Ιταλική Γερουσία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γερουσία της Δημοκρατίας
Senato della Repubblica
Είδος
Είδος Άνω Βουλή
Ηγεσία
Πρόεδρος της Γερουσίας Πιέρρο Γκράσσο, PD
από 13 Μαρτίου 2013
Δομή
Μέλη 315
7 ισόβιοι γερουσιαστές
Italian Senate, 2013.svg
Πολιτικές ομάδες PD (111)
PdL (98)
M5S (54)
Μόντι (19)
LN (17)
SEL (7)
SVP (2)
PATT (1)
UPT (1)
Λίστα Κροσέτα (1)
GS (1)
MAIE (1)
UV (1)
Εκλογή
Τελευταία εκλογή Ιταλικές γενικές εκλογές 2013
Τόπος συσκέψεων
Aula senato.jpg
Ιστοσελίδα
http://www.senato.it
Palazzo madama.JPG
Roma - Palazzo Madama.jpg
Palazzo Madama - Roma.jpg

Η Iταλική Γερουσία (ιταλ. Senato della Repubblica, Γερουσία της Δημοκρατίας) είναι η άνω βουλή του Ιταλικού Κοινοβουλίου. Ιδρύθηκε στην παρούσα μορφή της στις 8 Μαΐου 1948, αλλά υπήρχε κατά την διάρκεια της μοναρχίας ως Senato del Regno, (Γερουσία του Βασιλείου), συνεχίζοντας από το Υποαλπικό Κοινοβούλιο του Πεδεμοντίου που ιδρύθηκε στις 8 Μαΐου 1848.

Palazzo Madama[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1871, η έδρα της Γερουσίας είναι το Palazzo Madama στην Ρώμη. Μια πλάκα στον τοίχο πίσω από τη θέση του προέδρου μνημονεύει το μήνυμα που απευθύνθηκε στο Κοινοβούλιο όταν συνεδρίασε στην νέα έδρα της κυβέρνησης από τον Βασιλιά της Ιταλίας:

L'ITALIA È RESTITVITA A SE STESSA E A
ROMA • QVI DOVE E NOI RICONOSCIAMO LA
PATRIA DEI NOSTRI PENSIERI OGNI COSA
CI PARLA DI GRANDEZZA MA NEL TEMPO
STESSO OGNI COSA CI RICORDA I NOSTRI
DOVERI •
VITTORIO EMANVELE II
27 NOVEMBRE MDCCCLXXI

"Η Ιταλία αποκαθίσταται στον εαυτό της και τη Ρώμη... Εδώ, όπου αναγνωρίζουμε την πατρίδα των σκέψεων μας, όλα τα πράγματα μας μιλούν για μεγαλειότητα· αλλά την ίδια στιγμή όλα τα πράγματα μας υπενθυμίζουν τα καθήκοντά μας..." - Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄, 27 Νοεμβρίου 1871

Άνωθεν του έχει τοποθετηθεί μια πλάκα που φέρει την επιγραφή:

IL 2 GIUGNO 1946
PER SUFFRAGIO DI POPOLO
A PRESIDIO DI PUBBLICHE LIBERTÀ
E A CERTEZZA DI PROGRESSO CIVILE
FU PROCLAMATE
LA REPUBBLICA ITALIANA
Στις 2 Ιουνίου 1946/ με λαϊκή ψηφοφορία/ για την προάσπιση της λαϊκής ελευθερίας/ και με τη βεβαιότητα της πολιτικής προόδου/ ανακηρύχθηκε/ η Ιταλική Δημοκρατία


Σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Γερουσία αποτελείται από 315 εκλεγμένα μέλη (senatori), εκλεγμένα για για ένα μέγιστο 5 ετών, από τα οποία έξι εκπροσωπούν Ιταλούς που ζουν σε υπερπόντιες περιοχές. Οι γερουσιαστές πρέπει να είναι 40 ετών ή μεγαλύτεροι, και εκλέγονται από πολίτες ηλικίας 25 ετών και άνω. Σύμφωνα με τις ειδικές συνταγματικές προβλέψεις, 'ισόβιοι γερουσιαστές' μπορούν να υπάρξουν, είτε πρώην πρόεδροι, ως ex officio ισόβιοι γερουσιαστές, ή όσοι έχουν διορισθεί από τον πρόεδρο "για προεξέχουσες αξίες στην κοινωνικό, επιστημονικό, καλλιτεχνικό ή λογοτεχνικό τομέα". Το 2010, υπήρχαν έξι ισόβιοι γερουσιαστές: ο Όσκαρ Λουίτζι Σκάλφαρο (πρώην Πρόεδρος), Τζούλιο Αντρεόττι (πρώην Πρωθυπουργός), Ρίτα Λέβι Μονταλτσίνι (νικήτρια του Βραβείου Νόμπελ Ιατρικής 1986), ο Εμίλιο Κολόμπο (πρώην Πρωθυπουργός), ο Σέρτζιο Πινινφαρίνα (Σχεδιαστής), ο Κάρλο Αζέλιο Τσιάμπι (πρώην Πρόεδρος). Τζόρτζιο Ναπολιτάνο (πρώην Πρόεδρος της Ιταλικής Κάτω Βουλής και ένας εκ των ηγετών του Κομμουνιστικού Κόμματος), τρεχόντως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν είναι πλεόν μέλος της Γερουσίας, και θα μπορεί να επαναλάβει τα καθήκοντα του ως γερουσιαστής το 2013 το νεότερο. Η Ιταλική Γερουσία είναι ασυνήθιστη ανάμεσα στις Άνω Βουλές στο ότι έχει σχεδόν την ίδια δύναμη με την Κάτω ομόλογή της: άλλα εκτός του προϋπολογισμού, κάθε νόμος μπορεί να προταθεί για πρώτη φορά σε οποιοδήποτε από τα δύο σώματα, και πρέπει να εγκριθεί με την ίδια μορφή από αμφότερα τα σώματα· επιπλέον η Κυβέρνηση πρέπει να έχει την συναίνεση και των δύο για να παραμείνει στην εξουσία (αυτή η κατάσταση ονομάζεται "τέλειος διθαλαμισμός").

Η Γερουσία μπορεί να διαλυθεί πριν την εκπνοή της κανονικής της θητείας από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όταν καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να επιτύχει πλειοψηφία.

Σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η τρέχουσα σύνθεση της Ιταλικής Γερουσίας, μετά τα τελευταία εκλογικά αποτελέσματα της 13ης και 14ης Απριλίου 2008:

Τελευταία εκλογικά αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

[συζήτηση][επεξεργασία]
Σύνοψη των εκλογών της Γερουσίας, 13-14 Απριλίου 2008
Κόμαμτα και συμμαχίες Ψήφοι % Μεταβολή Έδρες Μεταβολή
   συνασπισμός Σ. Μπερλουσκόνι

15.678.114

12.678.790
2.644.248
355.076

46,94

37,96
7,92
1,06

+4,33[1]

–0.24
+3,52
+1,06

174

146
26
2

+39

+24
+13
+2

   συνασπισμός Β. Βελτρόνι

12.620.660

11.052.577
1.414.118
153.965

37,79

33,10
4,23
0,46

+6,30[2]

+5.01
+1.40
–0.11

134

118
14
2

+21

+12
+10
-1

   Union of the Centre 1.898.842 5,69 –0,95 3 –18
   Η Αριστερά – Το Ουράνιο Τόξο 1.093.135 3,27 –8,06[3] 0 –38
   Η Δεξιά–Τρίχρωμη Φλόγα 703.685 2,11 +1,48 0
   Σοσιαλιστικό Κόμμα 285.802 0,86 –1,95[4] 0
   Λαϊκό Κόμμα Νότιου Τιρόλο 98.947 0,30 –0,04 2 ±0
   Βαλντοτανιανή Ένωση 29.186 0,09 +0,02 1 +1
   Movimento Associativo Italiani all'Estero [5] 1 +1
   Άλλα 969.825 2,95 –1,13 –6
Σύνολο 33.396.196 100% 315

Κοινοβουλευτικές ομάδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Κοινοβουλευτικές ομάδες στην Ιταλική Γερουσία, στην έναρξη και μετά τις πρόσφατες αλλαγές.


Parliamentary groups after 2008 election and current (July 2011)
Κόμματα Έναρξη Τρέχουσα
   Ο Λαός της Ελευθερίας 146 έδρες 127 έδρες
   Δημοκρατικό Κόμμα 119 έδρες 104 έδρες
   Βόρεια Λέγκα 26 έδρες 25 έδρες
   Ιταλία των Αξιών 14 έδρες 12 έδρες
   Union of the Centre 11 έδρες
με το SVP
15 έδρες
με το SVP και το UV
   Προς τον Τρίτο Πόλο 0 έδρες 14 έδρες
   Εθνική Συνοχή 0 έδρες 13 έδρες
   Mixed group
(Independents and Senators for life)
6 έδρες 11 έδρες
Κόμματα 322 έδρες 321 έδρες

