία συλλόγου καθώς κατέκτησε για το Tricampeão Κυπέλλου το 1965, το 1966 και το 1967, και το βόρειο Κύπελλο Πρωταθλητριών του 1966. Ένας από τα κύριους υπεύθυνους για τις μεγάλες αυτές επιτυχίες ήταν ο επιθετικός Σίλβιο Λασαλβία ("Μπίτα"), ήταν πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου με 221 γκολ σε 319 παιχνίδια μεταξύ 1962 και 1971. Ένα από τα μεγαλύτερα παιχνίδια του ήταν εναντίον Σάντος του Πελέ, στο Στάδιο Παλαμπέου, σε αγώνα για το Κύπελλο Βραζιλίας του 1966, όταν η Νάουτικο κέρδισε με 5-3[15] με τον Μπίτα να σκοράρει τέσσερα γκολ. με την ομάδα να παραμείνει αήττητη στο γήπεδο της για 85 συνεχόμενα παιχνίδια, με 70 νίκες και 15 ισοπαλίες μεταξύ της 29 Νοεμβρίου 1963 και 30 Μαρτίου 1969.[16]

Οι διακυμάνσεις στην απόδοση (1970-2000)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Εμφανίσεις της Ναυτικό το 1985, με την ευκαιρία της κατάκτησης του πρωταθλήματος Περναμπούκο.

Την δεκαετία του 1970, η Νάουτικο κερδίσει το πρωτάθλημα περναμπούκο μόνο το 1974, κερδίζοντας στον τελικό την Σάντα Κρουζ. η Νάουτικο θα ζήσει μια μεγάλη στιγμή για το ποδόσφαιρο παραμένοντας αήττητη για 42 παιχνίδια, μεταξύ Αυγούστου τους 1974 και Μαΐου του 1975, με τον τερματοφύλακα Νενέκα να μην έχει δεχτεί γκολ μεταξύ Αυγούστου και Νοεμβρίου 1974, για ακριβώς 1.636 με το ρεκόρ αυτό του Νενέκα να εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι το παγκόσμιο ρεκόρ.[17]

Την δεκαετία του 1980, η Νάουτικο αναδείχτηκε τρεις φορές πρωταθλήτρια 1984 το 1985 και το 1989. Εκείνη την περίοδο αγωνιζόταν στην ομάδα ο Μπαιάνο, ο τρίτος υψηλότερος σκόρερ της ομάδας με 181 γκολ σε 305 παιχνίδια. Ο Μπαιάνο κέρδισε επίσης το Χρυσό Παπούτσι ως ο κορυφαίος σκόρερ της Βραζιλίας το 1982 και το 1983.[18]

Η δημιουργία του κυπέλλου ένωσης το 1987 κάτω από ένα σύννεφο μεγάλη διοικητική αποδιοργάνωσης, θα αφαιρέσει υποχρεωτικά και άδικα την συμμετοχή της Νάουτικο στην Σέριε Α, ενόψει της αυθαίρετης και χωρίς σαφή κριτήρια βάσει ότι ο σύλλογος " επέλεξε" την εν λόγο διοργάνωση αντί του πρωταθλήματος Βραζιλίας. Αγνοώντας όλα αυτά, μετά από μια μικρή συμμετοχή στη Σέριε Β το 1987 η Ναυτικό διόρθωσε το λάθος που είχε κάνει καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση στη Σέριε Β για την σεζόν 1988, παίρνοντας συνάμα και την άνοδο στην Σέριε Α. Από ο σύλλογος είχε καλές και κακές περιόδους αλλά κατάφερε να παραμείνει στην Σέριε Α μέχρι το 1994, όταν υποβιβάστηκε στην Σέριε Β. Το 1996 και το 1997, παίζοντας Σέριε Β, η ομάδα τερμάτισε στην 3η θέση και της δύο χρονιές, παλεύοντας για ένα από τα δύο εισιτήρια που οδηγούσαν στην Σέριε Α . Συμπτωματικά αυτές οι αποτυχίες ξεκίνησε από μια διαδικασία αποσύνθεσης της Νάουτικο, όπου αντιμετώπιζε μεγάλα οικονομικά και διοικητικά προβλήματα σε αυτά τα χρόνια, κλείνοντας τον κύκλο μιας κακή δεκαετία για τον σύλλογο χωρίς τίτλους, η ομάδα στα τέλη του 1998 έπεσε στην Σέριε Γ. Στην Σέριε Γ το 1999 κατέλαβε την 3η θέση, η οποία τον οδήγησε πίσω στην Σέριε, όπου εξακολουθούν να παραμένουν για μερικά χρόνια , μέχρι να επιστρέψει στην Σέριε Α το 2007.

Αντιπαλότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο μεγαλύτερος αντίπαλος της Νάουτικο είναι η ομάδα της Σπορτ (Σπορτ κλαμπ ντο Ρεσίφε), και τα ντέρμπι μεταξύ τους ονομάζονται Clássico dos Clássicos ("Τα ντέρμπι των ντέρμπι".[1] Είναι ένα από τα αρχαιότερα ντέρμπι στο Βραζιλιάνικο ποδόφαιρο. Η Σπορτ δημιουργήθηκε απο μια ομάδα που διαφωνούσε με την Νάουτικο. Εξαιτίας αυτού, το ντέρμπι έχει πολύπλοκες κοινωνικές επιπτώσεις που συνεχίζονται ακόμη και σήμερα.

Οι άλλοι αντίπαλοι της Νάουτικο είναι η ομάδα της Σάντα Κρούζ. Τα ντέρμπι μεταξύ αυτών των δύο ομάδων είναι γνωστά σαν Clássico das Emoções ("Τα ντέρμπι των Συναισθημάτων").[19]

Σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύρια ομάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ποδοσφαιρική ομάδα της Νάουτικo.[20]

Αρ. Όνομα Θέση
1 Flag of Brazil.svg Ρικάρδο Μπέρνα Τερ
2 Flag of Brazil.svg Αουρεμίρ Αμυ
3 Flag of Brazil.svg Ζαν Ρόλτ Αμυ
4 Flag of Brazil.svg Γουίλιαμ Άλβες Αμυ
5 Flag of Brazil.svg Ελικάρλος Μεσ
6 Flag of Brazil.svg Ελτίνιο (δανικός από Κοριτίμπα) Αμυ
7 Flag of Brazil.svg Μαρτίνεζ Μεσ
8 Flag of Brazil.svg Νέρλι (δανικός από Αθλέτικο Παρανένσε) Μεσ
9 Flag of Brazil.svg Ροζέριο Επι
10 Flag of Brazil.svg Τιάγκο Ρεάλ (δανικός από Παλμέιρας) Μεσ
11 Flag of Brazil.svg Μάικον Λέιτε (δανικός από Παλμέιρας) Επι
12 Flag of Brazil.svg Ζιντεάο Τερ
13 Flag of Brazil.svg Νταντά Μεσ
14 Flag of Brazil.svg Ροντρίγκο Σούτο Μεσ
15 Flag of Venezuela (state).svg Άνχελο Πένια Μεσ
Αρ. Όνομα Θέση
16 Flag of Brazil.svg Μάρκος Βινίσιους Μεσ
17 Flag of Brazil.svg Μαγκράο Μεσ
18 Flag of Brazil.svg Τζόουνς Καριόκα (δανικός από Μαλδονάδο) Επι
19 Flag of Uruguay.svg Χουάν Μάνουελ Ολιβέιρα Επι
20 Flag of Brazil.svg Ζόνατας Μπελούσο Επι
21 Flag of Brazil.svg Ούγκο Επι
22 Flag of Brazil.svg Οζιέλ Αμυ
23 Flag of Brazil.svg Λεάντρο Αμάρο (δανικός από Παλμέιρας) Αμυ
24 Flag of Brazil.svg Φελίπε Τερ
25 Flag of Brazil.svg Άλισον Αμυ
26 Flag of Brazil.svg Λουίζ Εντουάρτο (δανικός από Σάο Πάολο) Αμυ
27 Flag of Brazil.svg Ζοάο Πάουλο Επι
28 Flag of Brazil.svg Μπρούνο Κολάσο (δανικός από Γκρέμιο) Αμυ
29 Flag of Argentina.svg Ντιέγο Μοράλες Μεσ
30 Flag of Brazil.svg Ζοάο Φιλίπε (δανικός από Σάο Πάολο) Αμυ

