Εποπέας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Εποπέας (Εποπεύς) αναφέρεται κυρίως ένας Σικυώνιος ήρωας του οποίου η γενεαλογία παρουσιάζει ποικιλία εκδοχών. Θεωρείται άλλοτε γιος της Αλόης, και επομένως εγγονός του θεού Ποσειδώνα και της Κανάκης, και άλλοτε γιος κατευθείαν του ίδιου του Ποσειδώνα και της Κανάκης. Κατά τον περιηγητή Παυσανία, είναι γιος του Αλωέα και εγγονός του Ήλιου. Ο Απολλόδωρος τον αναφέρει ως γιο του Ποσειδώνα και της Κανάκης και ο Ύγινος γιο της Αλκυόνης της κόρης του Άτλαντα. Ο Επωπέας λατρευόταν στη Σικυώνα ως θεός και είχε ιερό.

Αρχικώς ο Εποπεύς βασίλευε στη Σικυώνα ως διάδοχος και κληρονόμος του Κόρακος. Αλλά όταν πέθανε ο τοποτηρητής του θρόνου της Κορίνθου, ο Βούνος, ο Εποπέας τον διαδέχθηκε, επιβάλλοντας την κυριαρχία του ταυτόχρονα στις δύο πόλεις, Σικυώνα και Κόρινθο.

Ο Εποπέας υποδέχθηκε και βοήθησε την Αντιόπη, την κόρη του βοιωτικού Ασωπού, όταν εκείνη καταδιωκόμενη από τον πατέρα της επειδή είχε μείνει έγκυος εκτός γάμου, ζητούσε καταφύγιο για να γεννήσει. Τα παιδιά της που γέννησε εκεί ήταν παιδιά του Δία, αλλά κατά μία εκδοχή το ένα, ο Ζήθος, ήταν παιδί του Εποπέα, τον οποίο η Αντιόπη τελικώς παντρεύτηκε, ο άλλος της γιος ήταν ο Αμφίονα. Μόλις ο Λύκος, ο θείος της Αντιόπης, έμαθε ότι είχε καταφύγει στη Σικυώνα, επιτέθηκε κατά της πόλεως και την κατέλαβε. Κατά την άλωσή της, ο Εποπέας σκοτώθηκε. Ο Εποπέας είχε και ένα μεγάλο παιδί, τον Μαραθώνα, που όσο ζούσε ο πατέρας του έλειπε στην Αττική. Μόλις έμαθε τον θάνατο του πατέρα του, ο Μαραθών επέστρεψε στην Κόρινθο.

Οι κυρίαρχοι της Θήβας Λύκος και Νυκτέας (κατά μια παράδοση η Αντιόπη ήταν κόρη του Νυκτέα) θεώρησαν απαγωγή την μετάβαση της Αντιόπης στη Σικυώνα και κήρυξαν τον πόλεμο στη Σικυώνα. Επικεφαλής της εκστρατείας ήταν ο Νυκτέας που ηττήθηκε και σκοτώθηκε. Δεύτερη εκστρατεία έκανε ο Λύκος που κατόρθωσε να πάρει πίσω την Αντιόπη αφού τραυμάτισε τον Επωπέα που πέθανε σε λίγο.

Η μυθική αυτή ιστορία συμβολίζει τη σκληρή πάλη ανάμεσα στη Θήβα και στη Σικυώνα για τον έλεγχο του εμπορικού δρόμου του Κορινθιακού κόλπου. Με τον Επωπέα έχουμε την κυριαρχία της Σικυώνας. Με την επιστροφή της Αντιόπης συμβολίζεται η ανάκτηση της κυριαρχίας του Κορινθιακού από τη Θήβα.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]