Φραγκοστάφυλο

Κόκκινα Φραγκοστάφυλα

Το Φραγκοστάφυλο, λατ. (Ribes grossularia) του γένους (Ribes- Ριβήσιο) είναι μικρός θυσανώδης θάμνος εύκολης καλλιέργειας, ανθεκτικός στο κρύο, που ευδοκιμεί σε υγρά και δροσερά κλίματα και σε όλα τα εδάφη εκτός των πολύ υγρών.

Συγκομιδή και χρήση

Φραγκοστάφυλα γλυκό σε πιάτο

Η συγκομιδή τους γίνεται βαθμιαία Ιούλιο-Αύγουστο, αφού πάρουν το χρώμα τους, που ανάλογα την ποικιλία μπορεί να είναι: πρασινωποί, κίτρινοι, κοκκινωποί ή μαύροι (ποικιλία nigra) χωρίς κουκούτσι και χνούδι. Έχουν γλυκειά υπόξινη πολύ ευχάριστη γεύση και καταναλώνονται φρέσκοι ή χρησιμοποιούνται σε τούρτες, μαρμελάδες, αλλά και χυμούς φρούτων. Το συγκεκριμένο φρούτο μπορεί να γίνει ζελέ πλούσιο σε πηκτίνη που η περιεκτικότητά του σε βιταμίνη C είναι σχεδόν ίση με εκείνη των πορτοκαλιών.

Διάκριση

Το φραγκοστάφυλο δεν πρέπει να συγχέεται με το λαγοκέρασο (Uva Spina Rossa), που είναι διαφορετικό είδος, περισσότερο μεγαλόκαρπο.

Πίνακες

Παραγωγή σε τόνους. Στοιχεία 2003-2004 Δεδομένα FAOSTAT (FAO-ΦΑΟ)
Ρωσία	215 000	32 %	220 000	32 %
Πολωνία	192 475	28 %	192 000	28 %
Γερμανία	148 000	22 %	148 000	22 %
Αυστρία	18 342	3 %	20 000	3 %
Ουκρανία	20 500	3 %	20 000	3 %
Ηνωμένο Βασίλειο	18 800	3 %	18 800	3 %
Τσεχία	13 472	2 %	14 400	2 %
Γαλλία	10 338	2 %	10 500	2 %
Άλλες χώρες	42 932	6 %	43 132	6 %
Σύνολο	679 859	100 %	686 832	100 %

Φραγκοστάφυλο (Θρεπτική αξία ανά 100γρ.)
Θερμίδες 33
νερό 82%
υδατάνθρακες 5γρ.
Κάλιο 2,80 γρ.
Ασβέστιο 3,6γρ.
σίδηρος 1,2 γρ.
βιταμίνη C 40 γρ. Πηγή Groseille, fr.