Ιωάννης Παπαδόπουλος (βουλευτής Πειραιώς): Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
Διάσωση 0 πηγών και υποβολή 0 για αρχειοθέτηση.) #IABot (v2.0
Διάσωση 1 πηγών και υποβολή 0 για αρχειοθέτηση.) #IABot (v2.0
 
Γραμμή 10: Γραμμή 10:
Το 1907 παντρεύτηκε τη Χρυσώ Πεζά από οικογένεια εμπόρων βάμβακος της Καρύστου και απέκτησε δύο κόρες, την Αντιγόνη, σύζυγο [[Χαράλαμπος Παναγιωτόπουλος|Χαραλάμπους Παναγιωτοπούλου]], Συμβούλου Επικρατείας και Υπουργού και την Ισμήνη, σύζυγο Φειδία Κώνστα, ιατρού φυματιολόγου.
Το 1907 παντρεύτηκε τη Χρυσώ Πεζά από οικογένεια εμπόρων βάμβακος της Καρύστου και απέκτησε δύο κόρες, την Αντιγόνη, σύζυγο [[Χαράλαμπος Παναγιωτόπουλος|Χαραλάμπους Παναγιωτοπούλου]], Συμβούλου Επικρατείας και Υπουργού και την Ισμήνη, σύζυγο Φειδία Κώνστα, ιατρού φυματιολόγου.


Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Τροιζηνίας το 1932, 1933 και 1935 με το Λαϊκό Κόμμα.<ref name="hellenicparliament">[http://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/To-Politevma/Ekloges/Eklogika-apotelesmata-New/], Ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων</ref> Από το 1915 μέχρι το 1936, ήταν πρόεδρος του Συνδέσμου «Aδελφότης των εν Πειραιεί Τροιζηνίων».
Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Τροιζηνίας το 1932, 1933 και 1935 με το Λαϊκό Κόμμα.<ref name="hellenicparliament">[http://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/To-Politevma/Ekloges/Eklogika-apotelesmata-New/] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160714032849/http://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/To-Politevma/Ekloges/Eklogika-apotelesmata-New |date=2016-07-14 }}, Ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων</ref> Από το 1915 μέχρι το 1936, ήταν πρόεδρος του Συνδέσμου «Aδελφότης των εν Πειραιεί Τροιζηνίων».


Το 1927 δώρισε στο νησί του Πόρου το ιστορικό ρολόι, ιταλικής κατασκευής, που σήμερα είναι το σήμα αναγνώρισης του νησιού. Επίσης, με δαπάνες του ανεγέρθηκε στη κεντρική πλατεία το Ηρώον Πεσόντων και το κτήριο της Κοινότητας. Το Κοινοτικό Συμβούλιο Πόρου με την από 24.5.1931 απόφασή του ονόμασε την παραλιακή οδό του νησιού σε "Λεωφόρο Ιω. Παπαδόπουλου" όπου βρίσκεται η οικία του, που σώζεται μέχρι και σήμερα.
Το 1927 δώρισε στο νησί του Πόρου το ιστορικό ρολόι, ιταλικής κατασκευής, που σήμερα είναι το σήμα αναγνώρισης του νησιού. Επίσης, με δαπάνες του ανεγέρθηκε στη κεντρική πλατεία το Ηρώον Πεσόντων και το κτήριο της Κοινότητας. Το Κοινοτικό Συμβούλιο Πόρου με την από 24.5.1931 απόφασή του ονόμασε την παραλιακή οδό του νησιού σε "Λεωφόρο Ιω. Παπαδόπουλου" όπου βρίσκεται η οικία του, που σώζεται μέχρι και σήμερα.

Τρέχουσα έκδοση από την 10:45, 1 Φεβρουαρίου 2020

Ιωάννης Παπαδόπουλος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1869
Θάνατος1950
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςνέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΛαϊκόν Κόμμα
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Πειραιώς και Νήσων)

Ο Ιωάννης Παπαδόπουλος (1869- 8 Ιουλίου 1950) του Χαραλάμπους ήταν Έλληνας έμπορος και πολιτικός.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Αίγιο και πέθανε στον Πειραιά αλλά θεωρούσε ως πατρίδα του τον Πόρο, νησί του Αργοσαρωνικού.

Ασχολήθηκε με το εμπόριο και απέκτησε δική του αλευροβιομηχανία στην οδό Γούναρη στον Πειραιά. Το 1903 αγόρασε από αγγλικά ναυπηγεία το ατμόπλοιο «ΠΟΡΟΣ» [1]. Το πλοίο αυτό,εκτός από εμπορικές μεταφορές, εκτελούσε και δρομολόγια στη γραμμή Πειραιάς - Αίγινα - Μέθανα - Πόρος μέχρι το 1916.

Το 1907 παντρεύτηκε τη Χρυσώ Πεζά από οικογένεια εμπόρων βάμβακος της Καρύστου και απέκτησε δύο κόρες, την Αντιγόνη, σύζυγο Χαραλάμπους Παναγιωτοπούλου, Συμβούλου Επικρατείας και Υπουργού και την Ισμήνη, σύζυγο Φειδία Κώνστα, ιατρού φυματιολόγου.

Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Τροιζηνίας το 1932, 1933 και 1935 με το Λαϊκό Κόμμα.[2] Από το 1915 μέχρι το 1936, ήταν πρόεδρος του Συνδέσμου «Aδελφότης των εν Πειραιεί Τροιζηνίων».

Το 1927 δώρισε στο νησί του Πόρου το ιστορικό ρολόι, ιταλικής κατασκευής, που σήμερα είναι το σήμα αναγνώρισης του νησιού. Επίσης, με δαπάνες του ανεγέρθηκε στη κεντρική πλατεία το Ηρώον Πεσόντων και το κτήριο της Κοινότητας. Το Κοινοτικό Συμβούλιο Πόρου με την από 24.5.1931 απόφασή του ονόμασε την παραλιακή οδό του νησιού σε "Λεωφόρο Ιω. Παπαδόπουλου" όπου βρίσκεται η οικία του, που σώζεται μέχρι και σήμερα.

Απεβίωσε σε ηλικία 81 ετών στις 8 Ιουλίου 1950 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό του Αγίου Κωνσταντίνου Πειραιώς.[3]


Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]