Φρίντα Κάλο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Φρίντα Κάλο
Block Kahlo Rivera 1932 cropped.jpg
H Φρίντα Κάλο (1932)
Πραγματικό όνομα Magdalena del Carmen Frida Kahlo y Calderón de Rivera
Γέννηση 6 Ιουλίου 1907
Κογιοακάν , Μεξικό
Θάνατος 13 Ιουλίου 1954 (47 ετών)
Κογιοακάν, Μεξικό
Εθνικότητα Μεξικάνικη
Είδος Τέχνης Ζωγραφική

Η Φρίντα Κάλο (Magdalena del Carmen Frida Kahlo y Calderón[1], Ισπανική προφορά: fɾiða 'kalo, Φρίδα Κάλο, 6 Ιουλίου 1907 – 13 Ιουλίου 1954), ήταν Μεξικάνα ζωγράφος. Στη ζωγραφική της κυριαρχούν τα έντονα χρώματα. Το στυλ που χρησιμοποιεί φαίνεται επηρεασμένο από τους πολιτισμούς που αναπτύχθηκαν στο Μεξικό[2] αλλά φαίνεται να έχει δεχτεί και επίδραση Ευρωπαϊκών ρευμάτων στα οποία συμπεριλαμβάνονται ο Ρεαλισμός, ο Συμβολισμός και ο Υπερρεαλισμός.[3][4] Αρκετά έργα της είναι αυτοπροσωπογραφίες, μέσα από τις οποίες εκφράζεται ο προσωπικός πόνος και η σεξουαλικότητά της.

Το 1929 η Φρίντα Κάλο παντρεύτηκε το Μεξικάνο τοιχογράφο Ντιέγκο Ριβέρα, με τον οποίο μοιράζονταν τις ίδιες πολιτικές απόψεις. Ο Ντιέγκο Ριβέρα δώρισε το 1957 το "Γαλάζιο Σπίτι" της στο Κογιοακάν (Coyoacán), στην Πόλη του Μεξικού, και λειτουργεί πλέον ως μουσείο.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νεανικά χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε από γερμανοεβραίο πατέρα και ισπανομεξικάνα μητέρα στο (Κογιοακάν) στην Πόλη του Μεξικού. Ο πατέρας της ήταν μορφωμένος, άθεος και είχε έρθει σε νεαρή ηλικία στο Μεξικό όπου είχε γίνει φωτογράφος[5] [6]. Η μητέρα της ήταν Καθολική[5].

Στην ηλικία των έξι[7] αρρώστησε από πολυομυελίτιδα[4], με αποτέλεσμα το ένα της πόδι να είναι μικρότερο από το άλλο και ημιπαράλυτο. Παρακολούθησε την Escola Preparatoria μία από τα 35 κορίτσια ανάμεσα σε 2000 άτομα[5] όπου και είδε για πρώτη φορά το μετέπειτα σύζυγό της, τοιχογράφο Ντιέγκο Ριβέρα, ο οποίος ζωγράφιζε τους τοίχους της σχολής.

To 1925, στα 18 ένα τραμ συγκρούστηκε με το λεωφορείο στο οποίο επέβαινε. Υποβλήθηκε σε μεγάλο αριθμό εγχειρήσεων και έκτοτε η ζωή της σημαδεύτηκε από πόνο και θλίψη για την αδυναμία της να κάνει παιδιά[8].

Πρώτα Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1926, ενώ ανάρρωνε από το ατύχημα η Φρίντα Κάλο ξεκίνησε μαθήματα ζωγραφικής. Η οικογένειά της δε μπορούσε να υποστηρίξει την καλλιτεχνική της δραστηριότητα οικονομικά, για αυτό και την προέτρεψαν να εικονογραφεί βιβλία ιατρικής[2]. Το 1929 έδειξε τη δουλειά της στον Ντιέγκο Ριβέρα, τον οποίο είχε γνωρίσει στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Μεξικού που σύχναζε. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκαν[6].

Οι πίνακές της είναι αντιδιαμετρικοί από τους πίνακες του Ριβέρα[2]. Eνώ ο Ριβέρα αντλούσε τα θέματά του από το Μεξικό της προκολομβιανής εποχής, η Φρίντα παρέμεινε πιστή στην τάση της mexicanidad, τη μεξικανική κουλτούρα που ανθούσε εκείνη την περίοδο. Συχνά οι πίνακές της επηρεάζονται τα δημοφιλή λαϊκά χριστιανικά τάματα (retablos) και αποτελούν ευχαριστία στην Παρθένο Μαρία για την πραγματοποίηση μιας ευχής[9].

Ο Ριβέρα ήταν ήδη αναγνωρισμένος ζωγράφος και οι τοιχογραφίες του είχαν μεγάλη ζήτηση στις Η.Π.Α.. Το ζευγάρι μετακόμισε στο Σαν Φρανσίσκο και αργότερα στο Ντητρόιτ. Εκεί η Φρίδα απέβαλλε, η θλίψη της για τις αποβολές της αποτυπώνεται στους πίνακες "Αποβολή στο Ντητρόιτ" και "Νοσοκομείο Χένρι Φόρντ".

