Ασσουρμπανιπάλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Ασσουρμπανιπάλ σε άρμα κατά τη διάρκεια βασιλικού κυνηγιού λιονταριών

Ο Ασσουρμπανιπάλ (ακκαδικά: Aššur-bāni-apli, αραμαϊκά: "ܐܵܫܘܿܪ ܒܵܢܝܼ ܐܵܦܠܝܼ", «Ο Ασούρ δημιουργός διαδόχου»,[1] 668 ΠΚΕ - περ. 627 ΠΚΕ),[2] ήταν Ασσύριος βασιλιάς, γιος του Εσαρχαδδών και ο τελευταίος ισχυρός βασιλιάς της Νεοασσυριακής Αυτοκρατορίας (934–609 ΠΚΕ).[2] Είναι γνωστός για τη δημιουργία σημαντικής συλλογής εγγράφων σφηνοειδούς γραφής στο βασιλικό παλάτι στη Νινευή.[3] Η συλλογή αυτή, γνωστή ως Βιβλιοθήκη του Ασσουρμπανιπάλ, βρίσκεται σήμερα στο Βρετανικό μουσείο.

Στη Βίβλο ονομάζεται Asenappar (Ἀσσεναφὰρ στη μετάφραση των εβδομήκοντα, Β' Έσδρας 10:4) ενώ ο ρωμαίος ιστορικός Ιουστίνος τον αναγνώριζε ως τον Σαρδανάπαλο (Sardanapalus).[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Dictionary of the Ancient Near East, Editors Piotr Bienkowski and Alan Millard, σ. 36
  2. 2,0 2,1 Οι χρονολογίες βάσει του καταλόγου των Ασσύριων βασιλέων, Assyrian kinglist
  3. Ashurbanipal from the Encyclopædia Britannica
  4. Marcus Junianus Justinus. «Epitome of the Philippic History of Pompeius Trogus». http://www.forumromanum.org/literature/justin/english/trans1.html. «His successors too, following his example, gave answers to their people through their ministers. The Assyrians, who were afterwards called Syrians, held their empire thirteen hundred years. The last king that reigned over them was Sardanapalus, a man more effeminate than a woman.»