Προσωπικό του συλλόγου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέση Όνομα
Προπονητής Flag of Brazil.svg Ζορζίνιο
Βοηθός προπονητή Flag of Brazil.svg Κούκι
Προπονητής τερματοφυλάκων Flag of Brazil.svg Παραΐμπα
Γυμναστές Flag of Brazil.svg Ρικάρδο Σεγκούνις, Έλιος Άλβες, Μαουρίσιο Κοπερτίνο
Ιατροί Flag of Brazil.svg Μούσιο Βαζ, Πάουλο Ρεγκέιρα, Ζόρζε Σίλβα
Φυσιοθεραπευτές Flag of Brazil.svg Κλέμπερ Κεϊρόγκα, Σιλμάριο, Αντρέ
Μασέρ Flag of Brazil.svg Αλεξάντρε, Ιραπουάν
Βοηθοί Flag of Brazil.svg Αραπόνγκα, Πάουλο Λέμε, Ζοσελίτο, Πέδρο Γκάμα, Πιράτα
Συμβούλιο Flag of Brazil.svg Τονίνιο Μοντέιρο, Πάουλο Πόντες, Ζέκα Καβαλκάντε, Αρμάντο Ριμπέιρο

Διάσημοι Ποδοσφαιριστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Flag of Paraguay.svg Χόρχε Μπενίτες (1945-49)
  • Flag of Jamaica.svg Άλαν Κόουλ (1972)
  • Flag of Brazil.svg Μιραντίνια (1983-84)
  • Flag of Brazil.svg Μαζαρόπι (1984)
  • Flag of Uruguay.svg Κλάουδιο Μίλαρ (1999)
  • Flag of Brazil.svg Νίλσον (2004-05)
  • Flag of Brazil.svg Λεάντρο Εουζέμπιο (2006)
  • Flag of Brazil.svg Ζούλιο Σέζαρ (2007)
  • Flag of Colombia.svg Ρικάρδο Λαμπόρδε (2008)
  • Flag of Brazil.svg Μαρτίνεζ (2012-)
  • Flag of Brazil.svg Αραούζο (2012)

Διακρίσεις συλλόγου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τίτλοι και διακρίσεις του συλλόγου σε εγχώριες και διεθνείς διοργανώσεις.[11]

  • Πρωτάθλημα Περναμπουκάνο (κρατικό πρωτάθλημα): 21 Τίτλοι
1934, 1939, 1945, 1950, 1951, 1952, 1954, 1960, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1974, 1984, 1985, 1989, 2001, 2002, 2004
  • Κύπελλο Περναμπουκάνο (κρατικό κύπελλο): 1 Τίλος
2011
Δεύτερη θέση (1): 1967
Δεύτερη θέση (2): 1988, 2011
Τάσα Μπραζίλ: 7 συμμετοχές

- καλύτερη θέση: 2η το (1967), 2 φορές 3η (1965/1966) και 2 φορές 4η (1964/1968)

Τορνέιο Ρομπέρτο Γκόμες Περντόσα: 1 συμμετοχή

- καλύτερη θέση: 17η (1968)

Σέριε Α: 27 συμμετοχές

- καλύτερη θέση: 6η (1984), 12η το (2012) και 5 φορές in 13η (1975/1983/1987/1989/1990)

