Θεόδωρος Κατσανέβας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Θεόδωρος Κατσανέβας (Αθήνα, 1947) είναι Έλληνας πανεπιστημιακός και πολιτικός. Έχει διατελέσει Πρόεδρος του Ο.Α.Ε.Δ. (1981-1985), Διοικητής του Ι.Κ.Α. (1985-1989) και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια Β' Αθήνας (1989-2004). Για ένα διάστημα ήταν γαμπρός του Ανδρέα Παπανδρέου, ως σύζυγος της κόρης του Σοφίας. Από τον Μάιο του 2013 είναι πρόεδρος του κόμματος Δραχμή, Ελληνική Δημοκρατική Κίνηση Πέντε Αστέρων.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947 και σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Warwick της Βρετανίας λαμβάνοντας Μ.Α. στις Εργασιακές Σχέσεις και στο London School of Economics λαμβάνοντας διδακτορικό δίπλωμα στην Οικονομική της Εργασίας.

Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συμμετείχε στην αντιστασιακή οργάνωση ΔΕΑ και στο ΠΑΚ Αγγλίας ενώ μετά την πτώση της Χούντας συμμετείχε στην ίδρυση του ΠΑΣΟΚ. Το 1981 συμμετείχε στη συγγραφή του κυβερνητικού προγράμματος του ΠΑΣΟΚ για τα κοινωνικά θέματα ενώ τον ίδιο χρόνο διορίστηκε πρόεδρος του ΟΑΕΔ, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1985, οπότε και διορίστηκε διοικητής του Ι.Κ.Α.. Το 1987 εξελέγη μέλος του εκτελεστικού γραφείου του ΠΑΣΟΚ, διατηρώντας παράλληλα την ιδιότητά του ως μέλους της κεντρικής επιτροπής του κόμματος.

Συμμετοχή στις Εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το 1989 έως το 2000 κατήλθε ως υποψήφιος βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στην Εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθηνών συνολικά σε 6 διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις. Εξελέγη τις τρεις πρώτες φορές (9ος τον Ιούνιο του 1989, 12ος τον Νοέμβριο του 1989 και 9ος το 1990), ενώ απέτυχε να εκλεγεί στις Εκλογές του 1993 (17η θέση και πρώτος επιλαχών). Το 1996 επανεξελέγη (5η θέση), ενώ την τελευταία φορά που κατήλθε ως υποψήφιος, το 2000, απέτυχε να εκλεγεί (19ος και ξανά πρώτος επιλαχών), όμως μερικούς μήνες αργότερα εισήλθε στο Κοινοβούλιο αντικαθιστώντας τη Μιλένα Αποστολάκη η οποία έχασε την έδρα της από το Εκλογοδικείο λόγω κωλύματος εκλογιμότητας.[1] Το 2004 τέθηκε εκτός των υποψηφίων βουλευτών του κόμματος μαζί με άλλους οκτώ βουλευτές με αφορμή την υπογραφή συγκεκριμένης τροπολογίας σχετικά με το Πόρτο Καρράς.[2]

Η διαθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1996, λίγο μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, πεθερού του Κατσανέβα, ανοίχτηκε η πρώτη ιδιόχειρη διαθήκη του, με ημερομηνία 24 Νοεμβρίου 1990, στην οποία τον χαρακτήριζε «όνειδος» για την οικογένεια και τον κατηγορούσε ότι προσπάθησε να εκμεταλλευτεί πολιτικά το όνομα του Γεωργίου Παπανδρέου και του ίδιου,[3][4] χαρακτηρισμούς που η Σοφία Κατσανέβα απέδωσε σε τρίτους και όχι στον πατέρα της.[5][6] Η αναφορά του Παπανδρέου στον γαμπρό του ήταν σε σημείωμα της πρώτης διαθήκης που επρόκειτο «να δοθεί στη δημοσιότητα ως τμήμα της διαθήκης μου όταν εκλείψω». Σε αυτό ο Παπανδρέου αναφερόταν σε έντονο επεισόδιο που είχε γίνει μερικές ημέρες νωρίτερα ανάμεσα στον Κατσανέβα και την επί πολλά χρόνια ιδιαίτερη γραμματέα του Παπανδρέου, Αγγέλα Κοκκόλα, σχετικά με το αρχείο του. Εκεί κατηγορούσε τον Κατσανέβα ότι εμπόδισε με άσχημο τρόπο την Κοκκόλα να μεταφέρει τμήμα του αρχείου στο νέο σπίτι του στην Εκάλη, όπου ζούσε με την τρίτη σύζυγό του, Δήμητρα Λιάνη.[4][7]

