Ρουαπέχου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°18′00″S 175°35′00″E / 39.3°S 175.5833°E / -39.3; 175.5833

Το Ρουαπέχου τον Ιανουάριο του 2002
Μεγάλα ηφαίστεια της Νέας Ζηλανδίας

Το Ρουαπέχου (Μαορί γλώσσα: Ruapehu) είναι ενεργό ηφαίστειο στο νότιο άκρο της Ηφαιστειακής Ζώνης Τάουπο. Βρίσκεται 23 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Οχακούνε και 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της νότιας ακτής της Λίμνης Τάουπο.

Το Ρουαπέχου είναι το υψηλότερο σημείο στο Βόρειο Νησί της Νέας Ζηλανδίας. Περιλαμβάνει τρεις μεγάλες κορυφές: τις Ταχουράνγκι (2,797μ), Τε Χεουχέου (2.755μ) και Παρετεταϊτόνγκα (2.751μ). Το Ρουαπέχου ενεργοποιείται συχνά και είναι ένα από τα μεγαλύτερα ενεργά ηφαίστεια στη Νέα Ζηλανδία. Είναι μέρος του Εθνικού Πάρκου Τονγκαρίνο.

Στα Μαορί Ruapehu σημαίνει λάκκος φασαρίας ή εκρηγνυόμενος λάκκος.

Οι καιρικές συνθήκες στο βουνό είναι ασταθείς και οι επισκέπτες του προειδοποιούνται να είναι προετοιμασμένοι και να φέρουν βασικό εξοπλισμό επιβίωσης, καθώς δραματικές καιρικές αλλαγές έχουν κατά καιρούς στοιχίσει τη ζωή σε αρκετούς ανθρώπους.

Ηφαιστειακή δραστηριότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ηφαίστειο έχει εκραγεί τα έτη 1861, 1895, 1903, 1945, 1969, 1971, 1975, 1988, 1995, 1996 και 1997.

Μεταξύ των εκρήξεων σχηματίζεται μια κρατηριακή λίμνη από το λιωμένο χιόνι. Όταν μια έκρηξη σχηματίζει φράγμα από τέφρα στην έξοδο της λίμνης, το φράγμα μπορεί να καταρρεύσει όταν η λίμνη ανέβει πάνω από το επίπεδο της κανονικής της εξόδου, προκαλώντας έναν χείμαρρο λάσπης γνωστό ως λαχάρ.

Ένα λαχάρ στις 24 Δεκεμβρίου 1953 προκάλεσε την καταστροφή Τανγκιγουάι, κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους 151 άνθρωποι.

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]