185 Ευνίκη
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
| Ανακάλυψη A | |
|---|---|
| Ανακαλύψας (-ασα): | C.H.F. Peters |
| Ημερομηνία ανακάλυψης: | 1 Μαρτίου 1878 |
| Εναλλακτικές ονομασίες B: | |
| Κατηγορία: | |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ | |
|
|
|
| Εκκεντρότητα (e): | 0,128 |
| Μεγάλος ημιάξονας (a): | 2,740 AU (409,9 εκατομ.km) |
| Απόσταση περιηλίου (q): | 2,390 AU (357,55 εκατομ. km) |
| Απόσταση αφηλίου (Q): | 3,090 AU (462,2 εκατομ. km) |
| Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): | 1656,5 ημέρες |
| Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): | 23,225 ° (μοίρες) |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω): |
153,93 ° |
| Όρισμα του περιηλίου (ω): | 224,33 ° |
| Μέση ανωμαλία (M): | 121,605 ° |
Η Ευνίκη (Eunike) είναι ένας πολύ μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,62. Ανακαλύφθηκε το 1878 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και έλαβε το όνομά της από την Ευνίκη, μία από τις Νηρηίδες στην ελληνική μυθολογία, αλλά εξαιτίας της σημασίας του, «ευ + νίκη», προς ανάμνηση της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου (3 Μαρτίου 1878).
Τρεις επιπροσθήσεις αστέρων από την Ευνίκη έχουν παρατηρηθεί.
Φυσικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
Η μέση διάμετρος της Ευνίκης εκτιμάται σε 157,51 km. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,064. Η Ευνίκη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 50 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
| Αστεροειδείς | ||
|---|---|---|
| 184 Δηιόπη | 185 Ευνίκη | 186 Σελούτα |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 185 Eunike της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
