Scyliorhinus canicula

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Scyliorhinus canicula
Roedhaj.jpg
Κατάσταση διατήρησης
Status iucn3.1 LC el.svg
Ελαχίστης Ανησυχίας (IUCN 3.1) [1]
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Ζώα (Animalia)
Συνομοταξία: Χορδωτά (Chordata)
Υπερομοταξία: Χονδριχθύες (Chondrichthyes)
Υφομοταξία: Ελασμοβράγχιοι (Elasmobranchii)
Τάξη: Καρχαρινόμορφα (Carcharhiniformes)
Οικογένεια: Σκυλιορινίδες (Scyliorhinidae)
Γένος: Σκυλιόρινος (Scyliorhinus)
Είδος: S. canicula
Διώνυμο
Scyliorhinus canicula (Σκυλιόρινος ο σκυλούλης)
Λινναίος, 1758

O Scyliorhinus canicula (Σκυλιόρινος ο σκυλούλης), γνωστός και ως σκυλοψαράκι, κουτάβι και γάτος, είναι ένα είδος καρχαρία που ανήκει στην οικογένεια Σκυλιορινίδες. Απαντάται στον βορειοανατολικό Ατλαντικό, από τη Νορβηγία μέχρι τη Σενεγάλη, συμπεριλαμβανομένης της Μεσογείου, στην ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα. Προτιμά αμμώδη και λασπώδη πυθμένα, σε βάθος από λίγα μέτρα μέχρι τα 400 μέτρα.[2] Μοιράζεται το ενδιαίτημά του με το συγγενικό γάτο. Φτάνει σε μήκος το ένα μέτρο και βάρος τα δύο κιλά.[3] Έχει λεπτό σώμα, με δύο ραχιαία πτερύγια τοποθετημένα προς τα πίσω. Έχει πολλά μικρά σκούρα καφέ και μαύρα στίγματα.

Είναι ένας ευκαιριακός θηρευτής που τρέφεται με μεγάλη ποικιλία. Η διατροφή του περιλαμβάνει μαλάκια, εχινόδερμα και καρκινοειδή.[2] Αυτό το είδος καρχαρία είναι ωοτόκο, εναποθέτοντας αυγά μήκους έως 6 εκατοστών πάνω σε φύκη.[4] Τα έμβρυα εκκολάπτονται ύστερα από 5 έως 11 μήνες.

Είναι ένας από τους αφθονότερους ελασμοβράγχιους στον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο, με τους περισσότερους πληθυσμούς να είναι σταθεροί.[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ellis, J., Mancusi, C., Serena, F., Haka, F., Guallart, J., Ungaro, N., Coelho, R., Schembri, T. & MacKenzie, K. (2009). Scyliorhinus canicula στην Κόκκινη Λίστα Απειλούμενων Ειδών της IUCN. Έκδοση 2013.2. Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN). Ανακτήθηκε 12 Μαρτίου 2014.
  2. 2,0 2,1 Rodriguez-Cabello, C., Sanchez, F., Olaso, I. 2007. Distribution patterns and sexual segregations of Scyliorhinus canicula (L.) in the Cantabrian Sea. Journal of Fish Biology. 70: 1568-1586
  3. Kindersley, Dorling (2001,2005). Animal. New York City: DK Publishing. ISBN 0-7894-7764-5. 
  4. Ellis, J.R., Shackley, S.E. 1997. The reproductive biology of Scyliorhinus canicula in the Bristol Channel, U.K. Journal of Fish Biology, 51: 361-372
  5. Ballard, W., Mellinger, J., Lechenault, H. 2005. A series of normal stages for development of Scyliorhinus canicula the lesser spotted dogfish (Chondrichthyes: Scyliorhinidae). Journal of Experimental Zoology. 267: 318-336
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Small-spotted catshark της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).