Αχαιός (μυθολογία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Αχαιός ήταν σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία γενάρχης ενός των ελληνικών φύλλων που ονομάζονταν Αχαιοί.

Κατά τους διάφορους ελληνικούς μύθους ο Αχαιός ήταν γιος της Κρεούσης και του Ξούθου, γιου του Έλληνα και αδελφός του Ίωνα. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, στον Αιγιαλό, (σημερινή Αιγιάλεια), εκστράτευε στη Θεσσαλία απ΄ όπου είχε ο πατέρας του εκδιωχθεί από τον αδελφό του, την οποία και κατέλαβε και βασίλευσε εκεί μέχρι του θανάτου του. Οι γιοι του Αχαιού Άρχανδρος και Αρχιτέλης έγιναν γαμπροί του Δαναού μετά τον θάνατο του πεθερού τους όπου και επικράτησαν στην Αργολίδα και στην Λακωνία επιβάλλοντας στους κατοίκους το όνομα Αχαιοί.

Κατ΄ άλλους μύθους ο Αχαιός ήταν γιος του Διός και της Φθίας. Κατ΄ άλλους του Ποσειδώνα και της Λαρίσσης ή γιος του Αίμονα και εκ του λόγου αυτού πολλές φορές το όνομα της θεσσαλίας απαντάται και ως Αιμονία. Τέλος ο Αχαιός αναφέρεται και ως αδελφός του Πελασγού και του Φθίου ή πατέρας του τελευταίου.

Όλοι όμως οι παραπάνω μύθοι καθιστούν εμφανή την προσπάθεια απόδοσης συγγενικού βαθμού των αρχαίων ελληνικών φύλλων που εναλλάσσονταν μετακινούμενοι στον αρχαίο ελλαδικό χώρο μετά τον γενόμενο κατακλυσμό του Δευκαλίωνα, καθώς και την εξάπλωσή τους στη συνέχεια.