109 Ευτυχία
| Ανακάλυψη A | |
|---|---|
| Ανακαλύψας (-ασα): | C.H.F. Peters |
| Ημερομηνία ανακάλυψης: | 9 Οκτωβρίου 1869 |
| Εναλλακτικές ονομασίες B: | |
| Κατηγορία: | |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ | |
|
|
|
| Εκκεντρότητα (e): | 0,298 |
| Μεγάλος ημιάξονας (a): | 2,696 AU (403,327 εκατομ.km) |
| Απόσταση περιηλίου (q): | 1,894 AU (283,33 εκατομ. km) |
| Απόσταση αφηλίου (Q): | 3,498 AU (523,33 εκατομ. km) |
| Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): | 1616,95 ημέρες |
| Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): | 7,886 ° (μοίρες) |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω): |
3,21 ° |
| Όρισμα του περιηλίου (ω): | 56,59 ° |
| Μέση ανωμαλία (M): | 331,26 ° |
Η Ευτυχία (Felicitas) είναι ένας μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,75. Ανακαλύφθηκε το 1869 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης (Αστεροσκοπείο Litchfield του Κολεγίου Χάμιλτον), και πήρε το όνομα της μυθικής προσωποποιήσεως της ευτυχίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
Η μέση διάμετρος της Ευτυχίας υπολογίσθηκε σε 89,4 km, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 750 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ευτυχίας εκτιμάται σε 2,50 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 47,3 m/sec (170 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Ευτυχίας είναι C (ανθρακούχος). Το ακριβές άλβεδό της είναι άγνωστο, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 104 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Είναι άγνωστο το αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ευτυχία γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
| Αστεροειδείς | ||
|---|---|---|
| 108 Εκάβη | 109 Ευτυχία | 110 Λυδία |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 109 Felicitas της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
