Χλωριούχο χρωμύλιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Χλωριούχο χρωμύλιο
Χλωριούχο χρωμύλιο
Γενικά
Όνομα IUPAC Χρωμυλοχλωρίδιο
Χημικά αναγνωριστικά
Μοριακή μάζα 154.9008 (g/mol)
Αριθμός CAS 14977-61-8
PubChem CID 22150757
Φυσικές ιδιότητες
Σημείο τήξης −96,5 °C
Σημείο βρασμού 117 °C
Πυκνότητα 1.91 g/mL (υγρό)
Διαλυτότητα
στο νερό
διασπάται
Διαλυτότητα
σε άλλους διαλύτες
διχλωρομεθάνιο
Χημικές ιδιότητες
Ελάχιστη θερμοκρασία
ανάφλεξης
μη αναφλέξιμο
Επικινδυνότητα
Φράσεις κινδύνου 8, 35, 43, 46, 49, 50/53
Φράσεις ασφαλείας 45, 53, 60, 61
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες (25°C, 100 kPa).

Το χλωριούχο χρωμύλιο είναι μια χημική ένωση με τύπο: CrO2Cl2. Είναι ένα υγρό με έντονο κόκκινο χρώμα, συγκρίσιμο με αυτό του υγρού βρωμίου. Αντιδρά με τους υδρατμούς της ατμόσφαιρας εκλύοντας πυκνούς κόκκινους ατμούς.

Παρασκευή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πιο συνηθισμένος τρόπος παρασκευής του είναι η επίδραση χλωριούχου νατρίου και πυκνού θειικού οξέος σε διχρωμικό κάλιο, σύμφωνα με την αντίδραση:

K2Cr2O7 + 4 NaCl → 2 CrO2Cl2 + 2 KHSO4 + 4 NaHSO4 + 3 H2O

Χημικές ιδιότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χλωριούχο χρωμύλιο είναι εξαιρετικά ηλεκτρονιόφιλο καθώς επίσης και ισχυρό οξειδωτικό. Επίσης, υφίσταται υδρόλυση προς χρωμικό και υδροχλωρικό οξύ:

CrO2Cl2 + 2H2O → H2CrO4 + 2HCl

Η συμπεριφορά του προς το νερό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι το χλωριούχο χρωμύλιο ατμίζει σε υγρή ατμόσφαιρα.

Ασφάλεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χλωριούχο χρωμύλιο είναι μια χαρακτηριστική ένωση του εξασθενούς χρωμίου (Cr6+). Τα άλατα του εξασθενούς χρωμίου είναι καρκινογόνα, γι' αυτό και η διαχείρισή τους πρέπει να πραγματοποιείται κάτω από τις απαραίτητες προϋποθέσεις ασφαλείας που σχετίζονται με τις καρκινογόνες ουσίες.

Οι ατμοί του χλωριούχου χρωμυλίου είναι ερεθιστικοί για τα μάτια και το αναπνευστικό σύστημα. Η κατάποση μπορεί να προκαλέσει σοβαρή εσωτερική βλάβη στον ανθρώπινο οργανισμό.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Sisler, H. H. "Chromyl Chloride" Inorganic Synthesis McGraw-Hill: New York, 1946; Vol. 2, σελ. 205–207