Οι Πράσινοι
Οι Πράσινοι (γαλλικά:Les Verts) είναι ένα γαλλικό κόμμα της πολιτικής οικολογίας. Το πλήρες ονομά είναι Πράσινοι,Οικολογική Συνομοσπονδία-Οικολογικό Κόμμα (Les Verts,Confédération Ecologiste-Parti Ecologiste). Είναι μέλος του Ευρωπαΐκού Πράσινου Κόμματος.
[Επεξεργασία] Ιστορία
Η πρώτη συμμετοχή των οικολόγων σε εκλογική αναμέτριση στη Γαλλία ηταν στις προεδρικές εκλογές του 1974 με την υποψηφιότητα του Ρενέ Ντυμόν (René Dumont). Κατά τις επόμενες εκλογικές αναμετρίσεις στα τέλη της δεκαετίας του 70 και στις αρχές της δεκαετίας του 80 οι οικολογικοί συνδιασμοι θα σημειώσουν αξιόλογες επιτυχίες. Την περίοδο αυτή δεν υπαρχει οικολογικό κόμμα, αλλά προσωρινές εκλογικές επιτροπές αποτελούμενες από οικολογικές οργανώσεις.
Οι Πράσινοι ιδρύθηκαν το 1984 από τη συνένωση των δύο οικολογικών κομμάτων που έδωσαν τον υπότιτλο του νέου κόμματος. Η περίοδος 1986-1993 χαρακτηρίζεται από την στρατηγική της απόλυτης αυτονομίας του χώρου που συνοψίζεται στη φράση "ούτε αριστερά,ούτε δεξιά αλλά μπροστά" και κυριαρχείται από την ηγετική φυσιογνωμία του Αλσατού Αντουάν Βατσέρ(Antoine Waetcher). Την περίοδο αυτή το κόμμα πετυχαίνει τα καλύτερα εκλογικά του ποσοστά(10,5% στις ευρωεκλογές του 1989).
Το 1990 η δημιουργία της Γενιάς Οικολογίας από το ιστορικό στελεχος του Οικολογικού Κινήματος, και ιδρυτή των Φίλων της Γης, Μπρις Λαλόντ (Brice Lalonte) οδηγεί σε διάσπαση τον οικολογικό χώρο. Παρ'ολ'αυτά οι δύο πολιτικοί σχηματισμοί θα συγκεντρώσουν 13,9% των ψήφων στις περιφερειακές εκλογές του 1992 και θα συμμαχίσουν για τις βουλευτικές του 1993 σχηματίζοντας την Οικολογική "Αντάντ" η οποία δε θα δώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα(7,7% και καμιά έδρα). Συνέπεια αυτών των εκλογών που θεωρήθηκαν καταστροφικές για την πολιτική οικολογία ειναι η αλλαγή της πολιτικής στρατηγικής με την ένταξη αριστερών οικολόγων(όπως η κοκκινοπράσινη εναλλακτική) και η συμμαχία με την αριστερά(σοσιαλιστές, κομμουνιστές,ριζοσπάστες) που θα τους οδηγήσει το 1997 στην βουλή και στην κυβέρνηση, με μια υπουργό την υπουργό περιβάλλοντος Ντομινίκ Βουανέ (Dominique Voynet) και από το 2001 ένα γραμματέα του κράτους για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία.
Η ήττα της αριστεράς το 2002 θα είναι λιγότερο οδυνηρή για τους πράσινους, που θα επιστρέψουν σε μια πιο ανεξάρτητη πολιτική ως προς τους σοσιαλιστές και θα σημειώσουν αρκετές εκλογικές επιτυχίες στις δημοτικές του 2001, στις περιφερειακές και τις Ευρωεκλογές του 2004. Αντιθέτως θα ηττηθούν στις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές του 2007, ξανανοίγωντας τα ζητήματα επαναπροσδιορισμού της πολιτικής τους ταυτότητας,όπως επίσης και της δομής και λειτουργίας τους. Στις ευρωεκλογές του 2009 κατάφεραν να κερδίσουν 14 έδρες στην Ευρωβουλή καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση.
Άλλες προσωπικότητες
Η ιστοσελίδα των Πρασίνων:
