Χάσκυ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Το πιο συχνό χρώμα των Χάσκυ (γκρι)

Ο σκύλος ράτσας Χάσκυ είναι μία από τις πιο γνωστές ράτσες σκύλων και θεωρείται ο κατεξοχήν σκύλος των βόρειων κλιμάτων.

Παρουσιαστικό και γενική περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το δεύτερο πιο συχνό χρώμα των Χάσκυ (μαύρο)

Διαθέτει τα βασικά χαρακτηριστικά των βόρειων φυλών: διπλό τρίχωμα, ένα μαλακό, απαλό υπόστρωμα πάνω από το δέρμα που καλύπτεται από ένα πιο μακρύ και σκληρό εξωτερικό. Το απαλό υπόστρωμα παγιδεύει τη θερμότητα του σώματος του σκύλου και το εξωτερικό τρίχωμα δεν αφήνει το νερό να φτάσει στο δέρμα. Το Χάσκυ έχει πανέμορφη ουρά, που ποτέ δεν κουλουριάζει και δεν γυρίζει πάνω από την πλάτη. Η ουρά πέφτει προς τα κάτω μόνο όταν ο σκύλος είναι ξεκούραστος.

Το σώμα του είναι ελαφρά πιο μακρύ από το ύψος του και έχει αθλητική εικόνα με ισορροπία και χάρη. Τα μάτια του είναι συνήθως καστανά ή γαλανά ή μπορεί να έχουν και τη λεγόμενη ετεροχρωμία, δηλαδή το ένα μάτι να έχει άλλο χρώμα από το άλλο. Το πρόσωπό του έχει μία λευκή μάσκα και η έκφρασή του είναι πάντα φιλική και δείχνει ζώο πάντα έτοιμο για δράση. Τα αυτιά του είναι όρθια μεσαίου μεγέθους, σε σχήμα τριγώνου και το χρώμα του είναι από λευκό έως και μαύρο.

Είδη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Χάσκυ Σιβηρίας (θεωρούνται τα πιο όμορφα)[εκκρεμεί παραπομπή]
  • Χάσκυ Αλάσκας
  • Χάσκυ Γροιλανδίας
  • Χάσκυ του ποταμού Μακένζι
  • Χάσκυ Σαχαλίνης (Ιαπωνία)

Από αυτά, τα δύο πιο γνωστά και αντιπροσωπευτικά είδη είναι το Σιβηρικό Χάσκυ και το Χάσκυ Αλάσκας.

Σιβηρικό Χάσκυ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η φυλή των Τσάκτσι, που θεωρούνται "δημιουργοί" της φυλής των σημερινών Χάσκυ, κατοικούσαν στην ανατολική Σιβηρία. Γύρω στα χίλια χρόνια πριν, οι Τσάκτσι πολύ συχνά άφηναν τα σπίτια τους και έφευγαν για την Αρκτική ακτή αναζητώντας τροφή, φώκιες, δέρματα και ξύλα για τη φωτιά που θα ζέσταινε τα σπίτια τους. Λόγω της μεγάλης απόστασης καθώς και του αφιλόξενου περιβάλλοντος της Αρκτικής, χρειάζονταν για να αντιμετωπίσουν αυτές τις συνθήκες σκυλιά σκληρά, γρήγορα και πρόθυμα για εργασία, που θα είχαν την ικανότητα να μεταφέρουν πίσω στα χωριά τα λάφυρα των κυνηγών, αψηφώντας τις καιρικές συνθήκες. Έτσι γεννήθηκε ο πρόγονος των σημερινών Χάσκυ, από ανάγκη ύπαρξης ενός σκύλου μεσαίου μεγέθους, που θα είχε την ικανότητα να εργαζόταν ομαδικά, να τραβάει μεγάλα βάρη και να ολοκληρώνει τη δουλειά του με λίγη κατανάλωση ενέργειας.

Η ταχύτητα και η αντοχή του σκύλου αυτού, έσωσε πολλές φορές τους Τσάκτσι από τους Κοζάκους, που πάντα προσπαθούσαν να εισβάλουν στην περιοχή τους. Οι Τσάκτσι φόρτωναν σε έλκηθρα τις οικογένειες τους, καθώς και τα υπάρχοντά τους, και απομακρύνονταν πολύ γρήγορα από τις βόρειες περιοχές, στις οποίες καταπατούσαν οι Κοζάκοι. Στο τέλος, οι εισβολείς παγιδεύονταν και κατατροπώνονταν από τους ντόπιους, αφήνοντας τους Τσάκτσι να ζουν πλέον ειρηνικά με τα σκυλιά τους.

Τα σημερινά Σιβηρικά Χάσκυ έχουν πολλά στοιχεία από την προσωπικότητα, το πείσμα και το κουράγιο των προγόνων τους, με μοναδική διαφορά ότι είναι περισσότερο σύντροφοι παρά φύλακες.

Γενικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Προέλευση: Βόρεια Σιβηρία
  • Μέγεθος: Μέτριο
  • Ύψος: Αρσενικό Θηλυκό
53-60 cm 51-56 cm

Βάρος: Αρσενικό Θηλυκό

20-27 κιλά 16-23 κιλά

Μεταχείριση και εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Φροντίδα τριχώματος: Θέλει καλό βούρτσισμα τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα.
  • Άσκηση - Εκπαίδευση: Έντονη και συνεχή άσκηση, τρέξιμο και βόλτα. Η εκπαίδευση πρέπει να ξεκινάει νωρίς, ο ιδιοκτήτης όμως δεν πρέπει να περιμένει την απόλυτη υπακοή. Το Σιβηρικό Χάσκυ είναι παιχνιδιάρικο και θέλει παιχνίδι .
  • Ικανότητες: Μπορεί να κουβαλήσει βαριά φορτία, τραβάει έλκηθρα, ένας πολύ καλός συνεργάτης και να κρατήσει συντροφιά στα παιδιά .
  • Κατάλληλο για: εργασία και να κουβαλάει μεγάλα φορτία επίσης για μέσα σε πολυκατοικία .
  • Kατάλληλο για: φύλακας, προστασία και ποτέ δεν δημιουργεί προβλήματα.
  • Ευαισθησίες και ασθένειες: Το χάσκυ είναι συνήθως ανθεκτικό σε ασθένειες και δεν κολλάει τσιμπούρια εύκολα, αν εξαιρέσουμε τα ζεστά κλίματα, που οι συνθήκες δεν τα καθιστούν τόσο ανθεκτικά.