Ζακ Μορίς Κουβ ντε Μιρβίλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ζακ Μορίς Κουβ ντε Μιρβίλ (Jacques Maurice Couve de Murville) ήταν Γάλλος πολιτικός.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Ρενς στις 24 Ιανουαρίου 1907, σε μια οικογένεια εύπορων Προτεσταντών. Σπούδασε νομικά, λογοτεχνία και Πολιτικές Επιστήμες στο Παρίσι. Μπήκε στο Σώμα Οικονομικών Επιθεωρητών το 1930. Το 1940 έγινε διευθυντής του τμήματος διεθνών οικονομικών, στο Υπουργείο Οικονομικών. Εργάστηκε για την κυβέρνηση του Βισύ των Πεταίν και Λαβάλ (Σεπτέμβριος 1940), έχοντας την ευθύνη των οικονομικών συναλλαγών με τους Γερμανούς. Υπήρξε μέλος της γαλλικής αντιπροσωπείας στην επιτροπή της ανακωχής με τους Γερμανούς, που συνήλθε στο Βιζμπάντεν. Με διπλωματικό διαβατήριο πήγε στην Ισπανία, απ' όπου πέρασε στην Αλγερία, όπου συνδέθηκε με τον στρατηγό Ανρί Ζιρό και έγινε επίτροπος των Οικονομικών στην κυβέρνηση των Ελεύθερων Γάλλων υπό τον στρατηγό Ντε Γκολ (1943).
Με το τέλος του πολέμου έγινε γενικός διευθυντής Πολιτικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών (1945-1950). Είχε σημαντικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για το μεταπολεμικό στάτους στην Ευρώπη. Τοποθετήθηκε πρεσβευτής της Γαλλίας στην Αίγυπτο (1950-1954), στο NATO (1954-1955), στις Ηνωμένες Πολιτείες (1955-1956) και στη Δυτική Γερμανία (1956-1958). Όταν, το 1958, ο Ντε Γκολ έγινε πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, διόρισε τον Κουβ ντε Μιρβίλ υπουργό Εξωτερικών. Στη θέση αυτή παρέμεινε από την 1 Ιουνίου 1958 έως την 31 Μαΐου 1968. Ικανότατος διεκπεραιωτής της πολιτικής του στρατηγού, επί της υπουργίας του υπογράφτηκε συνθήκη φιλίας με τη Δυτική Γερμανία, το Παρίσι συνήψε διπλωματικές σχέσεις με την Κίνα και κράτησε μια πιο ισορροπημένη θέση μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Επιπλέον ήταν από τους πρωταγωνιστές της γαλλικής προσπάθειας να μείνει η Βρετανία εκτός της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Το 1963 συνόδευσε τον ντε Γκολ στην επίσημη επίσκεψή του στην Ελλάδα. Από το Κε ντ' Ορσέ μετατέθηκε στο Υπουργείο Οικονομικών, όπου παρέμεινε την περίοδο 31 Μαΐου 1968 έως 10 Ιουλίου 1968. Επόμενο βήμα, το κορυφαίο της πολιτικής του καριέρας, η είσοδος στο Μέγαρο Ματινιόν. Στις 10 Ιουλίου 1968 έγινε πρωθυπουργός της Γαλλίας, διαδεχόμενος τον Ζωρζ Πομπιντού. Έμεινε στη θέση αυτή μέχρι τις 16 Ιουνίου 1969. Όσον αφορά στην ήττα του Ντε Γκολ, στο δημοψήφισμα του 1969, ο Ζωρζ Πομπιντού επιρρίπτει στα απομνημονεύματά του ευθύνες στον Κουβ ντε Μιρβίλ, επειδή δεν βοήθηκε στο κυβερνητικό πρόγραμμα αποκέντρωσης (Βήμα 20/6/1982). Διετέλεσε μέλος της Εθνοσυνέλευσης, ως αντιπρόσωπος του Παρισιού μεταξύ 1973-1986. Την περίοδο 1973-1981 ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Εθνοσυνέλευσης. Μεταξύ 1986-1995 διετέλεσε γερουσιαστής αντιπρόσωπος του Παρισιού. Όταν το 1976 ξέσπασε ο πόλεμος στο Λίβανο, με πρόταση του Αιγύπτιου προέδρου Σαντάτ, ο τότε πρόεδρος της Γαλλίας Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εστέν τον διόρισε ειδικό απεσταλμένο στο Λίβανο.
Έγραψε τα βιβλία: Une politique étrangère 1958-1969 (1971) και Le Monde en face (1989). Του είχαν απονεμηθεί το L’ordre de la Francisque από το καθεστώς Πεταίν και το παράσημο του ανώτερου ταξιάρχη της Λεγεώνας της Τιμής.
Πέθανε στις 24 Δεκεμβρίου 1999 στο Παρίσι.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  • Encyclopedia Britannica 2009 deluxe edition, λήμμα Jacques Maurice Couve de Murville
  • Το Βήμα, 26/7/1967