Αυγουστίνος Ροβεσπιέρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Αυγουστίνος Ροβεσπιέρος.

Ο Αυγουστίνος Ροβεσπιέρος (Augustin Bon Joseph de Robespierre, 21 Ιανουαρίου 1763 – 28 Ιουλίου 1794) ήταν ο νεότερος αδερφός του ηγέτη της Γαλλικής Επανάστασης, Μαξιμιλιανού Ροβεσπιέρου, με τον οποίο συνελήφθη και εκτελέστηκε.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Αράς και ήταν το μικρότερο από τα 5 παιδιά του δικηγόρου Μαξιμιανού Βαρθολομαίου Φραγκίσκου ντε Ρομπεσπιέρ και της Ζακλίν Μαργκρίτ Καρό, κόρης ζυθοποιού. Η μητέρα του πέθανε όταν εκείνος ήταν μόλις ενός έτους και ο πατέρας εγκατέλειψε την οικογένεια και πήγε στη Βαυαρία, όπου πέθανε το 1777. Τον Αυγουστίνο τον μεγάλωσε μία θεία του και τον σπούδασε δικηγόρο. Αργότερα έγινε εισαγγελέας στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Ήταν θερμός οπαδός των ριζοσπαστικών αλλαγών όπως και ο Μαξιμιλιανός, κατά την περίοδο της Επανάστασης.

Το 1791 διορίστηκε διοικητής του διαμερίσματος (département) του Πα ντε Καλέ. Το Σεπτέμβριο του 1792 εξελέγη μέλος της Συμβατικής Συνέλευσης και προσχώρησε στην πτέρυγα των Ορεινών και στη Λέσχη των Ιακωβίνων.

Το 1794 έγινε στρατιωτικός απεσταλμένος (Député-en-Mission) του στρατού της Ιταλίας και χρησιμοποίησε την επιρροή του με σκοπό να προωθήσει την καριέρα του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, μετά την ανάγνωση ενός φυλλαδίου του Ναπολέοντα, που ήταν υπέρ των Ιακωβίνων και είχε τίτλο Le souper de Beaucaire.

Έπειτα από την πτώση του Μαξιμιλιανού Ροβεσπιέρου στη διάρκεια του πραξικοπήματος της 9ης Θερμιδόρ (27 Ιουλίου 1794), όσοι συνδέονταν με το Μαξιμιλιανό υπέστησαν διώξεις στα πλαίσια ενός κυνηγιού μαγισσών. Η σχέση του Ναπολέοντα με τον Αυγουστίνο είχε ως αποτέλεσμα να φυλακιστεί ο Βοναπάρτης στο Φρούριο Καρέ στις 6 Αυγούστου 1794 για να αθωωθεί δύο εβδομάδες αργότερα.

Ο Αυγουστίνος υπήρξε ένα από τα 5 πιο διάσημα θύματα της "9ης Θερμιδόρ". Απαίτησε στη Συμβατική Συνέλευση να συλληφθεί μαζί με τον αδερφό του λέγοντας: "Είμαι το ίδιο ένοχος με εκείνον. Έχουμε τις ίδιες αρετές, θέλω να έχω την ίδια τύχη με εκείνον. Επίσης ζητώ να μου απαγγελθούν κατηγορίες.". Κατέφυγε στο Οτέλ ντε Βιλ των Παρισίων και επεχείρησε να δραπετεύσει πέφτοντας από ένα παράθυρο. Απέτυχε ωστόσο και έσπασε και τα δύο του πόδια. Στις 10 Θερμιδόρ (28 Ιουλίου) οδηγήθηκε στη λαιμητόμο την ίδια ημέρα με τον αδερφό του.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Alexandre Cousin, Philippe Lebas et Augustin Robespierre, deux météores dans la Révolution française, Bérénice, 2010.
  • Sergio Luzzatto, Bonbon Robespierre : la terreur à visage humain (traduit de l'italien par Simone Carpentari Messina), Arlea, coll. Histoire, janvier 2010 . ISBN 2869598815.
  • Martial Sicard, Robespierre jeune dans les Basses-Alpes, Forcalquier, A. Crest, 1900.
  • Mary Young, Augustin, the Younger Robespierre, Core Publications, 2011. ISBN 978-605-4512-08-9 Free download at [1]
  • Bulletin de l'A.M.R.I.D, n° 45, « L'enfance de Maximilien »