Κηδαλίωνας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κηδαλίωνας (Κηδαλίων, από το ρήμα κηδαλίζω = εξαγνίζω) αναφέρεται ένας Νάξιος δαίμονας άγνωστης γενεαλογίας στον οποίο η θεά Ήρα εμπιστεύθηκε τον νεογέννητο Ήφαιστο. Ο Κηδαλίων ανέθρεψε τον θεό και του δίδαξε την τέχνη της σιδηρουργίας, ενώ όταν ο Ήφαιστος ενηλικιώθηκε ο Κηδαλίων έγινε υπηρέτης του. Ο Κηδαλίων αναφέρεται και στον μύθο του Ωρίωνα και του βασιλιά της Χίου Οινοπίωνα: όταν ο Ωρίων τυφλώθηκε από τον Οινοπίωνα, κατέφυγε στη Λήμνο, όπου ο `Ηφαιστος του έδωσε τον Κηδαλίωνα για οδηγό. Ο γιγάντιος Ωρίωνας πήρε στον ώμο του τον Κηδαλίωνα και, βαδίζοντας υπό την καθοδήγησή του προς την ανατολή του ήλιου αντικρύζοντας τον ήλιο, θεραπεύθηκε από τις ηλιακές ακτίνες. Η ιστορία αναφέρεται μεταξύ άλλων και στη Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου (Α΄ 25).

Τον τίτλο «Κηδαλίων» είναι γνωστό ότι είχε ένα χαμένο σήμερα σατυρικό δράμα του Σοφοκλέους, του οποίου ελάχιστοι στίχοι σώζονται και είναι άγνωστο αν η υπόθεσή του αφορούσε την παιδική ηλικία του Ηφαίστου ή τον μύθο της τυφλώσεως του Ωρίωνα. Ο Κηδαλίων συγκαταλέγεται από κάποιες αρχαιότερες πηγές ανάμεσα στους Καβείρους, ενώ από κάποιες νεότερες πηγές ανάμεσα στους Κύκλωπες, από τη στιγμή που τα τεράστια αυτά όντα θεωρήθηκαν υπηρέτες του Ηφαίστου, κατά την Ελληνιστική εποχή. Σε κάποια τοιχογραφία που περιγράφει ο Λουκιανός, απεικονιζόταν ο Ωρίων να φέρει στους ώμους του τον Κηδαλίωνα. Παρόμοια παράσταση ανεγνώρισε ο Helbig σε τοιχογραφία της Πομπηίας. Επίσης, ο Κηδαλίων παριστάνεται κατά τον Wilamowitz με μορφή νάνου σε ένα ανάγλυφο που βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου. Παράσταση του Κηδαλίωνα υπάρχει και σε ανάγλυφο από την Πομπηία.

Εξωτερικός σύνδεσμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cedalion της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).