Σέριε Β: 16 συμμετοχές

- καλύτερη θέση: 2 φορές 2η (1988/2011) και 4 φορές 3η (1996/1997/2005/2006)

Σέριε Γ: 1 συμμετοχή

- καλύτερη θέση: 3η (1999)

καλύτερη θέση: 3η το (1990) και 5η το (2007)

Στατιστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Βραζιλίας Σέριε Α
Year 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979
Pos. 19η 34η 14η 13η 16η 51η 33η 47η
Year 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989
Pos. 27η 15η 26η 13η 20η 31η 13η * 13η
Year 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999
Pos. 13η 14η 19η 18η 24η
Year 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009
Pos. 15η 16η 19η
Year 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019
Pos. 12η


*Yellow Mode of Copa União.

Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Βραζιλίας Σέριε Β
Year 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979
Pos. 18η
Year 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989
Pos.
Year 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999
Pos. 19η 21η
Year 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009
Pos. 20η
Year 2010 2011 2012 2013
Pos. 13η


Τάσα Μπραζίλ and Τορνέιο Ρομπέρτο Γκόμες Πεντρόσα (1968)
Year 1961 1964 1965 1966 1967 1968 1968
Pos. 4η(Τάσα Μπραζίλ) 17η


2η το 1967 καλύτερο αποτέλεσμα σε όλες της Βραζιλιάνικες διοργανώσεις. Έδωσε δικαίωμα στην Νάουτικο να παίξει στο Κόπα Λιμπερταδόρες.

Κύπελλο Βραζιλίας
Year 1989
Pos. 14η
Year 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999
Pos. 18η 28η
Year 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009
Pos. 29η 44η 28η 14η 18η 13η 10η 15η
Year 2010 2011 2012 2013
Pos. 29η 13η 22η


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Clássico dos Clássicos, Παραπομπή στην Αγγλική έκδοση της Βικιπαίδειας
  2. 2,0 2,1 Χωρητικότητα σταδίου Ντος Αφλίτος
  3. 3,0 3,1 Χωρητικότητα σταδίου Ντός Αφλίτος, templosdofutebol.com, δημοσιεύτηκε στις 01 Δεκεμβρίου του 2008
  4. 4,0 4,1 Στοιχεία σταδίου 1, gazetaesportiva.net
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Στοιχεία σταδίου 2, gfdb.com
  6. Στοιχεία Αρένας Περναμπούκο, stadiumguide.com
  7. Τα γήπεδα που θα φιλοξενήσουν αγώνες του Παγκοσμίου κυπέλλου τους 2014 στην Βραζιλία, stadiumguide.com
  8. η Προϊστορία του συλλόγου, penalty.com
  9. αναφορά της εφημερίδας, nopedaconversa.com.br
  10. Η Ιστορία της Ναουτίκο, nacaoalvirrubra-cnc.blogspot.com (Πορτογαλικά)
  11. 11,0 11,1 11,2 Τίτλοι συλλόγου, Επίσημη ιστοσελίδα Νάουτικο]
  12. Copa Libertadordes 1968, Παραπομπή στην Αγγλική έκδοση της Βικιπαίδια
  13. Η καλύτερη απόδοση για ένα σύλλογο από τα βορειοανατολικά, paginas.terra.com.br
  14. αποκλεισμός της Νάουτικο από το Κόπα Λιμπερταδόρες, wildstat.com
  15. Ανασκόπηση του αγώνα της Σάντος με την Νάουτικο, futpedia.globo.com
  16. Αήττητη για 85 σερί παιχνίδια η Νάουτικο, lancelivreesportivo.blogspot.com
  17. Το ρεκόρ του Νενέκα, wordaz.com
  18. Το προφίλ του Μπαιάνο, terceirotempo.bol.uol.com.br
  19. Clássico das Emoções, Παραπομπή στην Αγγλική έκδοση της Βικιπαίδειας
  20. Ποδοσφαιριστές της Νάουτικο, Επίσημη ιστοσελίδα Νάουτικο