Δισκέτα υπολογιστή

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
8 ιντσών, 5¼ ιντσών και 3½ ιντσών

Η δισκέτα είναι ένα φορητό μέσο αποθήκευσης δεδομένων που αποτελείται από ένα κυκλικό δίσκο, φτιαγμένο από μαγνητικό υλικό που βρίσκεται μέσα σε μια τετράγωνη πλαστική θήκη.[1] Την δισκέτα μπορούμε να την διαβάσουμε ή να την εγγράψουμε με έναν οδηγό δισκέτας (floppy disk drive).

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δισκέτα κατασκευάστηκε από την αμερικάνικη εταιρεία IBM το 1971[2] και ήταν διαστάσεων 8 ιντσών με δικαίωμα ανάγνωσης (όχι εγγραφής) και ο αποθηκευτικός της χώρος ήταν της τάξης των 80ΚΒ. Στα επόμενα χρόνια η IBM και εταιρείες όπως οι Memorex, Shugart Associates και Burroughs Corporation προσπάθησαν να φτιάξουν μια πιο καλή έκδοση της δισκέτας. Το 1976 η Shugart Associates κατασκεύασε την πρώτη FDD των 5¼ ιντσών, πρότυπο που ακολούθησαν περισσότερες από 10 εταιρείες. To 1984 η IBM έφερε στην αγορά την πρώτη δισκέτα διπλής όψης χωρητικότητας 1.2 Megabyte, η οποία ωστόσο δεν είχε μεγάλη απήχηση. Δύο χρόνια αργότερα η IBM κυκλοφόρησε μια δισκέτα 3.5 ιντσών και 720KB χωρητικότητα για τους φορητούς υπολογιστές. Μετά από λίγο καιρό κυκλοφόρησαν από την ίδια εταιρεία η δισκέτα χωρητικότητας 1,44ΜΒ η οποία και χρησιμοποιήθηκε ευρέως. Συνέχισε λίγα χρόνια αργότερα, το 1988, με μία καινούργια δισκέτα χωρητικότητας 2,88 ΜΒ η οποία τελικά ήταν μεγάλη εμπορική αποτυχία.

Η δισκέτα των 1,44ΜΒ καθιερώθηκε γιατί εκτός από το μικρότερο μέγεθος, σε σχέση με τις 5¼ , προσέφεραν μεγαλύτερη αντοχή σε παράγοντες όπως η σκόνη, η υγρασία, οι γρατσουνιές, θερμοκρασία κτλ. Τέλος και άλλες εταιρείες στη συνέχεια προσπάθησαν να βγάλουν μια καλύτερη έκδοση της δισκέτας όμως για διαφόρους λόγους δεν πέτυχαν εμπορικά. Μερικά παραδείγματα είναι η δισκέτα της Insite Peripherals, το 1991, με το όνομα Floptical και χωρητικότητα 21 MB, η δισκέτα SuperDisk από τις εταιρείες Matsushita (Panasonic) και Imation, χωρητικότητας 120 MB και ένα χρόνο αργότερο, το 1997, η Sony παρουσίασε την HiFD χωρητικότητας 150ΜΒ.

Την δεκαετία του '00, και ειδικά με την είσοδο άλλων αποθηκευτικών μέσων όπως το CD, η χρήση της δισκέτας άρχισε να μειώνεται δραματικά. Με τα χρόνια πολλές εταιρείες σταμάτησαν την παραγωγή κάτι που έκανε τελικά και η Sony το 2011, η μεγαλύτερη εταιρεία σε παραγωγή δισκέτας, και οδήγησε και πρακτικά στο «θάνατο» της[3].

Γενικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η δισκέτα 3,5" είναι ένας λεπτός εύκαμπτος δίσκος μέσα σε μία προστατευτική θήκη. Έχει διαστάσεις 3,5" x 3.7" (90mm x 94mm) και αποτελείται από τα παρακάτω μέρη:

  • Μαγνητικός δίσκος: Ο κυκλικό δίσκος έχει πάχος 80μm και έχει επίστρωση μαγνητικού υλικού από οξείδια σιδήρου.
  • Συρόμενο Μεταλλικό κάλυμμα: Το συρόμενο κάλυμμα άνοιγε από τον οδηγό δισκέτας για να έχει πρόσβαση στο μαγνητικό δίσκο της δισκέτας, ενώ όταν αποσύρεται η δισκέτα από τον οδηγό το κάλυμμα κλείνει και ο μαγνητικό δίσκος προστατεύεται.
  • Οπή προστασίας από εγγραφή: η οποία όπως δηλώνει και το όνομα της ανάλογα την θέση που είχε επέτρεπε ή απέτρεπε την εγγραφή της δισκέτας.
  • Άξονας Οδήγησης: Ο άξονας οδήγησης είναι το σημείο όπου μπαίνει ο άξονας περιστροφής του οδηγού.
  • Προστατευτική Θήκη: Πλαστική τετράγωνη θήκη όπου προφυλάσσεται ο μαγνητικός δίσκος

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γεώργιος Κόγιας (2005). Αρχιτεκτονική, οργάνωση και προγραμματισμός μικροϋπολογιστών. Σύγχρονη Εκδοτική. σελ. 722. 

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα