Ο όρκος των Ορατίων (Ζακ-Λουί Νταβίντ)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο όρκος των Ορατίων
Jacques-Louis David - Oath of the Horatii - Google Art Project.jpg
Ζακ Λουί Νταβίντ, 1784
Λάδι σε μουσαμά
329,8cm× 424,8cm
Λούβρο, Παρίσι

Ο όρκος των Ορατίων (Γαλλικά:Le Serment des Horaces) που εξέθεσε το 1785 ο Ζακ-Λουί Νταβίντ στο παρισινό Σαλόν υπήρξε πραγματικός θρίαμβος καθώς η σύνθεσή του θεωρήθηκε ορόσημο της αναγέννησης της ευρωπαϊκής ζωγραφικής με την επιστροφή στα αυστηρά και πατριωτικά ιδεώδη αντάξια των αρχών της Ρώμης. [1]

O Οράτιος στο κέντρο της παράστασης είναι έτοιμος να παραδώσει τα ξίφη στους τρίδυμους γιους του που ορκίζονται να νικήσουν τους τρίδυμους επίσης εχθρούς τους Κυρίτες. Οι γυναίκες της οικογένειας είναι περίλυπες και αδύναμες, γεγονός που μεγαλώνει την αίσθηση της δύναμης και της αποφασιστικότητας που μεταδίδουν οι άνδρες. Στην θέση των θεών, νυμφών σατύρων και ερωτευμένων ζευγαριών σε ειδυλλιακά τοπία του Ροκοκό βρίσκουμε τώρα ένα θέμα ηρωικού πατριωτισμού, αυτοθυσίας, οικογενειακής τάξης και δημοσίου καθήκοντος. Η προβολή αυτών των αρετών γίνεται με νέο στυλ [καθαρή γραμμμή, συνεχή περιγράμματα, χρώματα ψυχρά και πυκνά, λείες επιφάνειες, οριζόντια μετωπική σύνθεση]. Σκοπός πλέον δεν είναι να τέρψει και να κολακεύσει, αλλά να διδάξει και να νουθετήσει. Να κάνουμε την αρετή ελκυστική και το κακό μισητό, αυτός πρέπει να είναι ο σκοπός κάθε έντιμου ανθρώπου που πιάνει την πέννα, το πινέλο ή τη σμίλη, όπως είπε ο Ντιντερό.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Mathew Collins, Feelings (συναισθήματα), This is civilisation, 2007