Χασιμότο Γκαχό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Χασιμότο Γκαχό (ιαπωνκά: 橋本雅邦 — Τόκιο, 1835 - 1908) ήταν Ιάπωνας ζωγράφος και ένας από τους τελευταίους της σχολής Κανό.

Γεννήθηκε στο Έντο (σημερινό Τόκιο). Σπούδασε ζωγραφική υπό τον Κανό Σόσενιν και επηρρεάστηκε από τη δουλειά του Κανό Χογκάι. Πραγματοποίησε πολλά έργα στο παραδοσιακό στυλ της σχολής Κανό χρησιμοποιώντας χρώμα και χρυσάφι ή μονόχρωμη μαύρη μελάνη. Ο Γκαχό, παρά τις παραδοσιακές μεθόδους και θεματολογία των έργων του, σαν τον Κανό Χογκάι εισήγαγε στα έργα του στοιχεία Δυτικής τέχνης. Οι πινελιές του, οι διάφορες λεπτομέρειες και οι πρώτες προσπάθειες για την απόδωση της προοπτικής είναι όλα στοιχεία χαρακτηριστικά των καλλιτεχνικών τάσεων της εποχής στην Ιαπωνία.

Άνοιξε το πρώτο του εργαστήριο το 1860, αλλά οι οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές της περιόδου Μέιτζι τον ανάγκασαν να αναζητήσει άλλους τρόπους για να εξασφαλίσει τα προς το ζειν. Εργάστηκε για την παραγωγή χαρτών για το Ιαπωνικό ναυτικό και, μεταξύ άλλων, ζωγράφισε βεντάλιες.

Το 1898, ο Γκαχό με τον Οκακούρα ίδρυσαν την Σχολή Καλών Τεχνών της Ιαπωνίας (本美術院) όπου και δίδαξε μέχρι και τον θάνατό του το 1908. Ως αποτέλεσμα της θέσης του ως καθηγητή στη σχολή τέχνης, ο Γκαχό είχε έναν αριθμό σημαντικών και γνωστών μαθητών όπως ο Γιοκοχάμα Ταικαν και ο Καγουάι Γκιικούντο.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Baekeland, Frederick (1985). "Hashimoto Gahō." Kodansha Encyclopedia of Japan. Tokyo: Kodansha Ltd.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Hashimoto Gahō της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).