Γουλιέλμος Ε΄ της Ακουιτανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Γουλιέλμος Ε΄ της Ακουιτανίας (969 - 1030) ο αποκαλούμενος μέγας, υπήρξε δούκας της Ακουιτανίας και κόμης του Πουατού (990 - 1030). Ήταν γιος και διάδοχος του δούκα της Ακουιτανίας Γουλιέλμου Δ΄ και της Έμμας, κόρης του Θεοβάλδου Α΄ του Μπλουά καθώς και φίλος του επισκόπου Φουλβέρτου της Σαρτρ, που ίδρυσε καθεδρική σχολή στο Πουατιέ.

Φίλος των γραμμάτων και των τεχνών, έκανε την αυλή του στην Ακουιτανία το μεγαλύτερο επιστημονικό κέντρο σε ολόκληρη την Νότια Γαλλία. Παρά την καλλιέργειά του, απέτυχε στο πεδίο της μάχης, αναγκαζόμενος να ζητήσει την βοήθεια του βασιλιά της Γαλλίας Ροβέρτου Β΄, προκειμένου να υποτάξει τον υποτελή του, Μπόσο ντε λα Μαρς, αλλά απέτυχαν. Δεχόταν ετήσια επίθεση από τους Βίκιγκ που απειλούσαν τα παράλια της Ακουιτανίας: ηττήθηκε οριστικά από επίθεσή τους το 1006, ενώ επίσης έχασε τις περιοχές Λουντούν και Μιραμπαλέ από το Φούλκωνα Γ΄ του Ανζού.

Η αυλή του κέντρο τεχνών και επιστημών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αυλή του ήταν κέντρο των τεχνών και των επιστημών, που ο ίδιος προσωπικά τις προστάτευσε σημαντικά, φέρνοντας ειρήνη στο δουκάτο του τόσο με τους ευγενείς όσο και με την εκκλησία. Ίδρυσε πληθώρα αββαείων, καθώς και τον καθεδρικό ναό στο Πουατιέ, που είχε καταστραφεί από φωτιά, ενώ ταξίδευσε στην Ρώμη και την Ισπανία για προσκύνημα. Η αυλή του ήταν επίκεντρο πρεσβευτών όλων των ευρωπαϊκών κρατών, ιδιαίτερα του αυτοκράτορα Ερρίκου Β΄, του Αλφόνσου Ε΄ της Λεόν, του Κνούτου και του επικυριάρχου του Ροβέρτου της Γαλλίας.

Το 1024 - 1025, μια πρεσβεία προερχόμενη από την Ιταλία συγκεκριμένα από τον Ούλριχ Μανφρέδο Β΄ του Τορίνου έφτασε στη Γαλλία αναζητώντας βασιλιά για λογαριασμό τους, αφού ο αυτοκράτορας Ερρίκος Β΄ είχε πεθάνει. Κατέφυγε στον βασιλιά Ροβέρτο αναζητώντας τον γιο και συμβασιλέα του, Ούγο Μάγνο, αλλά ο Γάλλος βασιλιάς αρνήθηκε. Τότε η Ιταλική αντιπροσωπεία έφτασε στον δούκα της Ακουιτανίας Γουλιέλμο, αναζητώντας να δώσει το στέμμα στον ίδιο ή σε έναν από τους απογόνους του. Αρχικά δέχτηκε, αλλά αργότερα ταξίδευσε στην Ιταλία όπου βλέποντας την άσχημη πολιτική κατάσταση που υπήρχε αρνήθηκε.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Nouvelle Biographie Générale. Paris, 1859.
  • Owen, D. D. R. Eleanor of Aquitaine: Queen and Legend.
  • Weir, Alison. Eleanor of Aquitaine. 2001.
Προκάτοχος:
Γουλιέλμος Δ΄
Δούκας της Ακουιτανίας
9901030
Διάδοχος:
Γουλιέλμος ΣΤ΄
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα William V of Aquitaine της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).