Κινούμενη άμμος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κινούμενη άμμος (στο βάθος της φωτογραφίας) και σχετική πινακίδα προειδοποίησης, στο Little Paxton Pits, κοντά στο St Neots, Cambridgeshire, Ηνωμένο Βασίλειο.

Η κινούμενη άμμος (quicksand) είναι ένα κολλοειδές μείγμα, που αποτελείται από εξαιρετικά λεπτή κοκκώδη άμμο, πηλό και νερό.

Ιδιότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Είναι πολύ υγρή και ελάχιστα συμπαγής. Πρόκειται για κατάσταση παροδική ή μόνιμη, όπου μεταξύ των κόκκων της άμμου υφίσταται ποσότητα νερού. Το νερό λιπαίνει τα σωματίδια της άμμου και δεν της επιτρέπει να υποστηρίξει σημαντικό βάρος. Ενδεχόμενη πίεση από υπόγειες πηγές νερού, μπορεί να μειώσει περαιτέρω την τριβή ανάμεσα στα κοκκώδη σωματίδια και να δημιουργήσει υδάτινο κορεσμό. Υπό αυτή τη συνθήκη υδάτινου κορεσμού, ο οποιοσδήποτε τύπος άμμου χάνει την ικανότητα συνοχής της, με συνέπεια να συμπεριφέρεται ως υγρό. Έτσι ένα απλό πάτημα του ποδιού σε αυτή, την μετατρέπει σε κινούμενη άμμο.

Σημειωτέον ότι όσο η κινούμενη άμμος δεν διαταράσσεται από τυχόν εξωτερικό παράγοντα, είναι ένα μη-Νευτώνειο ρευστό. Ως αποτέλεσμα, εμφανίζεται ως ένα κολλοειδές στερεό υλικό, σαν ένα «ζελέ». Με την παραμικρή αλλαγή στην ασκούμενη πίεση όμως (μεταβολή λιγότερο από 1%), λόγω αιφνίδιας μείωσης στο ιξώδες, χάνει την ικανότητα συνοχής της και συμπεριφέρεται ως υγρό, όπως προαναφέρθηκε.

Κινούμενη άμμος στη Γροιλανδία.

Αν αφεθεί χωρίς πίεση, η μάζα των υλικών της κινούμενης άμμου επανακτά αρκετά γρήγορα το ιξώδες της, με αποτέλεσμα να επιστρέφει στην σχεδόν στερεή κατάσταση.

Πιθανές τοποθεσίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κινούμενη άμμος μπορεί να βρεθεί στην πεδινή ενδοχώρα, κατά μήκος των ποταμών, κοντά σε λίμνες ή σε βάλτους ή κοντά σε παραλίες, αλλά ενίοτε μπορεί να υπάρξει και στα βουνά και, πολύ σπάνια, στις ερήμους.

Εμφάνιση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για τον εξωτερικό παρατηρητή, η κινούμενη άμμος μπορεί να έχει διάφορες μορφές. Κάποιες φαίνονται σαν λάσπη, άλλες έχουν μια εμφάνιση σαν συνδυασμό από άμμο και χώμα που επιπλέει σε λάκκους με νερό, ενώ οι πλέον ύπουλες μπορεί να συγκρατήσουν χώμα, φύλλα, μικρά κλαδιά ή και συντρίμμια πάνω τους (δεδομένου ότι το νερό συνήθως δεν ανεβαίνει στην επιφάνεια πάνω από την άμμο), με αποτέλεσμα να φαίνονται επιφανειακά συμπαγείς και μην ξεχωρίζουν από το γύρω στερεό έδαφος.

Μύθοι και αλήθειες της κινούμενης άμμου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κινούμενη άμμος και σχετική πινακίδα προειδοποίησης, στο νησί Texel, κοντά στο De Slufter, Ολλανδία. Η πινακίδα απεικονίζει το γνωστό σενάριο τρόμου των παλαιότερων κινηματογραφικών ταινιών, αλλά στην πραγματική κινούμενη άμμο δεν είναι δυνατόν να συμβεί αυτό, καθώς θα ήταν αντίθετο με τους νόμους της Φυσικής.