Πρόεδροι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπό το τρέχον Σύνταγμα, η Γερουσία πρέπει να συνεδριάσει για πρώτη φορά όχι αργότερα από 20 ημέρες μετά τις γενικές εκλογές. Αυτή η συνεδρίαση, με προεδρεύοντα τον πρεσβύτερο γερουσιαστή, προχωρεί για να εκλέξει τον Πρόεδρο της Γερουσίας για την επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο. Στις δύο πρώτες προσπάθειες ψηφοφορίας, χρειάζεται απόλυτη πλειοψηφία σε όλους τους γερουσιαστές· αν χρειασθεί τρίτος γύρος, ένας υποψήφιος μπορεί να εκλεγεί με απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων και ψηφιζόντων γερουσιαστών. Αν αυτός ο τρίτος γύρος αποτύχει να αναδείξει έναν νικητή, μια τελική μυστική ψηφοφορία διεξάγεται μεταξύ των δύο γερουσιαστών με τις περισσότερες ψήφους στην προηγούμενη ψηφοφορία. Σε περίπτωση ισοψηφίας, ο πρεσβύτερος γερουσιαστής θεωρείται νικητής.

Επιπροσθέτως με το να επιβλέπει τις εργασίες του σώματος, να προεδρεύει και να ρυθμίζει τις συζητήσεις, να αποφασίζει αν οι προτάσεις και τα νομοσχέδια είναι αποδεκτά, να αντιπροσωπεύει την Γερουσία, κτλ., ο Πρόεδρος της Γερουσίας αντικαθιστά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας όταν ο πρόεδρος είναι ανίκανος να εκπληρώσει τα καθήκοντα του αξιώματος του. Ο παρών Πρόεδρος της Γερουσίας (από τις 29 Απριλίου 2008) είναι ο Ρενάτο Σκιφάνι.

Αξίωμα της Προεδρίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόεδρος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αντιπρόεδροι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κοσμήτορες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μπενεντέττο Αντράνια
  • Ρομάνο Κομιντσιόλι
  • Πάολο Φράνκο

Γραμματείς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προηγούμενοι Πρόεδροι της Ιταλικής Γερουσίας (πρόσφατα έτη)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βλέπε Κατάλογος Προέδρων της Ιταλικής Γερουσίας για την πλήρη λίστα.
Πρόεδρος Από Μέχρι Σημειώσεις
9ο Νομοθετικό Σώμα
Φραντσέσκο Κοσίγκα 12 Ιουλίου 1983 24 Ιουνίου 1985 εκλέχθηκε Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας
Αμιντόρε Φανφάνι 9 Ιουλίου 1985 17 Απριλίου 1987 παραιτήθηκε αφότου εκλέχθηκε Πρωθυπουργός
Τζιοβάννι Φραντσέσκο Μαλαγκόντι 22 Απριλίου 1987 1 Ιουλίου 1987
10ο Νομοθετικό Σώμα
Τζιοβάννι Σπαντολίνι 2 Ιουλίου 1987 22 Απριλίου 1992
11ο Νομοθετικό Σώμα
Τζιοβάννι Σπαντολίνι 24 Απριλίου 1992 14 Απριλίου 1994
12ο Νομοθετικό Σώμα
Κάρλο Σκονιαμίλιο Παζίνι 16 Απριλίου 1994 8 Μαΐου 1996
13ο Νομοθετικό Σώμα
Μίκολα Μαντσίνο 9 Μαΐου 1996 29 Μαΐου 2001
14ο Νομοθετικό Σώμα
Μαρτσέλλο Πέρα 30 Μαΐου 2001 27 Απριλίου 2006
15ο Νομοθετικό Σώμα
Φράνκο Μαρίνι 29 Απριλίου 2006 28 Απριλίου 2008
16ο Νομοθετικό Σώμα
Ρενάτο Σκιφάνι 29 Απριλίου 2008
17ο Νομοθετικό Σώμα
Πιέρρο Γκράσσο 16 Μαρτίου 2013

Βλέπε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. People of Freedom was founded in late 2007, so the sum of its precursor parties – including the previously Union-affiliated Pensioners' Party – is considered for "change" statistics.
  2. The Democratic Party was founded in 2007, so the sum of its precursor parties and Italy of Values is considered for "change" statistics.
  3. Previous statistics sum data from coalition partners, as stated in its άρθρο.
  4. Previous statistics sum data from Rose in the Fist (primarily made up of future Socialist Party members) and The Socialists.
  5. Overseas ballots are exluded from this list for technical reasons.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]