Σκωληκοειδίτιδα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σκωληκοειδίτιδα

Φλεγμονή σε σκωληκοειδή απόφυση. Στην εικόνα η σκωληκοειδής απόφυση έχει κοπεί κατά μήκος.
Ταξινόμηση ICD-10 K35 - K37
Ταξινόμηση ICD-9 540-543
DiseasesDB 885
MedlinePlus 000256
eMedicine med/3430 emerg/41 ped/127 ped/2925
MeSH C06.405.205.099

Οξεία σκωληκοειδίτιδα είναι η οξεία φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης του τυφλού. Οφείλεται σε απόφραξη του αυλού της, συνήθως από διογκωμένους λεμφαδένες γύρω από τη βάση της, κοπρολίθους, παράσιτα, καρκινοειδή και ξένα σώματα. Όταν αποφραχθεί ο αυλός, συγκεντρώνονται οι εκκρίσεις της σκωληκοειδούς και διατείνουν τον οξέως αυλό της. Η πίεση που ασκείται, οδηγεί σε διακοπή της αρτηριακής κυκλοφορίας και αιμορραγικό έμφρακτο. Τα μικρόβια που υπάρχουν στον αυλό εισέρχονται στον βλεννογόνο και προκαλούν φλεγμονή του τοιχώματος, που μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωσή του, έξοδο κοπρανώδους υλικού και μικροβίων στην περιτοναϊκή κοιλότητα και πρόκληση περιτονίτιδας.

Αρχικά εκδηλώνεται με περιομφαλικό πόνο, ο οποίος αργότερα εντοπίζεται στο κάτω δεξιό τεταρτημόριο της κοιλιάς. Αυτό αποτελεί ένα σημαντικό διαγνωστικό σημείο και σημαίνει ότι αρχίζει να δημιουργείται αντιδραστικό υγρό γύρω από τη φλεγμαίνουσα σκωληκοειδή. Ακολουθεί η εμφάνιση ανορεξίας, ναυτίας, εμέτων και χαμηλής πυρετικής κίνησης.

Στην κλινική εξέταση βλέπουμε ένα παιδί με όψη πάσχοντος. Στην ψηλάφηση διαπιστώνεται ευαισθησία στο κάτω δεξί τεταρτημόριο της κοιλιάς, που αποτελεί και το πιο αξιόπιστο κλινικό σημείο. Η κάμψη του δεξιού ποδιού μπορεί να προκαλέσει πόνο στο ίδιο αυτό σημείο. Από τις εργαστηριακές εξετάσεις διαπιστώνεται αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, αν και ο φυσιολογικός αριθμός τους δεν αποκλείει την πάθηση. Η γενική ούρων συνήθως είναι φυσιολογική, όμως αν η σκωληκοειδής βρίσκεται κοντά στον ουρητήρα, μπορεί να υπάρχουν πυοσφαίρια και ερυθρά. Στην απλή ακτινογραφία κοιλιάς σε όρθια θέση μπορεί να εμφανιστούν υδραερικά επίπεδα ή κοπρόλιθος.

Διάγνωση σκωληκοειδίτιδας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διάγνωση της σκωληκοειδίτιδας δεν είναι πάντα εύκολη. Μπορεί να συγχυστεί με άλλες αρρώστιες όπως πνευμονία, γαστρεντερίτιδα, ουρολοίμωξη. Ακόμα και ο καλύτερος χειρουργός δεν μπορεί να περηφανευτεί ότι όλα τα παιδιά που χειρούργησε για σκωληκοειδίτιδα, είχαν όλα σκωληκοειδίτιδα. Ο γιατρός θα κάνει μια λεπτομερή εξέταση του παιδιού και θα δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην κοιλιά. Πολύ συχνά ζητά να γίνουν εξετάσεις αίματος και πιθανό να ζητήσει να γίνουν εξετάσεις ούρων και ακτινογραφία. Το υπερηχογράφημα μπορεί να δώσει σημαντικές πληροφορίες για αυτό και συχνά ο γιατρός το ζητά να γίνει.

Η θεραπεία είναι χειρουργική και συνίσταται σε εκτομή της σκωληκοειδούς. Στα σύγχρονα νοσοκομεία γίνεται με λαπαροσκόπηση, η οποία επιτρέπει τον πλήρη έλεγχο της κοιλιάς, την ανεύρεση τυχόν άλλων συνυπαρχουσών παθήσεων και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη και σαν διαγνωστική εξέταση, όταν οι εργαστηριακές εξετάσεις δεν θέτουν τη διάγνωση.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]