Rockwell B-1 Lancer

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
B-1 Lancer
B-1B over the pacific ocean.jpg
Τύπος Υπερηχητικό Στρατηγικό βομβαρδιστικό
Κατασκευαστής Αεροσκάφους North American Rockwell/Rockwell International
Boeing
Χώρα προέλευσης ΗΠΑ
Παρθενική πτήση 23 Δεκεμβρίου 1974
Πρώτη Παρουσίαση 1 Οκτωβρίου 1986
Κατάσταση Σε υπηρεσία
Κύριος χειριστής Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία
Παραγωγή 1973–1974, 1983-1988
Μονάδες που παρήχθησαν B-1A: 4
B-1B: 100
Κόστος μονάδας $283,1 εκατομμύρια το 1998 (B-1B)[1]

Το Rockwell (τώρα μέρος της Boeing) Β-1 Lancer είναι ένα τετρακινητήριο Αμερικανικό στρατηγικό βομβαρδιστικό αεροσκάφος με οπισθοκλινείς πτέρυγες μεταβλητής γεωμετρίας που χρησιμοποιείται από την Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών (USAF). Το πρόγραμμα που ξεκίνησε στη δεκαετία του 1960 προέβλεπε ένα υπερηχητικό βομβαρδιστικό με ταχύτητα Mach 2, καθώς και επαρκής εμβέλεια και ωφέλιμο φορτίο ώστε να αντικαταστήσει το Boeing B-52 Stratofortress. Εξελίχθηκε στο Β-1Β, βομβαρδιστικό αεροσκάφος κυρίως χαμηλού επιπέδου διείσδυσης με μεγάλη εμβέλεια και δυνατότητα ταχύτητας Mach 1,25 σε μεγάλο υψόμετρο.

Σχεδιασμένο από την Rockwell International, η ανάπτυξη του βομβαρδιστικού καθυστέρησε πολλές φορές στη διάρκεια της ιστορίας του, καθώς η θεωρία της στρατηγικής ισορροπίας άλλαξε πολλές φορές. Κάθε αλλαγή στη στάση άλλαξε την αντιληπτή ανάγκη για επανδρωμένα βομβαρδιστικά. Η αρχική έκδοση B-1A αναπτύχθηκε στις αρχές του 1970, αλλά η παραγωγή του ακυρώθηκε, και μόνο τέσσερα πρωτότυπα κατασκευάστηκαν. Η ανάγκη για μια νέα πλατφόρμα ήρθε στην επιφάνεια για άλλη μια φορά στις αρχές του 1980, και το αεροσκάφος επανήλθε με την έκδοση B-1B εστιασμένο στη χαμηλού επίπεδου διείσδυση και τον βομβαρδισμό. Ωστόσο, από αυτό το σημείο η εξέλιξη της τεχνολογίας stealth υποσχόταν ένα αεροσκάφος με δραματικά βελτιωμένες ικανότητες. Η παραγωγή προχώρησε και η έκδοση Β λειτούργησε πριν από το "Advanced Technology Bomber" (το B-2 Spirit), κατά τη διάρκεια μιας περιόδου, που τα Β-52 ήταν όλο και πιο ευάλωτα. Το Β-1Β μπήκε σε υπηρεσία το 1986 με την USAF Strategic Air Command ως πυρηνικό βομβαρδιστικό. Στη δεκαετία του 1990, το Β-1Β μετατράπηκε σε συμβατικό βομβαρδιστικό. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε μάχη κατά την Επιχείρηση Desert Fox το 1998 και ξανά κατά τη διάρκεια της δράσης του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο το επόμενο έτος. Το Β-1Β έχει υποστηρίξει τις στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν και το Ιράκ. Το Lancer είναι υπερηχητικό μεγάλης εμβέλειας στην δύναμη βομβαρδιστικών της USAF, μαζί με το υποηχητικά B-52 και το Northrop Grumman B-2 Spirit. Το βομβαρδιστικό είναι κοινώς γνωστό ως "Bone" (από τα αρχικά "B-One"). Με την απόσυρση του General Dynamics/Grumman EF-111A Raven το 1998 και του Grumman F-14 Tomcat, το 2006, το Β-1Β είναι το μόνο ενεργό αεροσκάφος του στρατού των ΗΠΑ που διαθέτει πτέρυγες μεταβλητής γεωμετρίας. Το Β-1Β αναμένεται να συνεχίσει να υπηρετεί έως την δεκαετία του 2030, όταν πρόκειται να αντικατασταθεί από το Next-Generation Bomber.

Προδιαγραφές (B-1B)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

B-1A Orthographic.PNG
  • Πλήρωμα: 4 (κυβερνήτης αεροσκάφους, συγκυβερνήτης, αξιωματικός επιθετικών συστημάτων και αξιωματικός αμυντικών συστημάτων)
  • Μήκος: 44,5 m
  • Εκπέτασμα πτερύγων:
    • Ανοιχτά: 41,8 m
    • Κλειστά: 24,1 m
  • Ύψος: 10,4 m
  • Επιφάνεια πτέρυγας: 182,2 m²
  • Κενό βάρος: 87.100 kg
  • Μεικτό βάρος: 148.000 kg
  • Μέγιστο βάρος απογείωσης: 216.400 kg
  • Κινητήρες: 4 × General Electric F101-GE-102 augmented turbofans
    • Ώση: 14,600 lbf (64.9 kN) το καθένα
    • Μέγιστη ώση με σύστημα μετάκαυσης (afterburner): 30,780 lbf (136.92 kN) το καθένα
  • Χωρητικότητα καυσίμων, προαιρετικά: 38.000 L

Επιδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μέγιστη ταχύτητα:
    • Σε μεγάλο ύψος: Mach 1,25 (1.340 km/h στα 50.000 πόδια/15.000 m)
    • Σε χαμηλό ύψος: Mach 0,92 (1.130 km/h στα 200–500 πόδια/60-150 m)
  • Εμβέλεια: 6.478 nmi (11.998 km)
  • Ακτίνα μάχης: 2.993 nmi (5.543 km)
  • Μέγιστο ύψος: 18.000 m
  • Φόρτωση φτερών: 816 kg/m²
  • Ώση/βάρος: 0.38

Οπλισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 6 εξωτερικά σημεία για 50.000 λίβρες (22.700 kg) πυρομαχικών (χρήση όπλων περιορίζεται επί του παρόντος από την συνθήκη START I) και τρεις εσωτερικές θέσεις βομβών για 75.000 λίβρες (34.000 kg) πυρομαχικών.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρόμοια αεροσκάφη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Skaarup 2002, σελ. 17.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα