Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, γνωστό ως ΕΣΡ, (Ε Σου Ρου) ιδρύθηκε το 1989 με απόφαση του Δημήτρη Μαρούδα και εδρεύει στην Αθήνα. Ο σκοπός του ήταν να επιβλέπει τον ραδιοτηλεοπτικό τομέα και να λειτουργεί ως σύνδεσμος ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους δημοσιογράφους. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης παρήγαγε τέσσερις κώδικες για τους όρους λειτουργίας των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών στην Ελλάδα: έναν για την διαφήμιση, έναν κώδικα δεοντολογίας δημοσιογράφων, έναν για τα προγράμματα που επιτρέπεται να παρουσιάζονται και έναν για την κατανομή των συχνοτήτων και τους όρους τεχνικής χρήσης τους από τους αδειούχους σταθμούς. Δραστηριοποιήθηκε πιο έντονα το 1995-1996 επιβάλλοντας πρόστιμα σε μερικούς σταθμούς, τα οποία δεν έγιναν όμως δεκτά από τον τότε αρμόδιο υπουργό.

Ο νόμος κατοχυρώνει και αναγνωρίζει την προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία των μελών του Συμβουλίου. Αναθέτει παράλληλα στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (σύμφωνα με το άρθρο 15, παρ. 2 του Συντάγματος) τον άμεσο κρατικό έλεγχο της ραδιοτηλεόρασης και σειρά κανονιστικών, αποφασιστικών και δικαστικών αρμοδιοτήτων κεντρικής σημασίας για τη δημόσια και ιδιωτική ραδιοτηλεόραση.

Ο ρόλος του ΕΣΡ υποβαθμίστηκε το 1993 και ιδίως το 1995 από το νομοθέτη στο επίπεδο μιας λίγο πολύ συνηθισμένης διοικητικής επιτροπής και συγκεντρώθηκαν οι ουσιώδεις αποφασιστικές αρμοδιότητες στον Υπουργό Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Το 1998 και ιδίως το 2000 επιχειρήθηκε να αναβαθμιστεί το ΕΣΡ.

Αρμοδιότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΕΣΡ είχε ως πρωταρχικό σκοπό την εξασφάλιση της ελευθερίας και της πολυφωνίας. Επιπλέον βασική αρμοδιότητα του Συμβουλίου είναι η τήρηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, η παρακολούθηση των προγραμμάτων, ο έλεγχος τήρησης των διατάξεων των κανονισμών και η προαγωγή της ποιότητας των ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων. Το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης επεξεργάζεται αποφάσεις, ελέγχει ώστε να τηρούνται οι αρχές προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων αλλά και καταχωρεί πληροφορίες σχετικά με τη συγκρότηση επιτροπών των τηλεοπτικών και των ραδιοφωνικών σταθμών.

Οργανωτική δομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΕΣΡ αποτελείται από εννέα μέλη από τα οποία ένας ορίζεται ως πρόεδρος και ένας ως αντιπρόεδρος. Τα μέλη του συμβουλίου εκλέγονται ύστερα από εισήγηση του προέδρου της Βουλής και επιλέγονται από τη διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής εφόσον υπάρχει πλειοψηφία τουλάχιστον τεσσάρων πέμπτων. Τα μέλη του ΕΣΡ είναι πρόσωπα που χαρακτηρίζονται από επαγγελματική εμπειρία (συχνά δημοσιογραφική), επιστημονική κατάρτιση και προσφορά τους στο δημόσιο βίο καθώς και σε άλλους τομείς που σχετίζονται με το περιεχόμενο των αρμοδιοτήτων της αρχής. Η θητεία των μελών του συμβουλίου είναι τετραετής και ανανεώνεται κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η συνέχεια της λειτουργίας του. Αυτό δεν ισχύει για τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο οι οποίοι διορίζονται για πλήρη θητεία. Τα μέλη του ΕΣΡ δεν μπορούν να επιλέγονται για περισσότερες από δύο θητείες και σε περίπτωση θανάτου ή παραίτησης ενός από αυτών, νέο μέλος επιλέγεται και το αντικαθιστά.

Για όλους τους παραπάνω λόγους το θέμα της εκλογής των μελών του ΕΣΡ αποτελεί ένα πρόσφορο έδαφος για διαμάχες, καθώς πολλοί θεωρούν ότι οι υποψήφιοι επιλέγονται σύμφωνα με το που είναι πολιτικά προσκείμενοι. Μετά την αναθεώρηση τα μέλη του συμβουλίου εκλέγονται ως εξής: τέσσερα από τα μέλη εκλέγονται από το κυβερνών κόμμα, τέσσερα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ο πρόεδρος της επιτροπής από την Εθνοσυνέλευση, δίνοντας στην κυβέρνηση την σημαντικότερη ψήφο.

