Κυδοιμός
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
 |
Αυτό το λήμμα είναι ορφανό καθώς λίγα ή και καθόλου λήμματα συνδέουν σε αυτό. Παρακαλούμε βοηθήστε βάζοντας συνδέσμους προς αυτό σε λήμματα για σχετικά θέματα. (Απριλίου 2010) |
Στην ελληνική μυθολογία ο Κυδοιμός ήταν η προσωποποίηση του θορύβου της μάχης, το αντίστοιχο πνεύμα ή δαίμονας. Ο Κυδοιμός ουσιαστικά ταυτίζεται με τον `Ομαδο. Απεικονιζόταν μαζί με την Έριδα και την Κήρα πάνω στην Ασπίδα του Αχιλλέα, που περιγράφεται στην Ιλιάδα (Σ 535). Ο Εμπεδοκλής, αναφερόμενος στην παλιά εποχή, γράφει χαρακτηριστικά ότι «ουδέ τις ην κείνοισιν `Αρης θεός, ουδέ Κυδοιμός», δηλαδή ότι κατά την εποχή του «Χρυσού Γένους» ούτε πόλεμος υπήρχε, ούτε οι ήχοι της μάχης. Στην «Ειρήνη» του Αριστοφάνη ο Κυδοιμός αναφέρεται (στ. 255 κ.ε.) ως γιος του πολέμου, όπως και στο «Λεξικό της Σούδας», μαζί με τον Δείμο και τον Φόβο.
Εξωτερικός σύνδεσμος [Επεξεργασία]
Πηγές [Επεξεργασία]
- Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Kydoimos της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
