Ακίτα (σκύλος)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αμερικανικά Ακίτα (αριστερά) και Ιαπωνικά Ακίτα (δεξία)

Τα ακίτα είναι μεγαλόσωμη ράτσα σκύλου η οποία κατάγεται από τις ορεινές περιοχές της βόρειας Ιαπωνίας. Υπάρχουν δύο στελέχη, ένα ιαπωνικό και ένα αμερικανικό. Το ιαπωνικό έχει συγκεκριμένη γκάμα χρωμάτων, ενώ το αμερικανικό έχει μεγαλύτερη ποικιλία,τα αμερικάνικα Ακίτα προέκυψαν όταν κατα τη διάρκεια της αμερικάνικης κατοχής στην Ιαπωνία, οι στρατιώτες υιοθετούσαν και στέλναν στην πατρίδα τους τα Ακίτα, κυρίως δε αυτά που είχαν προκύψει απο τις διασταυρώσεις με μεγαλύτερες ράτσες. Για το λόγο αυτό άλλωστε και τα αμερικάνικα είναι πιο μεγαλόσωμα.. Σε αρκετές χώρες τα δύο στελέχη αναγνωρίζονται ως ξεχωριστές ράτσες, με εξαίρεσεις όπως οι ΗΠΑ και ο Καναδάς. Είναι κοντότριχο με διπλή γούνα, παρόμοια με αυτή των χάσκυ.Το Ακίτα θεωρείται μέρος της φυσικής κληρονομιάς της Ιαπωνίας. Το Ακίτα είχε εκτιμηθεί πολύ και οι ιδιοκτήτες του ήταν μόνο αριστοκράτες. Τα ακίτα είναι γνωστά για την αληθινή ιστορία του ΧάτσικοΔεν θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε εδώ την ιστορία του Hachikō, ένός από τους πιό αξιοσέβαστους σκύλους για την πίστη και την αφοσίωσή του. Γεννήθηκε το 1923 και έζησε μαζί με τον καθηγητή Hidesaburō Ueno. Ο καθηγητής ζούσε σε ένα προάστιο συνοικίας Shibuya στο Τόκιο και πήγαινε κάθε μέρα στη δουλειά του με το τραίνο. Ο Hachikō συνόδευε τον καθηγητή κάθε μέρα μέχρι εκει, γύριζε στο σπίτι και ξαναπήγαινε να τον πάρει από τον σταθμό, όταν επέστρεφε. Όταν ο Hachikō ήταν 18 μήνων, ο καθηγητής Hidesaburō Ueno έπαθε μέσα στο τραίνο ένα μοιραίο εγκεφαλικό επεισόδιο που του κόστισε την ζωή. Ο Hachikō, συνέχισε να περιμένει τον καθηγητή για 9 χρόνια στον σταθμό. Οι συγγενείς του καθηγητή προσπάθησαν να πάρουν το Hachikō στο σπίτι τους αλλά στάθηκε αδύνατο. Ο Hachikō περίμενε πάντα τον καθηγητή στο ίδιο σημείο του σταθμού να έρθει για 9 ολόκληρα χρόνια. Αυτή η στάση του Hachikō έγινε παγκοσμοίως γνωστή και λίγο πριν από το θάνατό του, το 1936, στήθηκε ένα μπρούτζινο άγαλμα στο σημείο για να τιμήσουν την πίστη και την αφοσίωση αυτού του σκύλου, το οποίο όμως κατά τη διάρκεια του β' παγκοσμίου αφαιρεθηκε για να χρησιμοποιηθει ο μπρούτζος ως πυρομαχικό. Μετα το τέλος του πολέμου ξαναστήθηκε και πλέον κάθε χρόνο στις 8 Απριλίου τιμάται στον σταθμό της Ιαπωνίας η αφοσίωση του Hachikō., ενός πιστού σκύλου που έζησε στην Ιαπωνία πριν το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.Τα ακίτα είναι δυναμικά,ανεξάρτητα και κυρίαρχη ράτσα.Σε σχέση με τη συμπεριφορά τους, μπορούμε να πούμε οτι είναι αρκετά κτητικά όσον αφορά στην ιδιοκτησία τους, κάπως ιδιότροπα μέσα στο σπίτι και αρκετά εχθρικά με τους άλλους σκύλους του ίδιου φύλου. Σε κάποιες χώρες δε, είναι καταχωρημένα ώς επικίνδυνα. Γενικά είναι σκυλιά ανεξάρτητα και κυριαρχικά με φήμη όμως καλών σχέσεων με τα παιδιά. Δεν είναι νευρικά σε καινούργιες γνωριμίες αλλά σίγουρα θα επιτεθούν αν αισθανθούν απειλή. Συνήθως είναι άγρια με τους ξένους ,αλλά πολύ οικεία με τα οικογενειακά του μέλη.Σαν ράτσα είναι,τα ακίτα είναι γενικά δύσκολα ζώα.

Ιατρικά: Μπορεί να παρουσιάσει δυσπλασία ισχίων και οφθαλμικές μολύνσεις. Χρειάζεται καθημερινή άσκηση και τακτικό καλλώπισμα,είναι γνωστά οτι υποφέρουν απο διάφορες γενετικές καταστάσεις και οτι είναι ευαίσθητα σε διάφορα φάρμακα.