824 Αναστασία
| Ανακάλυψη A | |
|---|---|
| Ανακαλύψας (-ασα): | G.N. Neujmin |
| Ημερομηνία ανακάλυψης: | 25 Μαρτίου 1916 |
| Εναλλακτικές ονομασίες B: | 1916 ZH, 1948 BB |
| Κατηγορία: | |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ | |
|
|
|
| Εκκεντρότητα (e): | 0,133 |
| Μεγάλος ημιάξονας (a): | 2,795 AU (418,1 εκατομ. km) |
| Απόσταση περιηλίου (q): | 2,423 AU (362,5 εκατομ. km) |
| Απόσταση αφηλίου (Q): | 3,167 AU (473,8 εκατομ. km) |
| Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): | 1707 ημέρες |
| Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): | 8,115 ° (μοίρες) |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω): |
141,755 ° |
| Όρισμα του περιηλίου (ω): | 140,12 ° |
| Μέση ανωμαλία (M): | 323,17 ° |
H Αναστασία (Anastasia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,095. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νεουγμίν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από το όνομα της Αναστασίας Σεμένοφ, μιας γνωστής του Νεουγμίν.
Στις 6 Απριλίου 2010 η Αναστασία προκάλεσε επιπρόσθηση του αστέρα Ζήτα Οφιούχου, ο οποίος είναι ορατός με γυμνό μάτι. Αυτή υπήρξε η επιπρόσθηση του λαμπρότερου αστέρα που έγινε ποτέ ορατή από τη Β. Αμερική για αστεροειδή αυτών των διαστάσεων.
Φυσικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
Η μέση διάμετρος της Αναστασίας εκτιμάται σε 34,14 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι L, ενώ το άλβεδό της είναι 0,104. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αναστασία γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
| Αστεροειδείς | ||
|---|---|---|
| 823 Σισίγαμβις | 824 Αναστασία | 825 Τανίνα |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 824 Anastasia της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα (824) Anastasia της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
