Μαχαγιάνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Μαχαγιάνα (= Μεγάλο όχημα) είναι μία από τις δύο μεγάλες αιρέσεις του Βουδισμού που διαδόθηκε κυρίως στο Θιβέτ, την Κίνα και την Ιαπωνία. Η άλλη αίρεση είναι η Χιναγιάνα (= Μικρό όχημα).
Γενικά οι οπαδοί της αίρεσης αυτής, καλούμενοι "Βοδισάτβας" αγωνίζονται όχι τόσο για τους εαυτούς τους να φθάσουν στη Νιρβάνα όσο για να σώσουν χιλιάδες άλλους συνανθρώπους τους.

Η σχολή Μαχαγιάνα ξεκίνησε τον 1ο αι. Π.Κ.Ε. ως περαιτέρω ανάπτυξη της εξέγερσης Μαχασάνγκα όπως έχει μείνει στην ιστορία του Βουδισμού. Η φιλελεύθερη στάση της σχολής απέναντι στη μοναστική παράδοση επέτρεψε στη λαϊκή κοινότητα για να έχει μια μεγαλύτερη φωνή στη φύση του Βουδισμού, καθώς οι απλούστερες ανάγκες του κοινού λαού ταίριαζαν περισσότερο στη διδασκαλία των Μαχαγιανιστών. Για παράδειγμα, οι πιστοί είχαν συνηθίσει το πολυπληθές πάνθεο του Ινδουϊσμού και της ηρωικής παράδοσης. Έτσι ήλθε σε ύπαρξη η Τρικάγια (Trikaya) το δόγμα των τριών σωμάτων: Ο Βούδας άλλαξε φύση. Δεν ήταν πια ένας άνθρωπος που αφυπνίστηκε στη φώτιση, αλλά αντιπροσωπευόταν από διάφορους θεϊκούς Βούδες όπως και από το ίδιο το Ντάρμα, Σουνυάτα (κενό) ή τον Βουδικό Νου, ανάλογα με την ερμηνεία.

Σημαντικότερη, εντούτοις, ήταν η αυξανόμενη σημασία των Μποντ(χ)ισάτβα (Bodhisattva). Ο Μποντισάτβα είναι εκείνος που έχει επιτύχει τη φώτιση, αλλά που επιλέγει να παραμείνει σε αυτόν τον κόσμο της πλάνης ή Σαμσάρα (Samsara) προκειμένου να οδηγήσει και άλλους στη φώτιση. Μοιάζει πολύ με τον άγιο, ένας πνευματικός ήρωας τον οποίο θαυμάζουν και στον οποίο απευθύνονται οι απλοί άνθρωποι.

Μαζί με τις νέες ιδέες ήρθαν και νέες γραφές. Αποκαλούνται επίσης Σούτρα, και αποδίδονται συχνά στον ίδιο τον Βούδα, ενίοτε ως ιδιαίτερες διδασκαλίες τις οποίες θεωρούσε υποτίθεται ο Βούδας πολύ δύσκολες για τους αρχικούς ακροατές του και για αυτό έμειναν κρυμμένες έως ότου ωριμάσει ο καρπός της διδασκαλίας στις συνειδήσεις των ανθρώπων. Οι σημαντικότερες από αυτές τις σούτρα είναι:

Προτεινόμενη βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Snelling, J., The Buddhist Handbook, Inner Traditions,(Rochester, 1991)
  • The Encyclopedia of Eastern Philosophy and Religion, Shambhala, (Boston, 1994)
  • The Encyclopaedia Britannica, Chicago(1998)
  • Γρηγόριος Ζιάκας, Ιστορία των θρησκευμάτων,τομ.Α΄ Τα Ινδικά θρησκεύματα, εκδ. Π.Πουρναράς, Θεσσ/ίκη, 1986, σελ. 333-334

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.13ος, σελ.133