Στην δεύτερη διαθήκη του το 1993 αναφερόταν σε όσα κατέλιπε στα παιδιά και την σύζυγό του. [8][9] [10] [5][11] Ο ίδιος ο Κατσανέβας αμφισβήτησε την γνησιότητα της διαθήκης λέγοντας ότι τέτοιες λέξεις δεν εκφράζουν την μεγαλοψυχία και την ψυχή του Ανδρέα Παπανδρέου τον οποίο σέβεται και τιμά.[6] Kάποιοι δικαστικοί υποστήριξαν ότι η διαθήκη ήταν γνήσια αλλά όμως προχρονολογημένη.[5]

Το 2003 ο Σπύρος Καρατζαφέρης καταδικάστηκε από το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, σε πρώτο βαθμό, σε αποζημίωση δέκα εκατομμυρίων δραχμών για συκοφαντική δυσφήμηση προς το πρόσωπο του Θεόδωρου Κατσανέβα. Το 1998 ο τότε εκδότης της εφημερίδας «Αθηναϊκή» δημοσίευε καθημερινά τη φωτογραφία του βουλευτή με το χαρακτηρισμό «όνειδος», ο οποίος παρέπεμπε στη σχετική αναφορά του Ανδρέα Παπανδρέου για τον γαμπρό του.[12]

Άλλες δραστηριότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά καιρούς έχει αρθρογραφήσει σε αρκετά περιοδικά μεταξύ των οποίων το Αντί, ο Οικονομικός Ταχυδρόμος κ.α. και είναι συνεκδότης του επιστημονικού περιοδικού Επιθεώρηση Εργασιακών Σχέσεων. Έχει συμμετάσχει σε οργανώσεις και συνδέσμους, σε μερικούς από τους οποίους έχει διατελέσει και πρόεδρος όπως στον σύνδεσμο Ελληνο-Αρμενικής Φιλίας, στην Επιστημονική Εταιρεία Εργασιακών Σχέσεων, στην Ελληνική Εταιρεία Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού (ΕΛ.Ε.ΣΥ.Π., της οποίας και εκλέχτηκε πρόεδρος το 2008) κ.ά. Ασχολείται ιδιαίτερα με τον τομέα του επαγγελματικού προσανατολισμού, για τον οποίο έχει δημιουργήσει αυτοματοποιημένα τεστ, που χορηγούνται από δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Επίσης, έχει συγγράψει πλήθος επιστημονικών βιβλίων και μία ποιητική συλλογή.

Σήμερα είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς στην οικονομική της εργασίας. Ήταν νυμφευμένος με την Σοφία Παπανδρέου, κόρη του πρώην πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά αλλά το ζευγάρι χώρισε το 2000. Νυμφεύθηκε ξανά με τη Γεωργία Τσέτσου, με την οποία απέκτησε μία κόρη.

