Κουτσό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αγόρια και κορίτσια του δημοτικού παίζουν κουτσό στην Κούβα.

Το κουτσό είναι ένα παραδοσιακό παιδικό παιχνίδι. Θεωρείται κοριτσίστικο συνήθως παιχνίδι, στις σημερινές εποχές σπάνια το επιλέγουν τα παιδιά για να παίξουν.

Ο χώρος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για να σχηματίσεις το "κουτσό" παίρνεις μία κιμωλία και χαράζεις ένα τετράγωνο και γράφεις μέσα τον αριθμό ένα (1). Έπειτα κάνεις, πάνω από το τετράγωνο, στη μέση μια γραμμή,και δημιουργείς έτσι δύο καινούρια τετράγωνα με τους επόμενους αριθμούς (2, 3). Από πάνω από αυτά τα δύο τετράγωνα, πάλι στη μέση, δημιουργείς ένα τετράγωνο και γράφεις τον επόμενο αριθμό κ.ο.κ.(μέχρι τον αριθμό δέκα (10) ). Αν τα τετράγωνα δεν είναι ίσα, τα ξανακάνουμε, γιατί πρέπει να είναι ίσα. Συνήθως το πρώτο τετράγωνο ονομάζεται Ελγύρα (Elgyra), και το τελευταίο Χύτρα (Chytra).

Πως παίζεται[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για να παίξεις "κουτσό" χρειάζεσαι μια πέτρα (μικρή συνήθως). Ρίχνεις την πέτρα μέσα σε ένα από τα τετραγωνάκια. Εάν η πέτρα πέσει σε τετραγωνάκι που δεν έχει άλλο δίπλα του, τότε πατάς επάνω του με το ένα σου πόδι. Εάν πέσει σε τετραγωνάκι που έχει κι άλλο από δίπλα του, τότε πατάς με το ένα πόδι στο ένα τετραγωνάκι και με το άλλο πόδι στο άλλο τετραγωνάκι. Το κουτσό μπορεί να παιχτεί με πολλούς παίκτες. Στο κουτσό χάνεις μόνο εάν κατά την επιστροφή σου από το τετραγωνάκι με την πέτρα, πατήσεις κάτω. Νικητής του παιχνιδιού είναι όποιος καταφέρει πρώτος να φτάσει στο "τέρμα". Το έπαθλο, όπως συνηθιζόταν στην Στερεά Ελλάδα το 1918, είναι ο λίθος με τον οποίο έριχναν. Η παράδοση λέει πως με τους λίθους που μάζευε το κάθε παιδί, έφτιαχνε και ένα αντικείμενο. Τα αγόρια έφτιαχναν τον αιμοδυψή, στο οποίο ακόνιζαν τον λίθο σε σχήμα βέλους, όπου στην συνέχεια το δέναν με ξύλα για να μπορέσουν μετά να ρίχνουν με το τόξο τους σε πτηνά. Οι γυναίκες μάζευαν τους λίθους, με τους οποίους έφτιαχναν χειροποίητα κολιέ με σπάγκο και τους φόραγαν για πρώτη φορά την μέρα του γάμου τους. (Αν οι γυναίκες "έμεναν στο ράφι", τότε το κολιέ το έπαιρνε συγγενικό πρόσωπο μετά τον θάνατό τους** ). Δεν υπάρχει ακριβή ονομασία για τα κολιέ, όμως συνήθιζαν να τα λένε "Λιθάντρεις", "Ντοράν" και "Τελευταίος Ψίθυρος"**. Γνωρίζουμε πως η ονομασία "τελευταίος ψίθυρος" βγήκε έτσι, διότι το είχαν μαζί τους μέχρι να αφήσουν την τελευταία τους πνοή.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wiktionary logo
Το Βικιλεξικό έχει λήμμα που έχει σχέση με το λήμμα:
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα