Ab urbe condita

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η λατινική φράση Ab urbe condita (επίσης conditae urbis Anno: AUC ή a.u.c.) σημαίνει επί λέξει «από κτίσεως πόλεως»,[1] και αναφέρεται στην ίδρυση της Ρώμης που τοποθετείται κατά παράδοση στο έτος 753 π.Χ.. Η φράση έχει χρησιμοποιηθεί από ορισμένους Ρωμαίους ιστορικούς ως αφετηρία του ημερολογίου τους, αν και το συνηθέστερο σύστημα χρονολόγησης των Ρωμαϊκών ετών ήταν η αναφορά των ονομάτων των δύο υπάτων κάθε έτους. Το όνομα του αυτοκράτορα χρησιμοποιήθηκε επίσης για να προσδιορίσει τα έτη, ιδιαίτερα στην βυζαντινή αυτοκρατορία μετά από το 537, όταν ο Ιουστινιανός Α' απαίτησε τη χρήση του.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (2η έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας. ISBN 960-86190-1-7.