Ακάδημος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η αρπαγή της Ελένης από τον Θησέα. Αττικό ερυθρόμορφο αγγείο περ. 510 π.Χ.

Ο Ακάδημος ή Εκάδημος ήταν αρχαίος αττικός ήρωας της Ελληνικής Μυθολογίας από τον οποίο και έλαβε το όνομά του προάστιο της Αθήνας η Ακαδήμεια ή Ακαδημεία. Σύμφωνα με τη μυθολογία ο Ακάδημος ήταν εκείνος που φανέρωσε στους Διόσκουρους, Κάστορα και Πολυδεύκη (γιους του Δία και της Λήδας, κόρης του Βασιλιά της Σπάρτης Τυνδάρεω, εξ ου και Τυνδαρίδες) την, από τον Θησέα, θέση της απόκρυψης της αδελφής τους Ελένης κοντά στη περιοχή των Αφιδνών (σημερινό Καπανδρίτι). [1][2]Για το λόγο δε αυτό ο Ακάδημος τιμήθηκε ιδιαίτερα από τους Τυνδαρίδες.[3]

Όταν οι Σπαρτιάτες επιχειρούσαν επιδρομές στην Αττική μολονότι κατέστρεφαν και λήστευαν το χώρο της εν τούτοις σεβάστηκαν την Ακαδήμεια ενθυμούμενοι την ευγνωμοσύνη των προγόνων τους (των Τυνδαριδών) προς τον αττικό ήρωα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι/Θησέας 32
  2. Διογένης Λαέρτιος iii. L § 9
  3. Leonard Schmitz, Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, Τόμ. 1 σ. 5, Βοστώνη [1]