Αναγνώριση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια της ζωής της η Φρίντα Κάλο ήταν κυρίως γνωστή ως γυναίκα του Ριβέρα και όχι ως ξεχωριστή καλλιτέχνης. Το 1938 ο Αντρέ Μπρετόν γνώρισε την Κάλο και το Ριβέρα κατά το ταξίδι του στο Μεξικό. Εκείνος εντυπωσιάστηκε από τη δουλειά της, την κάλεσε να πάρει μέρος στην έκθεση μαζί με άλλους σουρρεαλιστές ζωγράφους και οργάνωσε μια έκθεση της προσωπικής της δουλειάς στο Παρίσι. Εκείνη ωστόσο τόνισε πως οι πίνακές της δεν ήταν όνειρα, αλλά η δική της πραγματικότητα. Στη διάρκεια της ζωής της πραγματοποίησε τρεις μόνο εκθέσεις: στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη και στο Μεξικό[8].

Το 1939 χώρισε προσωρινά από τον Ριβέρα και αποσύρθηκε στο Μεξικό, στο "Γαλάζιο Σπίτι". Εκεί ζωγράφισε τον πίνακα "Οι δύο Φρίδες", στον οποίο απεικονίζει το δίλημμά της για το διαζύγιο. Σε όλη τη διάρκεια του 1939 διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση με τον Nickolas Muray, τον οποίο είχε γνωρίσει μαζί με τον Ριβέρα στη Νέα Υόρκη. Σύντομα μετά το διαζύγιο, το 1940 χώρισε με τον Muray και ξαναπαντρεύτηκε με τον Ριβέρα[10].

Το 2010, η κυβέρνηση του Μεξικού, σε αναγνώριση της συνεισφοράς της Φρίντα Κάλο αλλά και του Ντιέγκο Ριβέρα απεικόνισε τα πρόσωπά τους στις δύο όψεις του χαρτονομίσματος των 500 πέσος, στην έκδοση για τον εορτασμό της 200ής επετείου της ανεξαρτητοποίησης της χώρας και της 100ής επετείου της Μεξικανικής Επανάστασης.[11]

La Casa Azul[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Γαλάζιο Σπίτι της Φρίντα Κάλο (ισπανικά:La Casa Azul) όπου έζησε και δούλεψε στην Πόλη του Μεξικού είναι πλέον μουσείο, στο οποίο εκτίθενται προσωπικά της αντικείμενα. Η λήψη φωτογραφιών επιτρέπεται μόνο στο εξωτερικό του σπιτιού και στην αυλή του.

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. J. Guimón, Art and madness, The Davies Group Publishers 2006, σελ. 127, ISBN 978-1-888570-86-1
  2. 2,0 2,1 2,2 Lee Stacy, Mexico and the United States, Marshall Cavendish 2002, σελ 441, ISBN 978-0-7614-7402-9
  3. Jesse Bryant Wilder, John Garton, Art History for Dummies, For Dummies 2007, σελ. 328 ISBN 978-0-470-09910-0
  4. 4,0 4,1 Penelope Rosemont, Surrealist Women: An International Anthology, Continuum International Publishing Group 1998, σελ. 145, ISBN 978-0-485-30088-8
  5. 5,0 5,1 5,2 By Samuel Brunk, Ben Fallaw, Heroes & Hero Cults in Latin America, University of Texas Press 2006, σελ. 174, ISBN 978-0-292-71481-6
  6. 6,0 6,1 Diego Rivera, My Art, My Life: An Autobiography, Courier Dover Publications 1991, σελ. 102, ISBN 978-0-486-26938-2
  7. Sidonie Smith, Julia Watson, Interfaces: Women, Autobiography, Image, Performance, University of Michigan Press 2002, σελ. 314, ISBN 978-0-472-06814-2
  8. 8,0 8,1 Michel-Andre Bossy, Thomas Brothers, John C. McEnroe, Artists, Writers, and Musicians: An Encyclopedia of People Who Changed the World, Greenwood Publishing Group 2001, σελ. 101, ISBN 978-1-57356-154-9
  9. Peter Winn, Americas: The Changing Face of Latin America and the Caribbean, University of California Press 2006, σελ. 427, ISBN 978-0-520-24501-3
  10. Kurt Heinzelman, Peter Mears, Harry Ransom Humanities Research Center, The Covarrubias Circle: Nickolas Muray's Collection of Twentieth-Century Mexican Art, University of Texas Press 2004, σελ. 106, ISBN 0-292-70588-3, 9780292705883
  11. Φρίδα Κάλο και Ντιέγκο Ριβέρα στα νέα χαρτονομίσματα των 500 πέσος. in.gr, 31 Αυγούστου 2010

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]