Συμεών ο Θαυμαστορείτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Συμεών ο Θαυμαστορείτης (521-596) ήταν χριστιανός ασκητής του Βυζαντίου που έζησε τον 6ο αιώνα μ.Χ. Είναι άγιος της Εκκλησίας.

Συμεών ο Θαυμαστορείτης

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αντιόχεια από γονείς Εδεσσινούς το 521. Η μητέρα του Μάρθα ήταν υμνωδός. Από πολύ νεαρή ηλικία, στράφηκε στον ασκητισμό επιλέγοντας ως μορφή άσκησης τον στυλιτισμό, εξ ου και η ονομασία του ως Νεός Στυλίτης. Αποσύρθηκε σε περιοχή έξω από την Αντιόχεια. Τα θαύματα που του αποδόθηκαν τον έκαναν να ονομαστεί ο τόπος άσκησής του, ως Θαυμαστό Όρος. Σύντομα γύρω του, συγκεντρώθηκαν αρκετοί νέοι ασκητές ως μαθητές του, ενώ προσείλκυσε και πολλούς προσκυνητές. Ενώ αρχικά διέμεναν σε καλύβες, οι μαθητές του σύντομα κατασκεύασαν λίθινο οίκημα με ναό για την κάλυψη και των λατρευτικών αναγκών τους. Τον βίο του συνέταξε ο μαθητής του και κατοπινός επίσκοπος Κύπρου Αρκάδιος και ο Νικηφόρος Ουρανός. Πέθανε σε ηλικία εβδομήντα πέντε ετών το 596. Η Εκκλησία τιμά την μνήμη του στις 24 Μαΐου.

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προϊόν της ομιλητικής-παραινετικής του δράσης προς τους προσερχόμενους θαυμαστές του, είναι οι "Τριάκοντα Ομιλίαι" του. Το περιεχόμενό τους είναι ασκητικό και ηθικό, με παραλήπτες τους ασκητές. Επικεντρώνεται στην προβολή της εγκράτειας, της καταδίκης των παθών και άλλων. Όλες ή οι περισσότερες, προέρχονται από την περίοδο που ήταν νέος, από την ηλικία των έντεκα ετών έως τα είκοσι τέσσερά του χρόνια. Επιστολές πρέπει να αντάλλασσε και με σημαίνοντα πρόσωπα. Διασώζεται μία προς τον αυτοκράτορα Ιουστίνο Β, όπου του αναφέρεται στην ανάγκη τιμωρίας των Σαμαρειτών που είχαν εξεγερθεί την περίοδο εκείνη, προκαλώντας σφαγές χριστιανών και καταστροφές των ναών τους. Η επιστολή αυτή αναγράφεται στα πρακτικά της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Επίσης μας έχουν διασωθεί τρία τροπάρια για τον σεισμό και άλλα στα Μηναία.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Ε, εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2006, σελ. 402-403