Λευκή τρομοκρατία
Γενικά, ο όρος λευκή τρομοκρατία αναφέρεται στις πράξεις βίας που πραγματοποιούνται από τις αντιδραστικές (συνήθως μοναρχικές ή συντηρητικές) ομάδες ως τμήμα μιας αντεπανάστασης. Συχνά, τέτοιες πράξεις πραγματοποιήθηκαν σε απάντηση (ή/και ακολουθήθηκαν από) παρόμοια μέτρα που λήφθηκαν από την επαναστατική πλευρά κατά την σύγκρουση. Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, σε διάφορες χώρες, ο όρος λευκή τρομοκρατία χρησιμοποιήθηκε αναφορικά με πράξεις βίας κατά πραγματικών ή πιθανών σοσιαλιστών και κομμουνιστών.
Πίνακας περιεχομένων |
Η Λευκή Τρομοκρατία στην Ελλάδα [Επεξεργασία]
Στην Ελλάδα, ο όρος Λευκή Τρομοκρατία χρησιμοποιήθηκε για να χαρακτηρίσει το κλίμα διώξεων και βίας που ξέσπασε εις βάρος των φιλικά προσκείμενων στο ΕΑΜ και το ΚΚΕ Ελλήνων αμέσως μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζαςα[›] το Φλεβάρη του 1945[1]. Κύρια δύναμη κρούσης της Λευκής Τρομοκρατίας ήταν δεξιοί και ακροδεξιοί παρακρατικοί ένοπλοι σχηματισμοί(οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό απαρτίζονταν από πρώην μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας αλλά και από συγγενείς σκοτωμένων από τον ΕΛΑΣ κατά τη διάρκεια της Κατοχής) και κατά δεύτερο λόγο η Χωροφυλακή και η Εθνοφυλακή[2]. Συχνά αυτές οι επιχειρήσεις είχαν άμεσο καθοδηγητή τις ίδιες τις κρατικές αρχές και στελέχη των τότε κυβερνήσεων [3] Οι πράξεις βίας συμπεριλάμβαναν ακόμα και αποκεφαλισμούς Κομμουνιστών και μεταφορά των κομμένων κεφαλών από πόλη σε πόλη ή από χωρίο σε χωριό για "παραδειγματισμό"[4]. Το ξέσπασμα της Λευκής Τρομοκρατίας είχε σοβαρό αντίκτυπο και στο ξέσπασμα του Εμφυλίου Πολέμου και τη συγκρότηση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, του οποίου σύμφωνα με την αριστερά αρχικός σκοπός ήταν η αυτοάμυνα από τις επιθέσεις του παρακράτους[5].
Τα θύματα της Λευκής Τρομοκρατίας σε αριθμούς [Επεξεργασία]
- Φόνοι:1289
- Τραυματισμοί:6671
- Συλλήψεις:34931
- Βασανισμοί:31632
- Λεηλασίες-καταστροφές:18767
- Καταστροφές γραφείων:677
- Απόπειρες φόνων:509
- Βιασμοί γυναικών:165[6]
Ως αριθμός,οι 1289 νεκροί που αποδίδονται στην Λευκή Τρομοκρατία,πιθανότατα βρίσκονται κοντά στην αλήθεια.Από τους νεκρούς αυτούς,οι 953 αποδίδονται σε παραστρατιωτικές οργανώσεις,οι 250 στην Εθνοφυλακή,οι 82 στη Χωροφυλακή και άλλοι 4 στα βρετανικά στρατεύματα[7].
Σημειώσεις [Επεξεργασία]
^ α: Η συμφωνία της Βάρκιζας εξασφάλισε την αμνήστευση μόνον των στελεχών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ αλλά άφησε ανοιχτό το έδαφος για τα «εγκλήματα ποινικού δικαίου» με βάση τα οποία θα διώκονταν όλοι οι υπόλοιποι. Ένα άγριο κυνηγητό θα ξεκινήσει από την αντίθετη πλευρά· αυτή τη φορά όμως μετά την κυριαρχία της Ο.Π.Λ.Α.
Πηγές - Παραπομπές [Επεξεργασία]
- ↑ Το ξέσπασμα της Λευκής Τρομοκρατίας(www.evrytan.gr)
- ↑ Ήταν αναπόφευκτος ο εμφύλιος πόλεμος;
- ↑ Ο στρατός-"φάντασμα" της εθνικοφοσύνης.
- ↑ Άρθρο του "Ιού" της Ελευθεροτυπίας για την πρακτική του αποκεφαλισμού με αναφορές στην εφαρμογή του στην Ελλάδα
- ↑ Συνέντευξη του Μάρκου Βαφειάδη στην εκπομπή "Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα" του Στέλιου Κούλογλου
- ↑ Τάσος Βουρνάς: Ιστορία της Νεώτερης και Σύγχρονης Ελλάδας, Τόμος Δ'.Εκδόσεις Πατάκη
- ↑ Κλόουζ,Ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος,σελ 121
Βιβλιογραφία [Επεξεργασία]
- Βασιλική Λάζου, Η συγκρότηση και η δράση της Εθνοφυλακής. Νοέμβριος 1944 – Σεπτέμβριος 1945: Η περίπτωση της Λαμίας, Κλειώ-ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, τ/χ3, (καλοκαίρι 2006),σελ.63-95