Στο ευρύ κοινό, η κινούμενη άμμος έχει νοητά συνδεθεί με την παλαιά φήμη, που εμφανίστηκε αρχικά στη λογοτεχνία και μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο, ότι η άμμος κατάπινε ανθρώπους και ζώα. Οι παλαιότερες, ιδίως, ταινίες έδειχναν συχνά ανθρώπους να «καταπίνονται» εντελώς από κινούμενη άμμο, με αποτέλεσμα να πεθαίνουν. Η ιδέα αυτή είχε γνωρίσει τεράστια απήχηση κυρίως στη δεκαετία του 1960, οπότε και, σύμφωνα με σχετική στατιστική μελέτη του περιοδικού Slate, σχεδόν το 3% όλων των ταινιών έδειχναν κάποια σκηνή με κινούμενη άμμο, αλλά στα νεότερα χρόνια σταδιακά ατόνησε.[1]

Η πραγματικότητα όμως είναι εντελώς διαφορετική, επειδή οι ​​επιστήμονες έχουν αποδείξει ότι η πυκνότητα άμμου & νερού είναι τουλάχιστον η 2-πλάσια από αυτήν του ανθρώπου και των ζώων, των οποίων είναι σχεδόν ίση με του νερού. Επομένως, όταν κάποιος πέφτει στην κινούμενη άμμο δημιουργείται μία ασφαλής ισορροπία (το χαμηλότερο επίπεδο που μπορεί να φτάσει ένας ενήλικας είναι συνήθως το 1/3 του συνολικού όγκου του, δηλαδή μέχρι το ισχίο), ενώ πρέπει να τονιστεί και το ότι η κινούμενη άμμος περιορίζεται σε επιφανειακά στρώματα (εξαιρετικά σπάνιο να έχει τόσο μεγάλο βάθος), καθιστώντας αδύνατο για κάποιον να πεθάνει σε αυτήν έτσι όπως αποτυπώνεται στη λογοτεχνία και στον κινηματογράφο.

Ωστόσο, αληθεύει ότι η κινούμενη άμμος περιορίζει σημαντικά τη δυνατότητα της κίνησης και απαιτείται συνήθως μεγάλη δύναμη για να βγει κάποιος από αυτήν.[2] Αυτό μπορεί να οδηγήσει έμμεσα στο θάνατο αυτόν που θα πέσει μέσα: δεν είναι η ίδια η άμμος που σκοτώνει, «καταπίνοντας» ολόκληρο το θύμα, αλλά οι συνθήκες που δημιουργούνται για όποιον κολλήσει σε αυτήν, καθώς γίνεται ευάλωτος σε άλλους κινδύνους, όπως έκθεση στον ήλιο, αφυδάτωση, πείνα, υποθερμία ή τυχόν επιστροφή παλίρροιας αν είναι σε παραλία.

Ιδιαίτερα γνωστή για τον συγκεκριμένο κίνδυνο περιοχή, είναι ο κόλπος Morecambe Bay στο Ηνωμένο Βασίλειο. Δεδομένου ότι ο κόλπος αυτός είναι ευρύς και ρηχός, ένα άτομο που θα κολλήσει σε κινούμενη άμμο αντιμετωπίζει κίνδυνο - θάνατο, λόγω επιστροφής της υψηλής παλίρροιας.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Engber, Daniel (23 August 2010). «Terra Infirma: The rise and fall of quicksand» - Slate. http://www.slate.com/id/2264312/. Retrieved 23 August 2010.
  2. Khaldoun, A., E. Eiser, G. H. Wegdam, and Daniel Bonn. 2005. «Rheology: Liquefaction of quicksand under stress.» Nature 437 (29 Sept.): 635. doi:10.1038/437635a.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα