Ομάρ Μπονγκό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ομάρ Μπόνγκο)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ομάρ Μπονγκό
Omar Bongo with George Bush May 26 2004-02.jpg
Ο Ομάρ Μπονγκό με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Τζωρτζ Μπους, στο Λευκό Οίκο
πρόεδρος της Γκαμπόν
Περίοδος
28 Νοεμβρίου 1967 – 8 Ιουνίου 2009
Προκάτοχος Λέον Ν' ΜπαΛέον Μπα)
Διάδοχος Αλί Μπεν Μπονγκό
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 30 Δεκεμβρίου 1935
Λεβάι της Φρανσβίλ
Θάνατος 8 Ιουνίου 2009
Βαρκελόνη, Ισπανία
Πολιτικό Κόμμα Δημοκρατικό Κόμμα της Γκαμπόν
Σύζυγος Έντιθ Λούσι Μπονγκό
Επάγγελμα πολιτικός, ταχυδρόμος

Ο Ομάρ Μπονγκό (El Hadj Omar Bongo Ondimba) ήταν ο πρόεδρος της Γκαμπόν, μέχρι και την ημέρα του θανάτου του, στις 8 Ιουνίου 2009[1] και ο μακροβιότερος ηγέτης της Αφρικής, καθώς βρισκόταν στην εξουσία από το 1967. Το όνομά του φέρει λεωφόρος της χώρας.[2] Πρώην πράκτορας των Γάλλων, πρώην ταχυδρόμος και συνδικαλιστής, σε ηλικία 32 ετών έγινε ο νεότερος αρχηγός κράτους στον κόσμο, προέβη σε αλλαγές στον εκλογικό νόμο και έχει πιστούς συμμάχους όπως η Γαλλία.[3]

Μετά την παραίτηση του ηγέτη της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, το Φεβρουάριο του 2008, έγινε ο μακροβιότερος εν ενεργεία ηγέτης στον κόσμο, με εξαίρεση τους μονάρχες[4] και ο μακροβιότερος αρχηγός κυβέρνησης (όχι όμως και αρχηγός κράτους).

Το Μάιο του 2009 εισήχθη για νοσηλεία σε ισπανική κλινική, στην οποία παρέμεινε μέχρι τον θάνατό του.[1]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο El Hadj Omar Bongo Ondimba (πρώην Albert-Bernard Bongo) γεννήθηκε στο Λεβάι της Φρανσβίλ[5] στις 30 Δεκεμβρίου του 1935 και σπούδασε στο Μπραζαβίλ. Από το 1958 ως το 1960 υπηρέτησε στην Γαλλική Πολεμική Αεροπορία.[6]

Πολιτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξελέγη Αντιπρόεδρος το Μάρτιο του 1967, και αυτοανακηρύχθηκε Πρόεδρος μετά το θάνατο του Προέδρου Λέον Ν' ΜπαΛέον Μπα) στις 28 Νοεμβρίου του 1967. Το 1968 επαναδιοργάνωσε το κόμμα του προκατόχου του και επέβαλε μονοκομματικό καθεστώς αναλαμβάνοντας γενικός γραμματέας του νεοσύστατου Δημοκρατικού Κόμματος της Γκαμπόν. Ασπάστηκε το Ισλάμ το 1973 και άλλαξε το όνομά του. Για πρώτη φορά κέρδισε τις εκλογές χωρίς αντίπαλο στις 25 Φεβρουαρίου του 1973 και επίσης στις 30 Δεκεμβρίου 1979 και στις 9 Νοεμβρίου του 1986.[7] Στις αρχές της δεκαετίας του '90 νομιμοποίησε τον πολυκομματισμό και διεξήγαγε δημοκρατικές εκλογές (5 Δεκεμβρίου 1993, 12 Δεκεμβρίου 1998, 29 Νοεμβρίου 2005). Κέρδισε τις εκλογές και τις τρεις φορές, παίρνοντας ποσοστά 51,2% και 66,8% και 79,1% αντίστοιχα.[7] Το 1995 (με δημοψήφισμα στις 23 Ιουλίου)[7] και το 2003, το Σύνταγμα άλλαξε πρώτα σε εφαρμογή συμφωνιών με την αντιπολίτευση και έπειτα για να εξαλειφθούν οι περιορισμοί στη διάρκεια θητείας του Προέδρου.

Οικογενειοκρατία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπονγκό ήταν ένας από τους πλουσιότερους αρχηγούς Κράτους. Ήταν ο μακροβιότερος ηγέτης στην εξουσία, μετά τον Φιντέλ Κάστρο στην Κούβα. Το καθεστώς του χαρακτηριζόταν από νεποτισμό. Η κόρη του, Πασκαλίν, διηύθυνε το γραφείο του και διαχειρίζοταν την προσωπική του περιουσία. Ο γιος του, ο Αλί, τέθηκε επικεφαλής του υπουργείου Άμυνας. Δεκάδες άλλοι γιοι, ανιψιοί, και λοιποί συγγενείς διοικούν τράπεζες και τηλεοπτικούς σταθμούς, ενώ μια πρώην ερωμένη του προέδρου είναι πρόεδρος του συνταγματικού δικαστηρίου.[3]

Επανεκλογή 2005[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 27 Νοεμβρίου του 2005 ο Mπόνγκο αναδείχθηκε νικητής, με 79,1%.[8] Όπως και στις δύο προηγούμενες αναμετρήσεις, υπήρξαν καταγγελίες για νοθεία.[9] O κυριότερος αντίπαλός του, Πιερ Μαμπουντού, πήρε 13,57% στις εκλογές.[10] Στις βουλευτικές εκλογές του 2006, ο Μπονγκό κέρδισε ξανά καθώς το Δημοκρατικό Κόμμα της Γκαμπόν απέσπασε «καθαρή» πλειοψηφία εξασφαλίζοντας τις 74 από τις 120 έδρες της Εθνοσυνέλευσης[11]

Σχέσεις με Παρίσι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι σχέσεις του Μπονγκό με τη Γαλλία βαθμιαία επιδεινώθηκαν. Οι γαλλικές αρχές προχώρησαν στη δέσμευση των τραπεζικών λογαριασμών του ηγέτη της Γκαμπόν το Φεβρουάριο του 2009. Προηγήθηκε δικαστική απόφαση που διέταξε την επιστροφή του χρηματικού ποσού που είχε δοθεί στον Μπονγκό προκειμένου να αποφυλακιστεί ένας Γάλλος επιχειρηματίας.[12]

Το Μάιο του 2009 οι εισαγγελικές αρχές στη Γαλλία διέταξαν το πάγωμα των περιουσιακών στοιχείων του πολιτικού, στα πλαίσια των ερευνών για υποθέσεις διαφθοράς.[13]

Ασθένεια και ανακοίνωση θανάτου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λίγο νωρίτερα (Μάρτιος 2009), απεβίωσε η σύζυγός του, Έντιθ Λούσι Μπονγκό, κόρη του Ντενί Σασού Νγκουέσο, προέδρου του Κονγκό-Μπραζαβίλ. Τον ίδιο μήνα ανακοινώθηκε από πηγές του ισπανικού Υπουργείου Εξωτερικών ότι ο Μπονγκό νοσηλευόταν στην Ισπανία, στη Βαρκελόνη σε "κρίσιμη αλλά σταθερή κατάσταση". Παράλληλα, ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες έκαναν λόγο ότι ο πρόεδρος έπασχε από καρκίνο.[14]

Ο Μπονγκό ανέστειλε τις πολιτικές του δραστηριότητες για πρώτη φορά το Μάιο του 2009.[15] Η γαλλική τηλεόραση ανακοίνωσε ότι ο Μπονγκό απεβίωσε στις 7 Ιουνίου του 2009. Ο πρωθυπουργός της Γκαμπόν, Ζαν Εγεγκέ Ν'Ντονγκ εξέφρασε την έκπληξή του και δήλωσε ότι δεν ήξερε την είδηση για το θάνατο του προέδρου.[16]

Στις 8 Ιουνίου ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε επίσημα ότι επισκέφτηκε μαζί με άλλους τον Μπονγκό στο νοσοκομείο και ότι ο πρόεδρος ήταν εν ζωή,[17] αργότερα όμως μέσα στην ίδια μέρα, σε επίσημη ανακοίνωση δήλωσε πως ο Μπονγκό απεβίωσε από καρδιακή προσβολή κατά τις 12:30 GMT.[18]

Διαδοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αντιπολίτευση της Γκαμπόν είχε τονίσει ότι για διάδοχος του Μπονγκό προαλείφεται ο γιος του, Αλί Μπεν Μπονγκό, υπουργός άμυνας όταν πέθανε ο Μπονγκό.[14] Το Συνταγματικό Δικαστήριο διόρισε υπηρεσιακή πρόεδρο την πρόεδρο της Γερουσίας, Ροζ Φρανσίν Ρογκομπέ στις 9 Ιουνίου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Πέθανε ο επί τέσσερις δεκαετίες πρόεδρος της Γκαμπόν, Ομάρ Μπονγκό, in.gr
  2. Το Βήμα, Πένθιμος χορός στις αφρικανικές μοναρχίες, 23 Αυγούστου 2008.
  3. 3,0 3,1 Καθημερινή, Oικογενειακή επιχείρηση η διοίκηση της Γκαμπόν, 30 Νοεμβρίου 2005.
  4. "Bongo set to rise to senior world leader", Chicago Sun-Times, 19 Φεβρουαρίου 2008
  5. Βιογραφικό του πολιτικού στην Hutchinson Encyclopedia
  6. MSN Encarta- Λήμμα για τον Ομάρ Μπονγκό.
  7. 7,0 7,1 7,2 Βάση Δεδομένων εκλογών στην Αφρική- Γκαμπόν.
  8. AFP, Gabon's 38-year president Bongo re-elected , 29 Νοεμβρίου 2005.
  9. Afrol, Landslide win for Gabon's President Bongo, 30 Νοεμβρίου 2005.
  10. Gabon: Landslide Win for Africa's Longest Serving President, 30 Νοεμβρίου 2005.
  11. Ριζοσπάστης, Διεθνή, 22 Δεκεμβρίου 2006.
  12. BBC News, Gabon president's accounts frozen , 26 Φεβρουαρίου 2009.
  13. «Γαλλική έρευνα για υποθέσεις διαφθοράς Αφρικανών προέδρων». 07-05-2009. http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_07/05/2009_278485. Ανακτήθηκε στις 07-05-2009. 
  14. 14,0 14,1 Gabon leader in Spanish hospital, BBC News, 23 Μαΐου 2009.
  15. «French media says Gabon leader Bongo dies». BBC News. 07-06-2009. http://uk.reuters.com/article/worldNews/idUKTRE5561YP20090607. Ανακτήθηκε στις 07-06-2009. 
  16. AFP, Gabon prime minister says not aware of president's death, 7 Ιουνίου 2009.
  17. BBC NEWS | Africa | Gabon leader Bongo's death denied
  18. Gabon's leader is confirmed dead, BBC

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • BBC Greek- άρθρο: Το πετρέλαιο της Αφρικής.