Βοnding

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η μέθοδος Βonding[1] στην Αισθητική Οδοντιατρική αφορά στην συγκόλληση πολυμερών υλικών (συνθέτων ρητινών) στις πρόσθιες επιφάνειες των δοντιών, με σκοπό την αισθητική βελτίωση της παρουσίας του χαμόγελου. Πρόκειται για διαδικασία παρόμοια με τη συγκόλληση λευκών σφραγισμάτων στα δόντια, μόνο που εδώ γίνεται συνήθως κάλυψη όλης της ορατής επιφάνειας του δοντιού με σκοπό την αισθητική βελτίωση και όχι την αποκατάσταση τερηδονικής βλάβης ή άλλων παθολογικών καταστάσεων.

Πλεονεκτήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βασικό πλεονέκτημα της μεθόδου Bonding είναι η ταχύτητα ολοκλήρωσης της θεραπείας, καθότι δεν εμπλέκεται οδοντοτεχνικό εργαστήριο αλλά όλες οι φάσεις ολοκληρώνονται από τον οδοντίατρο, άμεσα, συνήθως σε μια συνεδρία. Επίσης, η μέθοδος είναι εξαιρετικά συντηρητική γιατί δεν απαιτείται κανένα τρόχισμα των δοντιών εκτός αν απαιτείται από το συγκεκριμένο πρόβλημα των δοντιών. Άλλο πλεονέκτημα αποτελεί το μειωμένο κόστος σε σχέση με άλλες τεχνικές που γίνονται για τον ίδιο σκοπό, όπως οι όψεις πορσελάνης.

Μειονεκτήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα υλικά που χρησιμοποιούνται για τις αποκαταστάσεις Bonding έχουν μειωμένη αντοχή σε σχέση με τα φυσικά δόντια και πρέπει να γίνονται σε επιλεγμένα περιστατικά. Επίσης, μειονέκτημα είναι ότι δυσχρωμούν μαι χάνουν τις αισθητικές τους ιδιότητες μετά από μερικά χρόνια. Από ερευνητικές εργασίες μακροβιότητας θεωρείται ότι οι αποκαταστάσεις Bonding έχουν ένα μέσο χρόνο ζωής περίπου 7 χρόνια.

Εφαρμογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μέθοδος Bonding συνήθως εφαρμόζεται για να αντιμετωπιστούν περιπτώσεις όπως:

  • Κενά μεταξύ δοντιών
  • Δυσχρωμικά δόντια
  • Σπασμένα ή ραγισμένα δόντια
  • Στρεβλοφυία (στραβά δόντια)
  • Τροποποίηση του σχήματος των φυσικών δοντιών

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]