Motorola 68060

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο μικροεπεξεργαστής 68EC060 της Motorola

Ο 68060 ήταν ο τελευταίος μικροεπεξεργαστής της σειράς 680X0 που σχεδίασε, παρήγαγε και παρουσίασε η εταιρεία Motorola το 1994.[1] Ο 68060 ήταν μία αναβάθμιση του 68040 με ενσωματωμένη μονάδα κινητής υποδιαστολής και κρυφή μνήμη στα 8 + 8 kB [2]. Ο 68060 διέθετε μονάδα διαχείρισης μνήμης (MMU) και ήταν συμβατός με τον 68040 με την προσθήκη λογισμικού. Ο 68060 ήταν πολύ πιο γρήγορος από ό, τι ο προκάτοχός του, λόγω της υψηλότερης ταχύτητας ρολογιού, του σχεδιασμού superscalar και της μεγαλύτερης μνήμης cache εντολών και δεδομένων. Δεν υπήρξε διάδοχος (κυκλοφόρησε παράλληλα ο PowerPC 603 τεχνολογίας RISC), ενώ η εμπορική του επιτυχία ήταν ελάχιστη λόγω της επικράτησης των αντίστοιχων μικροεπεξεργαστών της Intel όπως ο Pentium. Επίσης κυκλοφόρησαν εκδόσεις με περιορισμένες δυνατότητες με τους κωδικούς 68LC060 και 68EC060.

Εκδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όλες οι εκδόσεις κυκλοφόρησαν σε κεραμική βάση PGA 206 ακίδων:

  • Motorola MC68060RC50 / XC68060RC50 / XC68060RC50A στα 50 MHz.
  • Motorola MC68060RC60 / XC68060RC60 / XC68060RC60A στα 60 MHz.
  • Motorola MC68060RC66 / XC68060RC66 στα 66 MHz.

Στην περιορισμένη έκδοση 68EC060 χωρίς ενσωματωμένη μονάδα κινητής υποδιαστολής:

  • Motorola MC68EC060RC50 / XC68EC060RC50 / XC68EC060RC50E και MC68EC060RC60 / XC68EC060RC60 / XC68EC060RC60E και MC68EC060RC66 / XC68EC060RC66 / XC68EC060RC66E και MC68EC060RC75 / XC68EC060RC75 στα 50, 60, 66 και 75 MHz αντίστοιχα.

Στην περιορισμένη έκδοση 68LC060 χωρίς ενσωματωμένη μονάδα κινητής υποδιαστολής και μονάδα διαχείρισης μνήμης:

  • Motorola MC68LC060RC50 / XC68LC060RC50 και Motorola MC68LC060RC66 / XC68LC060RC66 / XC68LC060RC66E και Motorola MC68LC060RC75 / XC68LC060RC75

στα 60, 66 και 75 MHz αντίστοιχα.

Τεχνικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η συχνότητα λειτουργίας του (χρονισμός ρολογιού) ξεκινούσε από τα 50 ΜHz και έφτανε στα 75 MHz.[3] (με ενδιάμεσες συχνότητες τα 60 και 66 MHz).
  • Εμπεριείχε 2.500.000 τρανζίστορ δηλαδή τουλάχιστον 200 φορές λιγότερα από όσα περιέχει ένας σημερινός μικροεπεξεργαστής.[3]
  • Είχε δυνατότητα διευθυνσιοδότησης στα 32 bit (δίαυλος διευθύνσεων), δηλαδή διαχειριζόταν 232 byte μνήμης, ήτοι 4.294.967.296 byte ή 4 Gb.
  • Με τα εξωτερικά κυκλώματα επικοινωνούσε με δίαυλο δεδομένων (data bus) των 32 bit.
  • Είχε εξωτερική τροφοδοσία στα 3.3 και 5V.
  • Έχει κεραμική βάση τύπου PGA 179 ακίδων ή πλαστική βάση QFP 184 ακίδων.
  • Οι τεχνολογίες ολοκλήρωσης ήταν 0,65 και 0,5 micron.
  • Είχε 8 καταχωρητές 32-bit για λειτουργίες διευθυνσιοδότησης και 8 καταχωρητές 32-bit για δεδομένα.
  • Η υπολογιστική του ισχύς ήταν στα 88 Mips στα 66 MHz και 110 Mips στα 75 MHz.

Χρήση σε υπολογιστές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, με δεδομένο ότι η Apple εταιρεία που κατά κόρον χρησιμοποιούσε μικροεπεξεργαστές της Motorola, προτίμησε τη σειρά επεξεργαστών PowerPC:

  • Σε ορισμένες παραλλαγές της Amiga 4000, όπως ο 4000T.
  • Στον κλώνο της Amiga DraCo.
  • Στην πλατφόρμα αναβάθμισης του Sinclair QL, Q60, αυξάνοντας την ταχύτητα του 1000%.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Motorola 68060 της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).