Intel Pentium

Η οικογένεια επεξεργαστών Pentium

Ο Pentium ήταν η πέμπτη γενιά μικροεπεξεργαστών 32-bit που σχεδίασε, παρήγαγε και παρουσίασε η εταιρεία ημιαγωγών Intel το Μάρτιο του 1993. Ήταν ένας μικροεπεξεργαστής, σταθμός στην ιστορία των υπολογιστών, με τεράστια εμπορική επιτυχία. Η συχνότητα λειτουργίας ξεκινούσε από τα 60 MHz στις πρώτες εκδόσεις και έφτανε στα 300 MHz στις τελευταίες. Τον διαδέχθηκε ο Pentium II, ενώ νωρίτερα είχε κυκλοφορήσει και ένα ενδιάμεσο μοντέλο με την ονομασία Pentium Pro. Η παραγωγή του σταμάτησε το 2009 . Ο Pentium ήταν ο διάδοχος του 80486 και μέλος της οικογένειας επεξεργαστών με τον κωδικό x86.

Μέλη της οικογένειας Pentium

Ο Pentium στη μακρόχρονη παρουσία του στην αγορά, κυκλοφόρησε σε διάφορες εκδόσεις:

Pentium MMX 166 MHz χωρίς κάλυμμα

• Desktop Pentium (80500 & 80501), στα 60 MHz και 66 MHz, η πρώτη έκδοση, σε κεραμική βάση 273 ακίδων, τύπου PGA (Pin Grid Array). (Κωδικός: P5)
• Desktop Pentium στα 75, 90, 100, 120, 133, 150, 166 και 200 MHz, η δεύτερη έκδοση, σε κεραμικές και πλαστικές βάσεις με 296 έως 320 ακίδες, τύπων PGA (Pin Grid Array) και TCP (Tape Carrier Package). (Κωδικός: P54)
• Desktop Pentium MMX, στα 166, 200, 233, 266 και 300 MHz, σε κεραμικές βάσεις 234 ή 273 ή 320 ακίδων, τύπου PGA, με επιπλέον εντολές για τη διαχείριση πολυμέσων. (Κωδικός: P55 C)
• Pentium Overdrive (κιτ αναβάθμισης για 80486 και παλαιότερα P5), στα 63, 83, 125, 133, 150 & 166 MHz, σε κεραμική βάση 320 ακίδων, τύπου PGA. (το μοντέλο για αναβάθμιση 486 είχε κεραμική βάση 273 ακίδων)
• Pentium MMX overdrive, στα 75, 90, 100 και 150 MHz, σε κεραμική βάση 320 ακίδων τύπου PGA, όπως και ο απλός MMX πολυμεσικός.
• Mobile Pentium, στα 120 MHz με 20 ώς 30% λιγότερη κατανάλωση, σε κεραμική βάση
• Mobile Pentium MMX, στα 120 MHz, σε βάση τύπου TCP, λιγότερη κατανάλωση και επιπλέον εντολές για διαχείριση πολυμέσων.

Τεχνικά χαρακτηριστικά

• Η συχνότητα λειτουργίας του (χρονισμός ρολογιού) ξεκινούσε από τα 60 ΜHz και έφτανε στα 300 MHz.
• Η ταχύτητα του FSB (Front-side bus) ήταν στα 50 και 66 MHz
• Αποτελούνταν από 3.100.000 τρανζίστορς στις εκδόσεις P5, 3.300.000 στις εκδόσεις P54 και έφτανε στα 4.500.000 σε όλες τις εκδόσεις MMX και overdrive. Σε κάθε περίπτωση, τουλάχιστον 100 φορές λιγότερα από ότι περιέχει ένας σημερινός μικροεπεξεργαστής.
• Είχε εσωτερική κρυφή μνήμη (L1 cache) με χωρητικότητα 8 + 8 KB στα πρώτα μοντέλα (P5) ή 16 + 16KB σε όλες τις MMX εκδόσεις σε ορισμένες overdrive και σε ορισμένες με κωδικό P54.
• Είχε δυνατότητα διευθυνσιοδότησης στα 32 bit (δίαυλος διευθύνσεων, address bus), δηλαδή διαχειριζόταν 2³² byte μνήμης, ήτοι 4.294.967.296 byte ή 4 Gb. Επίσης μπορούσε να διευθυνσιοδοτήσει 2⁴⁶ ή 64 terabyte εικονικής μνήμης (Virtual Memory).
• Με τα εξωτερικά κυκλώματα επικοινωνούσε με δίαυλο δεδομένων (data bus) των 64 bit.
• Η τεχνολογία ολοκλήρωσης ξεκινούσε από το 0.8 micron και έφτανε στα 0.25 micron.
• Η τάση τροφοδοσίας κυμαινόταν από τα 5V στις επιτραπέζιες εκδόσεις ενώ έφτανε στα 1,8 V στις φορητές και ενσωματωμένες εκδόσεις.

Πηγές

• Ιστορία της υπολογιστικής τεχνολογίας, του Paul E. Ceruzzi- Εκδόσεις: Κάτοπτρο. ISBN 960-7778-92-8

Εξωτερικές συνδέσεις

• Ιστοσελίδα με χαρακτηριστικά όλων των επεξεργαστών (Αγγλικά)
• Ιστοσελίδα με αναλυτικές πληροφορίες μικροεπεξεργαστών (Αγγλικά)
• Plasma Online Intel CPU Identification(Αγγλικά)
• Pictures of all known Pentium chips at chipdb.org(Αγγλικά)
• The Pentium Timeline Project The Pentium Timeline Project maps oldest and youngest chip known of every s-spec made. Data are shown in an interactive timeline.(Αγγλικά)