Αντώνης Σαμαράκης
 |
Αυτό το λήμμα ή η ενότητα δεν αναφέρει τις πηγές του ή δεν περιέχει επαρκείς παραπομπές. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια προσθέτοντας κατάλληλες πηγές και παραπομπές που να υποστηρίζουν το λήμμα. Η σήμανση τοποθετήθηκε στις 20/02/2013. |
| Γέννηση | 16 Αυγούστου 1919  Αθήνα Αττική Ελλάδα |
|---|---|
| Θάνατος | 8 Αυγούστου 2003 (83 ετών) Πύλος Μεσσηνία Ελλάδα |
| Είδος Τέχνης | λογοτέχνης(πεζογράφημα, μυθιστόρημα, διήγημα) |
| Σημαντικά έργα | Ζητείται ελπίς, Το λάθος, Αρνούμαι |
Ο Αντώνης Σαμαράκης (Αθήνα, 16 Αυγούστου 1919 – Πύλος Μεσσηνίας, 8 Αυγούστου 2003) ήταν Έλληνας πεζογράφος της μεταπολεμικής γενιάς, το έργο του οποίου έτυχε διεθνούς αναγνώρισης.
Πίνακας περιεχομένων |
Βιογραφία[Επεξεργασία]
Ο Αντώνης Σαμαράκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1919 και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε αρχικά στο Υπουργείο Εργασίας, θέση την οποία εγκατέλειψε μετά την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά, για να επανέλθει το 1945 μέχρι και το 1963. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής συμμετείχε στην εθνική αντίσταση. Το 1944 συνελήφθη από τους Ναζί και καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά κατάφερε να αποδράσει.
Αντιστασιακή δράση ανέπτυξε και κατά τη δικτατορία. Στη Μεταπολίτευση δημοσίευσε πολλά κείμενα κοινωνικού και πολιτικού περιεχομένου. Το 1963 νυμφεύτηκε την Ελένη Κουρεμπανά. Εργάσθηκε ως εμπειρογνώμων της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών σε πολλές χώρες για κοινωνικά θέματα και το 1989 ανακηρύχθηκε Πρεσβευτής Καλής Θέλησης της UNICEF για τα παιδιά του κόσμου.
Η πρώτη του ουσιαστική εμφάνιση στον λογοτεχνικό χώρο γίνεται το 1954 με την έκδοση της συλλογής διηγημάτων Ζητείται ελπίς. Είχαν προηγηθεί δημοσιεύσεις ποιημάτων στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Πρόκειται για έναν από τους περισσότερο μεταφρασμένους Έλληνες πεζογράφους, καθώς τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες.
Το έργο του Σαμαράκη έχει έντονο το στοιχείο της κοινωνικής καταγγελίας και αντικατοπτρίζει τις προσωπικές του ανησυχίες για το παρόν και το μέλλον της σύγχρονης κοινωνίας. Χρησιμοποίησε απλή γλώσσα και μη επιτηδευμένο ύφος και προσέγγισε τα θέματά του από μια έντονα ανθρωποκεντρική γωνία. Χαρακτηριζόταν από την αγάπη του για τους νέους. Δική του ιδέα ήταν η δημιουργία της Βουλής των Εφήβων, που οδήγησε στη διοργάνωση άτυπων συνεδριάσεων της Βουλής, όπου δίνεται ο λόγος σε νέους από όλη τη χώρα.
Ο Αντώνης Σαμαράκης έφυγε από τη ζωή στις 8 Αυγούστου του 2003. Σύμφωνα με επιθυμία του, το σώμα του δωρήθηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για έρευνες των φοιτητώv της Ιατρικής.
Εργογραφία[Επεξεργασία]
Μυθιστορήματα[Επεξεργασία]
- Σήμα κινδύνου (1959)
- Το λάθος (1965)
- Εν ονόματι (1998)
Διηγήματα[Επεξεργασία]
- Ζητείται ελπίς (1954)
- Αρνούμαι (1961)
- Το διαβατήριο (1973)
- Η κόντρα (1992)
- Αυτοβιογραφία 1919- (1996)
- Γραφείον ιδεών
Βραβεία[Επεξεργασία]
- Κρατικό Βραβείο Διηγήματος (2012 για το Αρνούμαι)
- Βραβείο των Δώδεκα - Έπαθλο Κώστα Ουράνη (1966 για Το λάθος)
- Μέγα Βραβείο Αστυνομικής Λογοτεχνίας στη Γαλλία (1970 για Το λάθος)
- Europalia (1982, για τη συνολική προσφορά του)
- Σταυρός του Ιππότη των Γραμμάτων και των Τεχνών (1995)
- Κρατικό Βραβείο Τεχνών και Λογοτεχνίας. (1995, Γαλλία)
Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία]
- Ιστοσελίδα της Unicef αφιερωμένη στον Α. Σαμαράκη
Αντώνης Σαμαράκης (Αρχείο ντοκιμαντέρ της Ε.Ρ.Τ. - προς το παρόν μη διαθέσιμο)- Αντώνης Σαμαράκης - Διδάκτωρ η Ελπίς (Νυχτερινός Επισκέπτης) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της Ε.Ρ.Τ. - προς το παρόν μη διαθέσιμο)