Ίδρυση Κόμματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την 1η Μαΐου 2013 ίδρυσε πολιτικό κόμμα, με όνομα «Δραχμή, Ελληνική Δημοκρατική Κίνηση Πέντε Αστέρων» - στα πρότυπα του Κινήματος Πέντε Αστέρων του Ιταλού Μπέπε Γκρίλο. Κεντρικός στόχος του νέου κόμματος είναι η επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή μέσω δημοψηφίσματος. Οι πέντε βασικές θέσεις του κόμματος σύμφωνα με την ιστοσελίδα του είναι η ανατροπή του Μνημονίου, η επιστροφή στη δραχμή, η αυτοδύναμη ανάπτυξη, η εθνική αξιοπρέπεια, και η κοινωνική δικαιοσύνη.[13] Σύμφωνα με το οικονομικό και πολιτικό του πρόγραμμα[14] που στηρίζεται σε τεκμηριωμένες μελέτες που όμως δε διευκρινίζεται το πού και από ποιούς εκπονήθηκαν, ούτε το πώς, πού, πότε και από ποιούς τεκμηριώθηκαν, το σχέδιό του είναι το εξής: Υποτίμηση κατά 50% του εθνικού νομίσματος και κατόπιν επιθετική διολίσθηση ώστε να καταστούν τα εγχώρια προϊόντα ανταγωνιστικότερα και ταυτόχρονα λήψη μέτρων ώστε να αποφευχτεί η καταβαράρθρωση της αγοραστικής δύναμης των ήδη χαμηλών εισοδημάτων από την εκτίναξη του πληθωρισμού που επιφέρουν τέτοια εγχειρήματα.

Το κόμμα συμμετείχε για πρώτη φορά στις Ευρωεκλογές του 2014 όπου και συγκέντρωσε 8.792 ψήφους (ποσοστό 0,15%)

Μήνυση Diu και ΕΕΛ/ΛΑΚ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 26 Ιανουαρίου 2013 κατέθεσε μήνυση σε βάρος του συντάκτη της Βικιπαίδειας Diu και της ΕΕΛ/ΛΑΚ για την ανάρτηση των πληροφοριών που αφορούν στη διαθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου. [15][16][17][18][19][20] Την Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2014 μετά την εκδίκαση της προσωρινής διαταγής ηχογραφήθηκε έξω από το δικαστήριο από τον δημοσιογράφο Κώστα Εφήμερο να καθυβρίζει την δικηγόρο του συντάκτη της Βικιπαίδεια Diu.[21]. Την Δευτέρα 01 Σεπτεμβρίου 2014 το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων του κ. Κατσανέβα, με την οποία ζητούσε τη διαγραφή μέρους του περιεχομένου από το βιογραφικό λήμμα για τον ίδιο στον ιστότοπο της Βικιπαίδεια που τον χαρακτήριζε, σύμφωνα με την διαθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου, «όνειδος» για την οικογένειά του [22][23].