Σύνθεση Συμβουλίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόεδρος: Ιωάννης Λασκαρίδης (Αντιπρόεδρος Αρείου Πάγου ε.τ.)
Αντιπρόεδρος: Λίνα Αλεξίου (δημοσιογράφος)
Μέλη: Εύη Δεμίρη (δημοσιογράφος), Γεώργιος Στεφανάκης (δικηγόρος), Γιάννης Παπακώστας (καθηγητής νεοελληνικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών), Άρης Σταθάκης (δημοσιογράφος) και ο Κωνσταντίνος Αποστολάς (Δρ. Μηχανικός Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής)

Παραδείγματα αποφάσεων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ΕΣΡ έχει κατηγορηθεί από δημοσιογράφους και διαμορφωτές της κοινής γνώμης ότι σε πολλές περιπτώσεις αν όχι σε όλες λαμβάνει αποφάσεις για την επιβολή προστίμων οι οποίες είναι υπερβολικές, δηλαδή αφορούν περιστατικά τα οποία δεν θα έπρεπε να κατακρίνονται και απαιτούν πολύ μεγάλα ποσά.

Παράδειγμα τέτοιας απόφασης αποτελεί καταρχάς η περίπτωση του Νοεμβρίου του 2003 με την σειρά «Κλείσε τα μάτια» του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, για την οποία επιβλήθηκε πρόστιμο 100.000 ευρώ στον τηλεοπτικό σταθμό Mega με την κατηγορία ότι περιείχε «απαράδεκτο και χυδαίο» διάλογο και ότι παρουσίαζε μία ομοφυλοφιλική σκηνή, η οποία «προετοίμαζε την ατμόσφαιρα για μια εκδήλωση ιδιόρρυθμη, έξω από την παραγωγική διαδικασία της ζωής».

Το Mega προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο και ακύρωσε την επιβολή προστίμου, ενώ χαρακτήρισε την ενέργεια του Ε.Σ.Ρ. ως αντισυνταγματική, καθώς με τη σκηνή της έκφρασης ομοφυλόφιλης ερωτικής επιθυμίας, παρουσιάζεται μια υπαρκτή κοινωνική πραγματικότητα, η οποία σχετίζεται με μια κοινωνική ομάδα, μεταξύ των πολλών, οι οποίες συνθέτουν μια ανοιχτή και σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία. Οι ερωτικές επιλογές της όχι μόνο δεν αποδοκιμάζονται από τη συνταγματική τάξη της χώρας, αλλά τουναντίον επιβάλλεται από τις διατάξεις των άρθρων 2 (σεβασμός και προστασία της αξίας του ανθρώπου) και 5, παρ. 1 (προστασία της προσωπικής ελευθερίας), ως εκδήλωση ελεύθερης επιλογής των αποτελούντων αυτή, να γίνονται απολύτως σεβαστές και μπορούν να εκφράζονται στα έργα τέχνης, όπως εξάλλου οι ερωτικές επιλογές και ευαισθησίες και των υπολοίπων ομάδων του πληθυσμού της χώρας. [1]

Μία πιο πρόσφατη περίπτωση είναι αυτή του τηλεπαιχνιδιού «Η Στιγμή της Αλήθειας», για το οποίο στις 2 Ιουνίου 2009 πάρθηκε η οριστική απόφαση για διακοπή της εκπομπής. Η κατηγορία του Ε.Σ.Ρ. αφορούσε το σε ποιο βαθμό προσβάλλεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και αν πράγματι οι ερωτήσεις είναι επιλήψιμες στην πλειονότητά τους ή αν το ανάρμοστο ύφος συνιστά μια γενικευμένη γραμμή της εκπομπής. Αυτό που θεωρήθηκε όμως από το Ε.Σ.Ρ. ως το πιο σημαντικό είναι ότι με σκοπό να κερδίσουν οι παίκτες ένα χρηματικό ποσό απεμπολούν τα προσωπικά τους δεδομένα με στόχο το κέρδος και την αύξηση της τηλεθέασης του καναλιού. [2]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

(Δεν λειτουργεί εδώ και τέσσερις μήνες η επίσημη ιστοσελίδα του ΕΣΡ www.esr.gr και η οποία οδηγεί στη σελίδα του ΕΣΡ στη Διαύγεια)

Ηλεκτρονική υποδομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Π.Δ. Δαγτόγλου, Γενικό Διοικητικό Δίκαιο ΙΙ, Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή 2004.
  • Εφημερίς της κυβερνήσεως της ελληνικής Δημοκρατίας, τεύχος πρώτος, αρ. φύλλου 262, 29 Νοεμβρίου 2000.
  • Παπαδημητρίου Γ. (2008). Ανεξάρτητες Αρχές, Η αργόσυρτη πορεία προς την ωρίμανση στο Ν. Φραγκάκης (επιμ.), Οι Ανεξάρτητες Αρχές στη σύγχρονη δημοκρατία, Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή 2008, σ. 45.
  • Stylianos Papathanassopoulos,The Politics and the Effects of the Deregulation of Greek Television, European Journal of Communication, Copyright © 1997 SAGE (London, Thousand Oaks, CA and New Delhi), Vol. 12(3): 351-368.