239 Αδράστεια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
239 Αδράστεια
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): Johann Palisa
Ημερομηνία ανακάλυψης: 18 Αυγούστου 1884
Εναλλακτικές ονομασίες B:
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 30 Ιανουαρίου 2005 (Ι.Η. (JD) 2453400,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,228
Μεγάλος ημιάξονας (a): 2,980 AU (445,8 εκατομ. km)
Απόσταση περιηλίου (q): 2,299 AU (344,0 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 3,660 AU (547,6 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1878,8 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 6,169 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

180,90 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 209,06 °
Μέση ανωμαλία (M): 146,52 °


Η Αδράστεια (Adrastea), που δεν πρέπει να συγχέεται με τον μικρότερό της ομώνυμο δορυφόρο του Δία, είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,3. Ανακαλύφθηκε στις 18 Αυγούστου 1884 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και έλαβε το όνομα της Νύμφης Αδράστειας από την ελληνική μυθολογία. Το φαινόμενο μέγεθος της Αδράστειας κατά τη μέση αντίθεσή της είναι περίπου 14,0. Αναφέρεται και ως Αδράστεα.


Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μέση διάμετρος της Αδράστειας εκτιμάται σε 42 km. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, όπως και το άλβεδό της. Είναι άγνωστο επίσης αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αδράστεια γύρω από τον εαυτό της.


Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αστεροειδείς
238 Υπατία 239 Αδράστεια 240 Βανάδις