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πληθωρισμός, αμοιβή εργασίας και επιχειρηματικά κέρδη (ΓΣΕΕ, 1976).
  2. (αγγλικά) Report on the foundation of an institute of labour in Greece (International Labour Office, 1977, Επανέκδοση ΟΑΕΔ, 1983) (στην ελληνική και στην αγγλική, σε συνεργασία με Άγγελο Ζησιμόπουλο).
  3. (αγγλικά) Labour pressures in Greece (London: A Matrix Report, 1979).
  4. (αγγλικά) (French) Evolution of social policy in Greece 1970-1980 (Commission of the European Communities, 1981) (στην αγγλική και γαλλική, σε συνεργασία με Σπήλιο Παπασπηλιόπουλο).
  5. Εργασιακές σχέσεις στην Ελλάδα: Tο θεσμικό πλαίσιο και οι συλλογικές διαπραγματεύσεις (ΚΕΠΕ 1981 και 1983).
  6. (αγγλικά) Industrial relations in small industry in Greece (International Labour Office (Διεθνές Γραφείο Εργασίας), 1981, και ΟΑΕΔ 1983) (στην αγγλική και στην ελληνική).
  7. Το σύγχρονο συνδικαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα (Νέα Σύνορα, 1981, 2η έκδοση Αιχμή, 1985, 3η έκδοση Νέα Σύνορα, 1994, 4η έκδοση Παπαζήσης, 1996).
  8. (αγγλικά) (French) Report on social developments in Greece, 1981 και 1982 (Commission of European Communities) (σε συνεργασία με Σπ. Παπασπηλιόπουλο, στην αγγλική και στη γαλλική).
  9. Θέματα απασχόλησης (ΟΑΕΔ, 1982).
  10. (αγγλικά) Trade unions in Greece (Athens: National Center of Social Research, 1984).
  11. (αγγλικά) The trade union movement in Greece: Two related studies (Manpower Employment Organization, 1985) (with Ch. Jecchinis).
  12. Απασχόληση και ανεργία στην Ελλάδα (ΟΑΕΔ, 1986).
  13. Συνδικαλισμός και αλλαγή (Αθήνα: Αιχμή, 1987).
  14. Ειδικά θέματα της ελληνικής οικονομίας (Πειραιάς: Σταμούλης, 1988).
  15. (αγγλικά) Unemployment, demand for skilled labour and vocational training in the regional labour market of Greece (Ministry of Labour, Manpower Employment Organization, 1989). (Research in cooperation with Ch. Jecchinis and Papavasiliou M.)
  16. Εργασιακές σχέσεις, εργασιακό περιβάλλον και παραγωγικότητα στην Ελλάδα (ΕΛΚΕΠΑ, 1990) (σε συνεργασία με Χρίστο Τζεκίνη κ.ά.).
  17. Εργασιακές σχέσεις (Πειραιάς: Σταμούλης, 1991).
  18. Εργασιακές σχέσεις, (σε συνεργασία με Χρίστο Τζεκίνη, Ελένη Χατζηχαρίτου). (Πειραιάς: Σταμούλης, 1994).
  19. Η εξέλιξη των εργασιακών σχέσεων και της απασχόλησης στην Ελλάδα από τη δεκαετία του 1970 μέχρι σήμερα (Αθήνα: ΚΕΠΕ, 1996).
  20. (αγγλικά) "Τhe transition of Bulgaria, Romania and Albania to a market economy and the consequences of employment" in Iatridis D. (Ed.). The societal impact of privatization social justice and welfare state (New York: Praeger, 1996). Στην ελληνική: Η μετάβαση της Βουλγαρίας, Ρουμανίας και Αλβανίας στην οικονομία της αγοράς και οι επιπτώσεις στην απασχόληση (Αθήνα: ΕΛΚΕΠΑ, 1996).
  21. (αγγλικά) "Causes and Trends of Strike Action in European Union Countries," Economic and Social Studies (University of Malta, 1997).
  22. Προοπτικές της αγοράς εργασίας και ανάγκες σε νέες ειδικότητες στην Αττική για την επόμενη πενταετία 1998-2002 (1997) (έρευνα υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Πειραιώς και του ΟΑΕΔ).
  23. Οικονομική της εργασίας και εργασιακές σχέσεις (Αθήνα: Σταμούλης, 1997, 1999, 2002, αναθεωρημένη επανέκδοση 2007).
  24. Επαγγέλματα του μέλλοντος (Αθήνα: Παπαζήσης, 1998).
  25. Σημειολογία της Ιθάκης: Σχέδια και στίχοι (Αθήνα: Καστανιώτης, 1998).
  26. Έρευνα για τις προοπτικές απασχόλησης στην αγορά εργασίας και τον προσδιορισμό της ζήτησης ειδικοτήτων στις 13 περιφέρειες της χώρας (Πανεπιστήμιο Πειραιώς και ΟΑΕΔ, 2001).
  27. Σπουδές και απασχόληση (Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, 2001), (ως επιστημονικός υπεύθυνος).
  28. Μαρίκα Κατσανέβα : Σπονδή και μνήμη Πόντου (Οκτ. 2001).
  29. Επαγγέλματα του μέλλοντος και του παρελθόντος και επαγγελματικός προσανατολισμός (Πατάκης, 2002, 2004, 2007).
