Θάνατος
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Με τον όρο θάνατος ονομάζουμε τη διακοπή της λειτουργίας ενός οργανισμού.
Ο θάνατος διακρίνεται στο φυσιολογικό που έρχεται με τα βαθιά γεράματα και τον ξαφνικό που οφείλεται σε ασθένεια, φόνο ή δυστύχημα. Με το θάνατο η θερμοκρασία του σώματος πέφτει στους 20 °C, η αναπνοή μαζί με τους χτύπους της καρδιάς σταματά και το πρόσωπο κιτρινίζει. Ορισμένα κύτταρα του ατόμου ζουν και δυο μέρες μετά το θάνατο του. Τα αίτια του θανάτου, στην περίπτωση που δεν προϋπήρξε σοβαρό πρόβλημα υγείας, εξακριβώνει ο ιατροδικαστής.
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν θεοποιήσει και προσωποποιήσει το θάνατο, τον οποίο θεωρούσαν δίδυμο αδερφό του Ύπνου.
[Επεξεργασία] Εξωτερικές συνδέσεις
Περί θανάτου... (Αρχείο ντοκιμαντέρ της Ε.Ρ.Τ.)- Σοφά λόγια για τον θάνατο
[Επεξεργασία] Βιβλιογραφία
- Elias, Norbert, «Γιὰ τὴ μοναξιὰ τῶν θνησκόντων » , Λεβιάθαν, 9 (1991), σσ. 23-47
- K. Kolenda, «O αθρώπινος προορισμός και ο θάνατος», Επιστημονική Επετηρίδα Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, τομ.25 (1974-1977),σελ.234-247[1]
- Γεώργιος Αλεξιάς, «Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ: Η ΕΡΓΑΛΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ », Επιθεώρηση Κοινωνικών Ερευνών, τομ. 108-709, (2002), σελ. 229-256[2]