29 Αμφιτρίτη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
29 Αμφιτρίτη
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): A. Marth
Ημερομηνία ανακάλυψης: 1 Μαρτίου 1854
Εναλλακτικές ονομασίες B:
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 14 Ιουνίου 2006 (Ι.Η. (JD) 2453900,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,073
Μεγάλος ημιάξονας (a): 2,554 AU (382,10 εκατομ.km)
Απόσταση περιηλίου (q): 2,369 AU (354,40 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 2,739 AU (409,81 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1491,0 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 6,096 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

356,501 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 63,433 °
Μέση ανωμαλία (M): 229,662 °

Η Αμφιτρίτη είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 5,85 και φαινόμενο μέγεθος που κυμαίνεται από 8,58 ως 11,38. Ανακαλύφθηκε το 1854 από τον Γερμανό αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ και έλαβε το όνομα της μυθολογικής θεάς της θάλασσας, συζύγου του Ποσειδώνα.

Η μέση διάμετρος της Αμφιτρίτης υπολογίσθηκε σε 212,2 km, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 10 τετράκις εκατομμύρια τόνους, με μέση πυκνότητα 2 γραμμάρια ανά κυβικό cm. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αμφιτρίτης εκτιμάται σε 5,93 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 165 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 112,2 m/sec.

Ο τύπος της Αμφιτρίτης είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,1793 και η θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 102 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Η Αμφιτρίτη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 23 λεπτά, ενώ η καμπύλη φωτός της υποδεικνύει την πιθανή ύπαρξη ενός κοντινού δορυφόρου της.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Αστεροειδείς
28 Μπελλόνα 29 Αμφιτρίτη 30 Ουρανία
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 29 Amphitrite της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).