Συγκρότημα εκτοξεύσεων 36

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 28°28′11″N 80°32′22″W / 28.4696°N 80.5394°W / 28.4696; -80.5394

Η εκτόξευση ενός πυραύλου Άτλας ΙΙΙ από την εξέδρα LC-36B

Το συγκρότημα εκτοξεύσεων 36 (αγγλ. Launch Complex 36, LC-36) του σταθμού της Πολεμικής Αεροπορίας στο ακρωτήριο Κανάβεραλ στο Merritt Island, Φλόριντα διέθετε δυο εξέδρες με τους κωδικούς αριθμούς LC-36Α και LC-36Β. Χρησιμοποιήθηκε σαν βάση εκτόξευσης του πυραύλου Άτλαντα μεταξύ 1962 και 2005. Περαιτέρω, το συγκρότημα ήταν εξέδρα εκτόξευσης για τους πυραύλους των διαστημικών προγραμμάτων Πάιονηρ, Σερβέιγιορ και Μάρινερ. Διενεργήθηκαν 69 και 76 εκτοξεύσεις από τις εξέδρες 36A και 36B, αντίστοιχα.

Περιγραφή του συγκροτήματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το LC-36 αποτελείτο από δύο παρόμοιες εξέδρες. Η κάθε εξέδρα είχε έναν κινητό υπηρεσιακό πύργο (αγγλ. Mobile Service Tower, MST) και έναν μικρότερο αλλά ακίνητο βοηθητικό πύργο καλωδίων (αγγλ. Umbilical Tower, UT), που θα τροφοδοτούσε τον πύραυλο πριν από την εκκίνηση. Οι πύργοι αυτοί είχαν ύψος 56,38 μέτρα και 63,7 μέτρα αντίστοιχα. Οι κινητοί πύργοι διέθεταν επίσης γερανό για την συναρμολόγηση του άνω μέρους του πυραύλου και την ανάρτηση του φορτίου. Τα κατώτερα τμήματα του πυραύλου ήταν προσιτά με σχοινιά και απλώς ανορθώνονταν με την βοήθεια φορτηγού.

Κοντά στους πύργους βρισκόταν οχυρό ασφαλείας ελέγχου, ένα κτίριο χρώματος καφετί με στρογγυλή οροφή, όπου καταφεύγει το επιτόπιο προσωπικό κατά την πυροδότηση της εκτόξευσης.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτόξευση πυραύλου Atlas-Centaur που μεταφέρει τον Μάρινερ 9

Η ανέγερση του συγκροτήματος 36 άρχισε τον Φεβρουάριο του 1961. Αρχικά χτίστηκε η εξέδρα Α. Η εξέδρα Β χτίστηκε 2 χρόνια αργότερα, το 1963. Μέχρι το 1989 ήτανε υπό την διαχείριση της NASA.

Εκτοξεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το συγκρότημα αυτό ξεκίνησαν σημαντικές επιστημονικές αποστολές. Μετά από μερικά αρχικά δοκιμαστικά του προγράμματος Σερβέιγιορ ξεκίνησε στις 30 Μαΐου 1966 το Σερβέιγιορ 1, και ακολούθησαν οι υπόλοιποι. Μεταξύ Φεβρουαρίου 1969 και Νοεμβρίου 1973 ξεκίνησαν οι 6, 7, 8, 9 και 10. Αργότερα έλαβαν μέρος οι εκτοξεύσεις διαφόρων Intelsat-δορυφόρων και των Πάιονηρ 10, 11 και των δυο Πάιονηρ-Αφριδίτη αποστολών.

Η NASA παραχώρησε τις εξέδρες στην Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία (US Air Force) και στην General Dynamics για στρατιωτικές και εμπορικές λειτουργίες. Ο πρώτος εμπορικά εκμεταλλευόμενος πύραυλος εκτοξεύτηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1991, ενώ η πρώτη στρατιωτική εκτόξευση στις 11 Φεβρουαρίου 1992.

Η χρήση του συγκροτήματος έληξε τον Οκτώβριο του 2005. Αν και ειπώθηκε αρχικά, ότι τις εξέδρες θα τις έπαιρνε η εταιρεία SpaceX για να τις χρησιμοποιήσει στο πρόγραμμα πυραύλου Falcon, μετά μάλλον προτιμήθηκε το συγκρότημα 40, και έτσι το συγκρότημα 36 δόθηκε για κατεδάφιση.

Κατεδάφιση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο αυτοκινούμενος πύργος του συγκροτήματος 36A καταρρέει στο έδαφος σε μια ελεγχόμενη έκρηξη. (NASA)

Οι καλωδιακοί πύργοι και των δύο εξεδρών κατεδαφίστηκαν το φθινόπωρο του 2006. Οι κινητοί πύργοι υπηρεσιών κατεδαφίστηκαν από ελεγχόμενες εκρήξεις στις 16 Ιουνίου 2007. Ο πύργος Β κατεδαφίστηκε στις 13:59 GMT (09:59 EDT) και ο πύργος Α δώδεκα λεπτά αργότερα στις 14:11 (10:11 EDT).


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cape Canaveral Air Force Station Launch Complex 36 της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).