Αλέξανδρος ο Αφροδισιεύς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Αριστοτέλης και ο Αλέξανδρος ο Αφροδισιεύς, Μουσείο Μπόντε, Βερολίνο
Αρχή του κειμένου της πραγματείας του περί ειμαρμένης. Από ανώνυμη έκδοση που δημοσιεύτηκε το 1658

Ο Αλέξανδρος ο Αφροδισιεύς υπήρξε Έλληνας περιπατητικός φιλόσοφος του 3ου αιώνα (τέλη 2ου- μέσα 3ου αι. μ.Χ. ). Γεννήθηκε στην Αφροδισία της Καρίας, και από εκεί πήρε το επώνυμό του. Θεωρείται ο σημαντικότερος σχολιαστής [1]του Αριστοτέλη (σώζονται τα υπομνήματά του στα Αναλυτικά πρότερα). Ιδιαίτερη επίδραση στη μεταγενέστερη φιλοσοφική σκέψη άσκησε η ερμηνεία του αναφορικά με την αριστοτελική αντίληψη περί του νου την οποία αναπτύσσει στα δύο βιβλία του Περί ψυχής.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διδάχτηκε φιλοσοφία από τον Ερμίνο, Αριστοκλέα τον Μησσήνιο και τον Σωσιγένη. Ήτανε δε τόσο καλός μαθητής, που έγινε καλύτερος από όλους τους Αριστοτελικούς φιλοσόφους. Απόκτησε τόσο στοιχειώδη μόρφωση, που καταλάβαινε τις λέξεις του Αριστοτέλη με μεγάλη ακρίβεια, και χρησιμοποιούσε μόνο αυτές χωρίς να τις συγχέει με άλλες άλλων νεώτερων φιλοσόφων. Οι Έλληνες και οι Άραβες τον θαύμαζαν τόσο πολύ, που αντί για τον Αριστοτέλη, το όνομα του Αφροδισιέα επικαλούνταν ως μαρτυρία. Ακόμα και οι μεταγενέστεροι τον τιμούσαν πολύ, όπως φαίνεται από τον Πλωτίνο. Η μεγάλη πολυμάθεια τούτου του ανδρός τον κατέστησε καθηγητή, όχι στην Ρώμη, αλλά στην Αθήνα ,όπου δίδαξε αριστοτελική φιλοσοφία μεταξύ 191 και 211, αλλά και στην Αλεξάνδρεια. Τον κάλεσαν οι Καίσαρες Σεπτίμιος Σεβήρος και Καρακάλλας, προς τους οποίους έγραψε το ευχαριστήριο βιβλίο περί Ειμαρμένης. Ο Αθήναιος αναφέρει ότι μετά τον θάνατο του Σεβήρου ζούσε ακόμα.

Συγγράμματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τα πρωτότυπα έργα του αναφέρονται το περί ειμαρμένης στο οποίο υπεραμύνεται της αριστοτελικής αρχής της ελευθερίας της βούλησης εναντίον της αιτιοκρατίας των στωικών και το περί ψυχής, όπου επίσης ασκεί πολεμική σε στωικές αντιλήψεις.

  • Περί Ειμαρμένης και του εφ ημίν
  • Υπόμνημα εις το πρώτον των Πρωτέρων Αναλυτικών του Αριστοτέλους
  • Υπόμνημα εις τα Η' των Τροπικών
  • Υπομνήματα ή υποσημειώσεις, εις τον περί σοφικών Ελέγχων
  • Υπόμνημα εις τα ΙΒ' βιβλία των μετά τα Φυσικά
  • Υπόμνημα εις το περί Αισθημάτων
  • Υπόμνημα εις το Δ' βοβλίον των μετεώρων
  • Περί κράσεως σωμάτων
  • Περί ψυχής βιβλία Β'
  • Φυσικών Σχολίων, βιβλ. Δ
  • Προβλημάσων Φυσικών και Ιατρικών, βιβλία Β'
  • Περί Πυρετών προς Απολλώνιον Ιατρόν
  • Υπόμνημα, ήτοι σχόλια εις τα τρία βιβλία της Ρητορικής του Αριστοτέλους

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. M. Rashed, Essentialisme, Βερολίνο και Νέα Υορκή, 2007

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Παπαδής, Δημήτρης: «Η ενότητα και η πολλότητα της ψυχής κατά Αριστοτέλη, Αλέξανδρο Αφροδισιέα και Θωμά Ακινάτο». Φιλοσοφία 15-16 (1985-86), 298-315