  30. Σπουδές και απασχόληση (Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, 2002 και 2004).
  31. Οδηγός επαγγελμάτων (Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, 2003). (επιστημονικός υπεύθυνος έργου)
  32. Έρευνα για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα (Κέντρο Εκπαιδευτικής Έρευνας, 2004).
  33. Ο χρυσός κανόνας για επιλογές σταδιοδρομίας: Σύγχρονος επαγγελματικός προσανατολισμός (Πατάκης, 2009).
  34. Η οικονομία και η απασχόληση στις 13 ελληνικές περιφέρειες και περιφερειακή πολιτική (Σταμούλης, 2009).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Χάνουν τη βουλευτική έδρα Αποστολάκη, Σακοράφα, Σμπώκος, Μερεντίτη και Τσιαμάκης, in.gr, 6 Ιουλίου 2000, ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2014
  2. Με απαίτηση Γ.Παπανδρέου, Εκτός ψηφοδελτίων ΠΑΣΟΚ οι «εννέα» που υπέγραψαν την τροπολογία για το Πόρτο Καρράς, in.gr, 23 Ιανουαρίου 2004, ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2008
  3. "Οι διαθήκες του Ανδρέα Παπανδρέου," Ριζοσπάστης (Παρασκευή 13 Σεπτέμβρη 1996), σελ. 16. Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2014.
  4. 4,0 4,1 Andreas Papandreou's wills opened Dimitra Liani receives archives, Athens News Agency (13/09/1996).
  5. 5,0 5,1 5,2 "Η διαθήκη σε... δίκη.", Το Βήμα (15/09/1996). Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2014.
  6. 6,0 6,1 Reactions to Papandreou's will, Athens News Agency (13/09/1996).
  7. Two wills of the late Andreas Papandreou submitted to the Court, Antenna News in English, 13/09/1996
  8. Λακόπουλος, Γιώργος (1999). Το μυθιστόρημα του ΠΑΣΟΚ. Αθήνα: Καστανιώτης. σελ. 331-332. ISBN 960-03-2596-0. 
  9. "Διαμάντια & σκουπίδια," Το Βήμα (05/01/1997). Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2014.
  10. Σπύρος Σεραφείμ, "Διαθήκη εκ του διατίθημι." protagon.gr (17 Ιουλίου 2010). Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2014.
  11. (ιταλικά) "Atene: il fattore Mimi' s' abbatte sul voto - Il figlio di Papandreu attacca Dimitra. Lei reagisce: 'Ingrati, avvoltoi'," Corriere della Sera (21 Σεπτεμβρίου 1996). Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2014.
  12. "Συνέλαβαν τον Σ. Καρατζαφέρη για χρέος στον Κατσανέβα," Ελευθεροτυπία (17/05/2003). Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2014.
  13. «Το κόμμα «Δραχμή Πέντε Αστέρων» ίδρυσε ο Θεόδωρος Κατσανέβας». Τα Νέα. 8 Μαΐου 2013. http://www.tanea.gr/news/politics/article/5016252/to-komma-draxmh-pente-asterwn-idryse-o-theodwros-katsanebas/. Ανακτήθηκε στις 2013-07-19. 
  14. "Σύνοψη μέτρων πολιτικής ," Δραχμή: Ελληνική Δημοκρατική Κίνηση (Τρί, 04/03/2014 - 11:15). Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2014.
  15. Εφήμερος, Κώστας (12 Φεβρουαρίου 2014). "Κατσανέβας Vs Wikipedia (ή πώς να αλλάξεις την ιστορία)". thepressproject.gr. http://www.thepressproject.gr/article/56263/Katsanebas-Vs-Wikipedia-i-pos-na-allakseis-tin-istoria. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2014. 
  16. «Το χρονικό μιας αγωγής κατά της κοινής λογικής,» ΕΛ/ΛΑΚ (Φεβρουαρίου 17, 2014). Ανακτήθηκε στις 24 Απριλίου 2014.
  17. https://blog.wikimedia.org/2014/02/14/wikimedia-foundation-supports-wikipedia-user-subject-to-defamation-lawsuit-in-greece/
  18. http://left.gr/news/o-k-katsanevas-oneidos-kai-i-vikipaideia
  19. http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/46084
  20. http://news247.gr/eidiseis/politiki/o_katsanevas_h_diathhkh_toy_andrea_kai_h_dikastikh_maxh_me_ton_diu.2657753.html
  21. http://www.thepressproject.gr/article/56381
  22. «Έχασε τη δίκη με την Wikipedia για το "όνειδος" ο Θ. Κατσανέβας». http://www.left.gr/news/ehase-ti-diki-me-tin-wikipedia-gia-oneidos-o-th-katsanevas. 
  23. «O Θ. Κατσανέβας έχασε τη δικαστική μάχη με τη Wikipedia». http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=33966&subid=2&pubid=113338333. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]