Κανό Εϊτόκου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Άνδρες παίζουν Γκο, του Κανό Ειτόκου

Ο Κανό Εϊτόκου (狩野 永徳, 16 Φεβρουαρίου 1543 - 12 Οκτωβρίου 1590) ήταν Ιάπωνας ζωγράφος που έζησε την περίοδο Αζούτσι-Μομογιάμα και ο πιο σημαντικός εκπρόσωπος της Σχολής Κανό.

Ο Εϊτόκου γεννήθηκε στο Τόκυο και ήταν ο εγγονός του Κανό Μοτονόμπου. Διακρίθηκε για το ζωγραφικό του ταλέντο από πολύ μικρή ηλικία. Υπό την καθοδήγηση του παππού του εξέλιξε το Κινεζικής επιρροής στυλ του Μοτονόμπου.

Συνεργαζόμενος με τον πατέρα του Σοέι (1519-92), ο Εϊτόκου ζωγράφισε τις επιφάνειες των τοίχων του επισκόπου στο Τζουκόιν, μέρος του Ζεν μοναστικού συμπλέγματος του Νταιτοκούτζι στο Κυότο. Ζωγράφισε την οροφή του κάστρου Αζούτσι, του κάστρου της Οζάκα και της κατοικίας του Τογιοτόμι Χιντεγιόσι.

Η πιο σημαντική του συνεισφορά στη σχολή Κανό ήταν το μνημειώδες στυλ τάιγκα, το οποίο ανέπτυξε. Χαρακτηριζόταν από τολμηρές και γρήγορες πινελιές με έμφαση στο προσκήνιο των έργων του. Οι φιγούρες του είναι σχεδόν πάντα μεγαλύτερες σε σχέση με την έκταση του πίνακα. Σύμφωνα με την Ιστορία της Ιαπωνικής ζωγραφικής του δισέγγονού του Κανό Εϊνό, ο Εϊτόκου κατάφερε να συνδυάσει την παραδοσιακή τέχνη και να μετουσιώσει στα έργα του την τόλμη και γενναιότητα των μεγάλων πολεμιστών της εποχής του Όντα Νομπουνάγκα και Τογιοτόμι Χιντεγιόσι.

Δυστυχώς, τα περισσότερα από τα έργα του καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου Σενγκόκου.


Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Kano Eitoku της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).