Χίντι
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
| Ομιλείται σε: | Ινδία |
|---|---|
| Ομιλητές | περίπου 700 εκατομμύρια |
| Κατάταξη: | 3 [1] |
| Ταξινόμηση: | Ευρασιατική |
| Ινδοευρωπαϊκή | |
| Κατάσταση | |
| Επίσημη γλώσσα | |
| Κώδικες γλώσσας | |
| ISO 639-2 | hin |
| ISO 639-3 | hin |
| SIL | hin |
Τα χίντι (ντεβ. हिन्दी) είναι γνωστή διαδεδομένη γλώσσα στην Ινδία, η οποία ομιλείται στην πλειονότητα των πολιτειών της Ινδίας. Ανήκει στην ομάδα των Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Κατατάσεται τρίτη γλώσσα σε αριθμό ομιλητών [2] αλλά έχει μικρό αριθμό χρηστών στο διαδίκτυο [3]
Στις 26 Ιανουαρίου 1965 η χίντι έγινε η επίσημη γλώσσα της Ινδίας (μαζί με τα αγγλικά). Έχει μεγάλη συγγένεια με τη γλώσσα ουρντού, ενώ παραδοσιακή γραφή της χίντι είναι η ντεβανάγκαρι.
Βιβλιογραφία [Επεξεργασία]
Καθοδήγηση [Επεξεργασία]
- «Selections Hindoe and Hindustanee, to which are prefixed the rudiments of Hindustanee and Braj Bhakha grammar, also Prem Sagur with vocabulary» (Καλκούτα, 1830)
- Garcin de Tassy, «Chrestomathie Hindie et Hindouie» (1849)
- Hall, «Hindi reader with vocabulary» (Hertford., 1870)
- Browne, «A hindi primer roman character» (1882)
- Pincott, «The Hindi manual comprising a grammar of the Hindi lang., exercises, dialogues etc.» (1890)
- «First book. English and hindi» ([[]], 1894)
- Julien Vinson, «Manuel de la langue Hindustani (Urdû et Hindî). Grammaire, textes, vocabulaires» (1899)
Γραμματική [Επεξεργασία]
- Ballantyne, «Elements of Hindi and Braj Bhakha grammar» (1869)
- Garcin de Tassy, «Rudiments de la langue hindoui» (1863)
- «A grammar of the Hindustani language», (Λονδίνο, 1847 και 1858)
- Etherington, «Student’s Hindi grammar» (1873)
- Kellogg, «Hindi grammar» (1876)